Καταδικασμένοι χωρίς δίκη γιατί διεκδίκησαν δικαίωμα σε μια καλύτερη ζωή, οι κρατούμενοι μετανάστες στη δομή-φυλακή στο Κλειδί του Δήμου Σιντικής Σερρών κατέβηκαν αυτή την εβδομάδα σε νέα απεργία πείνας. Πρόκειται για την τέταρτη στη σειρά κινητοποίηση ενάντια στις συνθήκες κράτησης από πέρυσι στις 19 Αυγούστου 2025.
Ειδοποιός διαφορά, ο αριθμός των συμμετεχόντων. Αν πέρυσι είχαν συμμετάσχει 250 άτομα, φέτος συμμετείχαν σχεδόν όλοι αφού, σύμφωνα με πληροφορίες, ο αριθμός τους έφτασε τα 600 με 650 άτομα. Το αίτημά τους για άσυλο, ριγμένο εδώ και εννιά μήνες σε μια χαράδρα στο όρος Μπέλλες, είναι συγκλονιστικά απλό: να αντιμετωπιστούν «με έλεος και συμπόνια»!
Φυλακή
Την απαράδεκτη δομή έχουμε περιγράψει πριν καν αρχίσει να λειτουργεί («Εφ.Συν.», 11.3.20 «“Εξορία” προσφύγων στο όρος Μπέλλες»), ενώ μόλις πριν από λίγες μόλις μέρες είχαμε καταγράψει («Εφ.Συν.», 7.5.2026, «Νέα εξέγερση στη δομή-φυλακή της Σιντικής Σερρών») την κινητοποίηση 50 έγκλειστων μεταναστών από τους οποίους τέσσερα άτομα συνελήφθησαν και τους επιβλήθηκε ποινή 2 ετών. Σημειώναμε ότι το μόνο που απέμενε ήταν να μάθουμε την ημερομηνία της επόμενης διαμαρτυρίας, η οποία δεν άργησε.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», μέσα από το στρατόπεδο στο Κλειδί περίπου 650 άτομα, κατανεμημένα στα πέντε τμήματα του στρατοπέδου, πήραν μέρος στην τριήμερη απεργία πείνας, ενώ δύο από αυτούς είχαν την Τρίτη λιποθυμικό επεισόδιο. Σε επικοινωνία που είχε η «Εφ.Συν.» με μερικούς από τους διαμαρτυρόμενους, ζητάνε να μεταφερθούν «σε ένα ασφαλές και ανθρώπινο μέρος» και επίσης «να πάμε σε διαφορετικό στρατόπεδο από αυτό.
Θέλουμε τη βοήθεια δικηγόρων και τη δυνατότητα να υποβάλουμε αιτήματα ασύλου. Είμαστε φυλακισμένοι και ζητάμε να αφεθούμε ελεύθεροι, γιατί ο καθένας μας έχει μια οικογένεια με οικονομικές ανάγκες και έξοδα. Ζητάμε από τον υπουργό Μετανάστευσης να μας αντιμετωπίσει με έλεος και συμπόνια».
Αιγύπτιος μετανάστης μας περιγράφει την κατάσταση εντός του στρατοπέδου: «Ολοι αρνηθήκαμε να δεχτούμε νερό ή φαγητό. Γιατί αυτή η αδικία μας έχει συμβεί; Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου μας χρησιμοποίησε ως πρόσχημα και ασπίδα για να σταματήσει τη ροή της μετανάστευσης που έρχεται από τη Λιβύη στην Κρήτη. Παρόλο που η ροή δεν σταμάτησε και είναι γνωστό ότι όλοι όσοι ήρθαν μετά από μας πήραν κάρτα ασύλου και έφυγαν. […] Τις τελευταίες μέρες, περισσότεροι από 600 άνθρωποι έχουν φτάσει στην Κρήτη. […] Δεν είμαστε μόνο εμείς που υποφέρουμε, αλλά και οι οικογένειές μας και τα παιδιά μας, και μάλιστα υποφέρουν περισσότερο από εμάς».
Αλλος καταγγέλλει ότι κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να συζητήσει ή να κατανοήσει τον σκοπό της απεργίας, «είναι σαν να πρόκειται για κάτι φυσιολογικό ή συνηθισμένο. Δεν τους ένοιαζε. Φτάσαμε να επιθυμούμε τον θάνατο αντί για την αναγκαστική απέλαση και κάτι καλύτερο από αυτό το κέντρο κράτησης». Κι ένας τρίτος μας είπε ότι κάποια άτομα που κρατούνται στην εγκατάσταση υπέγραψαν αίτηση οικειοθελούς απέλασης, αλλά περιμένουν εδώ και έναν μήνα χωρίς απάντηση. Ο ίδιος λέει πως «είμαστε όλοι εξειδικευμένοι εργάτες με εμπειρία στις κατασκευές, τη γεωργία και ήρθαμε για να εργαστούμε και να ζήσουμε ειρηνικά. Χρειαζόμαστε ελευθερία, μια ευκαιρία να ζήσουμε. Χρειαζόμαστε κάποιοι να υπερασπιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματά μας.
Μας πιέζουν με όλα τα μέσα για να μας αναγκάσουν να ζητήσουμε απέλαση. Είμαστε εδώ εννέα μήνες, υποφέρουμε και πεθαίνουμε, δεν παραβιάσαμε ή δεν προκαλέσαμε καμία ζημιά, γνωρίζουμε ότι αυτοί είναι οι νόμοι μιας αξιοσέβαστης χώρας και οι νόμοι ενός δικαστηρίου. Αλλά θα πρέπει να υπάρχει λίγο έλεος».
Απελπισία
Η «Εφ.Συν.» απευθύνθηκε στη «Mobile Info Team», η οποία είναι μια ΜΚΟ που παρέχει εξ αποστάσεως υποστήριξη σε άτομα που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση λόγω εκτοπισμού ή μετανάστευσης και λαμβάνει τακτικά μηνύματα από άτομα που κρατούνται στη Σιντική τους τελευταίους μήνες. Η οργάνωση σε δήλωσή της σημειώνει ότι «η απελπισία μέσα στη Σιντική είναι έκδηλη. Οι άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι με μια αδύνατη επιλογή: να παραμείνουν υπό κράτηση έως και 24 μήνες ή να υπογράψουν την απέλασή τους. Ωστόσο, οι άνθρωποι δεν επιβιώνουν από επικίνδυνες θαλάσσιες διαδρομές μόνο και μόνο για να επιστρέψουν στις συνθήκες από τις οποίες διέφυγαν. Σε αυτό το αδιέξοδο, αναδύεται ένα καταστροφικό τρίτο αποτέλεσμα: ένας ανησυχητικός αριθμός ανθρώπων εκφράζει αυτοκτονικές σκέψεις».
Πηγή:www.efsyn.gr
