
Ο γνωστός συγγραφέας Ρομπέρτο Σαβιάνο ζει εδώ και χρόνια υπό αστυνομική προστασία λόγω των αποκαλύψεών του για τη μαφία στη Νάπολη, στο βιβλίο του «Γόμορρα» και όχι μόνο. Πριν λίγες μέρες, το Εφετείο της Ρώμης τον δικαίωσε επιβεβαιώνοντας ότι τον Μάρτιο του 2008 η ισχυρότερη τότε ομάδα της Καμόρα, οι Κασαλέσι, απείλησαν πραγματικά τη ζωή του.
Καταδικάστηκαν ως πρωτεργάτες του εγκλήματος ο Francesco Bidognetti και ο δικηγόρος Michele Santonastaso, ο οποίος κατέθεσε δημόσια κείμενο ενώπιον του δικαστηρίου, κατηγορώντας τον συγγραφέα του και τη δημοσιογράφο Rosaria Capacchione ότι επηρέασαν τους δικαστές.
Αυτή η δικαστική απόφαση σηματοδότησε για τον Σαβιάνο μια μεγάλη δικαίωση, αφού επί 17 χρόνια αμφισβητείτο στην Ιταλία η αλήθεια του, παρά το διεθνές του κύρος. Για εκείνον ήταν μια ηθική νίκη όπως είπε και δάκρυσε όταν άκουσε την έδρα να τον δικαιώνει.
Στη συνέντευξη που έδωσε στην El Pais καταθέτει και το παράπονο ότι ο πολιτικός κόσμος τον εγκατέλειψε μη στηρίζοντας τον δημόσια:
«Είχα ένα μακρύ κατάλογο ονομάτων της μαφίας, θα μπορούσα να είχα χρησιμοποιήσει ψευδώνυμα στο Gomorra, να μην υπερασπιζόμουν δημόσια τα άρθρα μου. Αντ’ αυτού, εκτέθηκα πλήρως. Η πολιτική με κατηγόρησε για αυτοπροβολή, με εγκατέλειψε. Συνέχισα, αλλά μόνος μου…. Οι πολιτικές επιθέσεις είναι πιο ύπουλες: στοχεύουν στη δημιουργία ψευδών αφηγήσεων. Πολιτικοί με χρησιμοποίησαν για προπαγάνδα, γεννώντας κλίμα μίσους και δυσπιστίας εναντίον μου» είπε διευκρινίζοντας ότι ακόμα κι εκείνοι που ιδιωτικά τον στήριζαν, δεν το έκαναν ποτέ δημόσια.
Στη συνέντευξή του, εξηγεί γιατί πιστεύει ότι η ακροδεξιά στην Ευρώπη(συμπεριλαμβάνει και την ελληνική κυβέρνηση) έχει μετατρέψει το “κακό” σε ζήτημα ταυτότητας και όχι ηθικής.
Τονίζει ότι ζούμε σε εποχή όπου η ηθική ευθύνη έχει υποκατασταθεί από την έννοια της «συμμετοχής σε μια πολιτιστική ή εθνική κοινότητα».
«Η Τζόρτζια Μελόνι λέει ότι είναι περήφανη που είναι Ιταλίδα, Χριστιανή, μητέρα. Όχι που είναι καλή ή δίκαιη ή τίμια. Η έννοια της ταυτότητας αντικαθιστά τις ηθικές αξίες» λέει ο συγγραφέας.
Ο Σαβιάνο αναφέρεται σε συγκεκριμένες ακροδεξιές κυβερνήσεις που, όπως λέει, έχουν υιοθετήσει πολιτικές αποκλεισμού και απανθρωπιάς. Αναφέρει την ελληνική κυβέρνησηως παράδειγμα που προωθεί pushbacks μεταναστών και αρνείται την πραγματικότητα. Κάνει ειδική μνεία στη Μεσόγειο, η οποία έχει μετατραπεί σε «μαζικό τάφο».
«Οι άνθρωποι πνίγονται και οι κυβερνήσεις λένε ότι δεν υπήρξε ναυάγιο. Ζούμε σε εποχή μετα-αλήθειας. Ό,τι δεν εξυπηρετεί το αφήγημα, απλώς δεν συνέβη».
Στη συνέντευξη, επισημαίνει ότι στην Ιταλία «η κυβέρνηση Μελόνι έχει καταφέρει να ελέγχει το αφήγημα γύρω από τη μετανάστευση», παρουσιάζοντας τους διασώστες ως συνεργούς διακινητών και τους μετανάστες ως εισβολείς. Κάνει σύνδεση με τον Μουσολίνι, λέγοντας ότι η ίδια στρατηγική χρησιμοποιήθηκε και τότε: «Ο εχθρός παρουσιάζεται ως απειλή στην ταυτότητά μας».
Ο Σαβιάνο επιμένει πως ο ρατσιστικός λόγος γίνεται πειστικός γιατί δεν βασίζεται στη λογική ή την αλήθεια, αλλά στο συναίσθημα και την ταύτιση. Ο φόβος και η «υπερηφάνεια» χρησιμοποιούνται για να κινητοποιήσουν ανθρώπους. Όπως λέει:
«Όταν φοβάσαι, δεν σε νοιάζει η αλήθεια. Θες να νιώσεις ασφαλής. Και όταν σε κάνουν να αισθάνεσαι περήφανος για την ταυτότητά σου, τότε δικαιολογείς σχεδόν τα πάντα στο όνομά της».
Πηγή: tvxs.gr






