‘’Together we can change the world’’
Την Πέμπτη 15/9 επισκεφθήκαμε για τρίτη φορά από τότε που έγινε η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, το κέντρο φιλοξενίας μεταναστών στην Μυρσίνη. Αυτή τη φορά, μεταφέραμε δύο αυτοκίνητα με ρουχισμό αλλά και κάποια είδη τροφίμων, παιχνιδιών και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης. Εκεί μας υποδέχτηκαν αλληλέγγυοι από την γύρω περιοχή αλλά και από την Αμερική, την Ισπανία, την Σκωτία αλλά και οι ίδιοι οι πρόσφυγες που μένουν αρκετούς μήνες στο χώρο.
Οι συνθήκες παραμένουν παρόμοιες με την προηγούμενη φορά, με τους πρόσφυγες να φτάνουν τα 230 άτομα εκ των οποίων τα 120 είναι παιδιά. Το ίντερνετ που ήταν ένα απ’ τα βασικά προβλήματα των μεταναστών για να μπορούν να επικοινωνούν με τους συγγενείς τους επιτέλους είναι προς χρήση και το συνολικό κόστος της κατασκευής που κόστισε μερικές χιλιάδες ευρώ το ανέλαβαν πλήρως οι αλληλέγγυοι. Η κυβέρνηση είναι απούσα όλο αυτό το διάστημα και παρέχει μόνο ένα γεύμα κέτερινγκ μέσω σύμβασης του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας το οποίο είναι κακής ποιότητας και όχι αρκετό, με τους πρόσφυγες να μαγειρεύουν απ’ τα τρόφιμα που είτε πληρώνουν οι ίδιοι ή τους τα έχουν δώσει αλληλέγγυοι.
Επισκεφθήκαμε τους χώρους όπου στεγάζεται ένα νηπιαγωγείο για τα μικρά παιδιά αλλά και έναν άλλο χώρο που είναι υπό κατασκευή και θα λειτουργήσουν 3 τάξεις για τα μεγαλύτερα παιδιά. Βασικό μας ερώτημα ήταν αν τα παιδιά που μένουν εκεί θα μπορέσουν να γραφτούν στο δημοτικό σχολείο του χωριού κάτι το οποίο έληξε το Σάββατο με σχετική ανακοίνωση και μένει να βρεθεί ο τρόπος που θα γίνει η ένταξη τους με προτάσεις για τάξεις υποδοχής ΖΕΠ (Ζώνη Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας) και ενισχυτική διδασκαλία.
Παρά τις μικρές βελτιώσεις στις συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών στο συγκεκριμένο κέντρο, το πάγιο πρόβλημα των μεταναστών παραμένει. Οι άνθρωποι αυτοί, με βασικούς υπαίτιους την κυβέρνηση και τις εντολές τις ΕΕ συνεχίζουν να μην γνωρίζουν τι θα απογίνουν. Περιμένουν υπομονετικά να έρθει η σειρά τους για να φύγουν και να έχουν μία καλύτερη ζωή για τους ίδιους και τις οικογένειες τους.
Η βασική ανησυχία τόσο των προσφύγων αλλά και δική μας είναι ότι ο χειμώνας είναι μπροστά μας και οι πρόσφατες βροχοπτώσεις που πλημμύρισαν όλους τους διαδρόμους και τα κτίρια κατέστησαν φανερό ότι δεν μπορεί κανείς να τους εγγυηθεί ούτε τα στοιχειώδη που έχουν μέχρι στιγμής.
Από την πλευρά μας θα συνεχίσουμε να έχουμε επαφή με τους μετανάστες και τους αλληλέγγυους κάνοντας ό,τι περνάει απ’ το χέρι μας ώστε να μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να ζήσουν όσο το δυνατόν καλύτερα όσο καιρό βρίσκονται εδώ με πάγιο αίτημα μας να ανοίξουν τα σύνορα και οι άνθρωποι αυτοί να μπορούν να επιλέξουν μόνοι τους τον τόπο διαμονής τους.
Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» Πάτρας
η φωτο από παλιότερη επίσκεψη στο χώρο
