Να φράξουμε το δρόμο του ρατσισμού και των νεοναζί

Τέσ­σε­ρα χρό­νια πριν, ο Παύ­λος Φύσ­σας δο­λο­φο­νού­νταν από το μα­χαί­ρι του χρυ­σαυ­γί­τη Ρου­πα­κιά, υπό τις εντο­λές ηγε­τι­κών στε­λε­χών της Χρυ­σής Αυγής. Το γε­γο­νός ότι με τα τρα­γού­δια και τις από­ψεις του στε­κό­ταν ενά­ντια στο φα­σι­σμό ήταν αρ­κε­τό για να στο­χο­ποι­η­θεί ως «επι­κίν­δυ­νος» από τους φα­σί­στες.

Το αντι­φα­σι­στι­κό κί­νη­μα που ξέ­σπα­σε ως απά­ντη­ση, ανά­γκα­σε τα αστι­κά ΜΜΕ να «ανα­κα­λύ­ψουν ξαφ­νι­κά» τον δο­λο­φο­νι­κό χα­ρα­κτή­ρα του νε­ο­να­ζι­στι­κού μορ­φώ­μα­τος και την τότε κυ­βέρ­νη­ση Σα­μα­ρά να ανοί­ξει πάνω από 30 υπο­θέ­σεις που βρί­σκο­νταν μέχρι τότε στο αρ­χείο και αφο­ρού­σαν τη Χρυσή Αυγή.

Σή­με­ρα, τέσ­σε­ρα χρό­νια μετά, ο δο­λο­φό­νος του Παύ­λου Φύσσα, η εγκλη­μα­τι­κή ηγε­σία της Χρυ­σής Αυγής που φέρει την ευ­θύ­νη για ένα σωρό επι­θέ­σεις, κυ­κλο­φο­ρούν ελεύ­θε­ροι. Η δίκη των 69 στε­λε­χών της νε­ο­να­ζι­στι­κής ορ­γά­νω­σης συ­νε­χί­ζε­ται για τρίτη χρο­νιά, χωρίς, μέχρι στιγ­μής, να έχει επι­φέ­ρει κά­ποιο απτό απο­τέ­λε­σμα.

Σή­με­ρα, τέσ­σε­ρα χρό­νια μετά, οι επι­θέ­σεις της τε­λευ­ταί­ας χρο­νιάς στο φοι­τη­τή Αλέξη Λά­ζα­ρη, σε με­τα­νά­στες και σε αντι­φα­σι­στι­κή πο­ρεία στον Ασπρό­πυρ­γο, στο camp στη Χίο, όπως και η πρό­σφα­τη δο­λο­φο­νία της Heather Hayer από Αμε­ρι­κα­νό ναζί στο Σάρ­λο­τσβιλ, έρ­χο­νται να μας υπεν­θυ­μί­σουν με τρα­γι­κό τρόπο τον εγκλη­μα­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα των νε­ο­να­ζι­στι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων.

Να μας υπεν­θυ­μί­σουν ότι η ανα­σύ­ντα­ξη των ταγ­μά­των εφό­δου ση­μαί­νει αίμα για τους «από κάτω», με­τα­νά­στες και ντό­πιους.

Να μας υπεν­θυ­μί­σουν λό­γους για τους οποί­ους το αντι­φα­σι­στι­κό κί­νη­μα βγήκε στους δρό­μους αμέ­σως μετά τη δο­λο­φο­νία του Παύ­λου Φύσσα και είναι ακόμα επί­και­ροι.

Η εμπει­ρία της μα­κρό­χρο­νης συ­γκά­λυ­ψης των εγκλη­μά­των νε­ο­να­ζί με τις «υπο­θέ­σεις που έμπαι­ναν στο αρ­χείο», η προ­στα­σία που είχαν και έχουν από την αστυ­νο­μία, οι συν­δέ­σεις με με­γά­λες επι­χει­ρή­σεις ή με (πρώην) στε­λέ­χη της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, δεί­χνουν ότι δεν μπο­ρού­με να έχου­με καμία αυ­τα­πά­τη ότι το δι­κα­στι­κό και πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα «θα κάνει τη δου­λειά του».

Το ρα­τσι­στι­κό δη­λη­τή­ριο που οπλί­ζει τα χέρια των νε­ο­να­ζί συ­νε­χί­ζει να χύ­νε­ται από την κυ­ρί­αρ­χη πο­λι­τι­κή της ΕΕ και την εγ­χώ­ρια πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛ, από την ισλα­μο­φο­βία που δια­δί­δε­ται από όλα τα αστι­κά ΜΜΕ. Ταυ­τό­χρο­να, χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή κα­θυ­στέ­ρη­ση της δίκης της Χρυ­σής Αυγής οδη­γεί στην πλήρη ατι­μω­ρη­σία των δο­λο­φό­νων.

