Eπικές σκηνές.
Από το απέναντι πεζοδρόμιο ο Ραμί μου φωνάζει :
«Γιώργο, ελγάτ!»
Δίπλα μου μπάρμπας, γνωστός λάτρης του Μεταξά ρωτάει.
«Τι σου λέει ο λάθρο; Κάτι για γάτες, λέει».
Παίρνω σοβαρό ύφος και απαντώ.
«Μαγείρεψε μια γάτα ο αθεόφοβος χτες και μου κράτησε μια μερίδα θέλει ντε και καλά να μου τη δώσει».
Κόκαλο ο μπάρμπας. Μέχρι να καταλάβει ότι τον δουλεύω και να με πάρουν τα γέλια περνάει απέναντι ο Ραμί.
«Ελγάτ!» (μούσμουλα), μας λέει. Βγάζει από μια τσάντα, δίνει ένα μούσμουλο σε μένα, δίνει και ένα στον μπάρμπα. Μασουλάμε και οι τρεις. Ο μπάρμπας δε βαστιέται.
«Ρε, τρώτε γάτες στο Πακιστάν;»
Κλείνω το μάτι στον Ραμί που μπαίνει κατευθείαν στο νόημα.
«Ωωω, νόστιμες οι γάτες με ντομάτα και σταφίδες!»
Του μένει το μούσμουλο στο στόμα του μπάρμπα.
Ψοφάμε στα γέλια.
Ο μπάρμπας φεύγει μονολογώντας χαμογελαστός : «Α στο διάολο θα με τρελάνετε πρωινιάτικα, κάλπηδες…»
Δεν ξέρω να το εξηγήσω ακριβώς αλλά νομίζω πως τέτοιες στιγμές έχουν μέσα τους κάτι από αντίδοτο…
Πηγή: fb Γιώργος Τυρίκος-Εργάς
