Λοιπόν,τα πράγματα έχουν ως εξής:
Βρίσκομαι στην Αθήνα,στις 10 το πρωί ξεκινάω από το σπίτι το οποίο διέμενα,10:40 περίπου μπαίνω Αττική οδό πληρώνοντας κανονικά διόδια και χωρίς καμία ενημέρωση για τίποτα,όσο οδηγώ παρατηρώ ότι ο δρόμος γλιστράει και βλέπω 3 τρακαρισμένα αυτοκίνητα τα οποία ήταν στην άκρη του δρόμου.Περιπου 20 λεπτά μετά μένω ακινητοποιημένος στην Αττική οδό στο ύψος Αλ.Παναγουλη μαζί με δεκάδες αυτοκίνητα.Οι ώρες περνούν,το χιόνι είναι πολύ και το κρύο τσουχτερό.Ο κόσμος μπαινοβγαίνει από τα αυτοκίνητα αναστατωμένος χωρίς να ξέρει τι να κάνει, μεταξύ αυτών είναι ηλικιωμένοι και μικρά παιδιά.Μιλαω μπροστά μου με μια ηλικιωμένη κυρία και μου λέει ότι ήταν στο νοσοκομείο και επιστρέφουν με τον γιό τής στην Ελευσίνα,της δίνω ένα μπουκαλάκι νερό που είχα και την ρωτάω αν έχει κάπου να μείνει γιατί ενδέχεται να μείνουμε εκεί την νύχτα,μου λέει όχι και ότι έχει την καρδιά της και δεν μπορεί να περπατήσει με τόσο χιόνι.Οι ώρες περνούν,ο κόσμος πολύς,δεν έχουμε καμία ενημέρωση και καταλαβαίνω ότι μας έχουν αφήσει στο έλεος του Θεού και θα βγάλουμε εκεί την νύχτα.
Στις 18.00 επικοινωνώ με τον καλό μου φίλο Στέλιο Χατζηκαλέα ο οποίος βρίσκει τζιπ και 2 ώρες μετά έρχεται μαζί με την Ifigeneia Lentza και την Elena Apostolidou να με πάρουν από παραπάνω δρόμο που είναι ανοιχτός.
Αφήνω το αυτοκίνητο στην Αττική οδό όπως είχαν κάνει και άλλοι οδηγοί και φεύγω.
Δυστυχώς υπήρχε ακόμα πολύς κόσμος στα αυτοκίνητα χωρίς νερό, χωρίς τροφή, χωρίς τουαλέτα, χωρίς καύσιμα, χωρίς ενημέρωση και φυσικά χωρίς καμία κρατική βοήθεια, όλα αυτά με απίστευτο κρύο μέσα στο χιόνι!
Έφτασα στο σπίτι στις 22.00,12 ώρες αφότου έφυγα από το σπίτι..
Πηγή: facebook.com
69