Είναι λοι­πόν σαφές, ότι το αντι­ρα­τσι­στι­κό/αντι­φα­σι­στι­κό κί­νη­μα πρέ­πει να ξα­να­βγεί μα­ζι­κά στους δρό­μους, με μα­ζι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις ενά­ντια στο ρα­τσι­σμό και το φα­σι­σμό, με δρά­σεις αλ­λη­λεγ­γύ­ης στους πρό­σφυ­γες και τους με­τα­νά­στες, να αντι­στα­θεί στην κυ­βέρ­νη­ση και τα μνη­μό­νια, ανα­τρέ­πο­ντας τη ρα­τσι­στι­κή πο­λι­τι­κή που ενι­σχύ­ει τους νε­ο­να­ζί και απο­μο­νώ­νο­ντάς τους από την κοι­νω­νία.

Η πο­ρεία που διορ­γα­νώ­νε­ται με αφορ­μή τη δο­λο­φο­νία του Παύ­λου Φύσσα στο Σύ­νταγ­μα στις 16 Σε­πτέμ­βρη 2017 είναι μιας πρώ­της τά­ξε­ως ευ­και­ρία να πιά­σου­με το νήμα της αντί­στα­σης στο ρα­τσι­σμό και το φα­σι­σμό. Η πο­ρεία που διορ­γα­νώ­νε­ται από δε­κά­δες ορ­γα­νώ­σεις της Αρι­στε­ράς, αντι­ρα­τσι­στι­κές – αντι­φα­σι­στι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες, με­τα­να­στευ­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις, δομές αλ­λη­λεγ­γύ­ης, δη­μο­τι­κές πα­ρα­τά­ξεις, και θα κα­τα­λή­ξει στα γρα­φεία της Χρυ­σής Αυγής, όπως και η συ­ναυ­λία που θα ορ­γα­νω­θεί στο μνη­μείο της δο­λο­φο­νί­ας του Φύσσα δύο μέρες μετά, είναι δύο γε­γο­νό­τα που πρέ­πει αυ­το­νό­η­τα να έχουν μα­ζι­κό χα­ρα­κτή­ρα, στέλ­νο­ντας ηχηρό μή­νυ­μα στους φυ­σι­κούς και ηθι­κούς αυ­τουρ­γούς της δο­λο­φο­νί­ας του Παύ­λου.

Το ενω­τι­κό κά­λε­σμα των δύο κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων πρέ­πει να απο­τε­λέ­σει αφε­τη­ρία της εν­δυ­νά­μω­σης του με­τώ­που αντί­στα­σης στο ρα­τσι­σμό και στα μνη­μό­νια. Σε αυτό το στόχο μπο­ρεί να βοη­θή­σει κάθε αντι­ρα­τσι­στι­κό γε­γο­νός. Η φε­τι­νή 11η Αντι­ρα­τσι­στι­κή Γιορ­τή  επι­χει­ρεί να γίνει υπό­θε­ση ενός ευ­ρύ­τε­ρου αντι­ρα­τσι­στι­κού δυ­να­μι­κού, να στεί­λει ηχηρό μή­νυ­μα συ­νύ­παρ­ξης, αλ­λη­λεγ­γύ­ης και κοι­νής αντί­στα­σης ντό­πιων και με­τα­να­στών/προ­σφύ­γων, αλλά και να απο­τε­λέ­σει ση­μείο συ­νά­ντη­σης, ανταλ­λα­γής από­ψε­ων κι εμπει­ριών, συ­ζή­τη­σης για τα επό­με­να βή­μα­τα. Ιδιαί­τε­ρα στη συ­ζή­τη­ση για τη διε­θνή πάλη ενά­ντια στην ακρο­δε­ξιά θα έχου­με την ευ­και­ρία να αντλή­σου­με εμπει­ρί­ες από ση­μα­ντι­κούς αντι­ρα­τσι­στι­κούς και αντι­φα­σι­στι­κούς αγώ­νες: από την πάλη στην «πρω­το­πό­ρα» σε ρα­τσι­στι­κές πο­λι­τι­κές Αυ­στρα­λία, μέχρι την σύ­γκρου­ση με την ακρο­δε­ξιά στις ΗΠΑ του Τραμπ, ως και την πάλη ενά­ντια στην ισλα­μο­φο­βία στο Ισπα­νι­κό Κρά­τος μετά την τρο­μο­κρα­τι­κή επί­θε­ση στη Βαρ­κε­λώ­νη.

Μετά τις αντι­φα­σι­στι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις, τη σκυ­τά­λη παίρ­νει η Γιορ­τή, που μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει και αυτή με τη σειρά της ως χρή­σι­μο «σκα­λο­πά­τι» για τη συ­νέ­χεια της αντι­ρα­τσι­στι­κής-αντι­φα­σι­στι­κής δρά­σης.