του Σοφοκλή Αρχοντάκη
Στα λόγια του μοναδικού επιζώντα της τετραπλής δολοφονίας βρίσκεται η κόλαση που βίωσαν οι εργάτες γης μεταξύ της Sibaritide και της Piana del Metapontino, όπου η μάστιγα της εκμετάλλευσης των μεταναστών εργατών στα χωράφια των Ιταλών τεκμηριώνεται από διάφορες έρευνες, όπως αναφέρει το Il Fatto Quotidiano, την ώρα που η Ιταλία βιώνει την δική της Μανωλάδα.
«Μαφία, κατάλαβες; Μαφία». Στην τρομερή τραγωδία που εκτυλίχθηκε χθες στην Amendolara, στην επαρχία της Cosenza, όπου τέσσερις Πακιστανοί εργάτες κάηκαν ζωντανοί, το ηθικό δίδαγμα το δίνει σε όλους ένας άλλος εργάτης, αυτή τη φορά Αφγανός.
Ο Ταζ Μοχάμαντ Αλαμιάρ βρισκόταν στο μίνι βαν μαζί με τα θύματα και είναι ο μόνος που γλίτωσε από την οργή των δύο «καποράλ» που, σύμφωνα με την αφήγησή του στα μικρόφωνα της Rai, του έριξαν βενζίνη και στη συνέχεια προσπάθησαν με έναν αναπτήρα να τον μετατρέψουν σε ανθρώπινη δάδα.
Εν μέρει τα κατάφεραν, αλλά παρά τα εγκαύματα στο χέρι και σε άλλα σημεία του σώματός του, ο Ταζ έσπασε το παράθυρο και έσωσε τη ζωή του, ενώ οι δολοφόνοι απομακρύνθηκαν από τον τόπο του εγκλήματος. Σήμερα είναι ο μοναδικός επιζών, ο βασικός μάρτυρας της πολλαπλής δολοφονίας που διαπράχθηκε στη Sibaritide, όπου η ιστορία αφορά πέντε εργάτες που εξεγέρθηκαν ενάντια στο σύστημα των «καποράλ» και τέσσερις από αυτούς το πλήρωσαν με τη ζωή τους.
Δεν δέχτηκαν την εκμετάλλευση και δολοφονήθηκαν
Το βίντεο, που καταγράφηκε από τις κάμερες παρακολούθησης του πρατηρίου καυσίμων, έφερε στο φως τους υπεύθυνους, επιτρέποντας στην Εισαγγελία του Καστροβιλάρι να εκδώσει ένταλμα σύλληψης εναντίον τους. Στους δικαστές, ωστόσο, το κίνητρο το εξήγησε ο Ταζ, ο οποίος έδειξε στους δημοσιογράφους και το σπίτι στη Villapiana όπου ζει μαζί με άλλους δέκα μετανάστες, μεταξύ των οποίων μέχρι χθες ήταν και οι τέσσερις Πακιστανοί που κάηκαν ζωντανοί στο πρατήριο καυσίμων.
Λίγα δωμάτια που νοικιάζονται για 500 ευρώ το μήνα. Χρήματα που πληρώνονται με τα ψιλά που μαζεύουν συλλέγοντας φράουλες. Από τα 50 ευρώ που έπαιρναν την ημέρα δουλεύοντας στα χωράφια, ήταν υποχρεωμένοι να δίνουν 5 ευρώ ο καθένας στους μεσάζοντες για τη μεταφορά από το ένα χωράφι στο άλλο στην περιοχή του Άνω Ιονίου της Κοζέντσα.
Δεν δέχονταν πλέον να λαμβάνουν πλαστά μισθολόγια των 350 ευρώ το μήνα. Ήθελαν μια κανονική σύμβαση και γι’ αυτό διαμαρτυρήθηκαν στους συμπατριώτες τους που διαχειρίζονταν το εργατικό δυναμικό στα χωράφια που ανήκαν στους Ιταλούς.
Εργοδηγοί που πρώτα τους απείλησαν με μαχαίρια και πιστόλια για να τους αναγκάσουν να συνεχίσουν να εργάζονται υπό τους όρους τους. Και μετά τους τιμώρησαν, καίγοντάς τους ζωντανούς και χωρίς να δείξουν το παραμικρό έλεος.
Πηγή: Il Fatto Quotidiano
54
