O αρθρογράφος της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz Γκίντεον Λέβι, έγραψε πριν λίγες μέρες ένα άρθρο με αφορμή την επίσκεψη μαθητών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μάουτχαουζεν στην Αυστρία, οι οποίοι φορούσαν μπλουζάκια με συνθήματα υπέρ της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης και δέχθηκαν επίπληξη γι’αυτό.
«Δεν υπάρχει αντίφαση ανάμεσα στο Μαουτχάουζεν και το “Free Palestine”», καταλήγει εξηγώντας αναλυτικά το το γεγονός.
Ολόκληρο το άρθρο
Μια ομάδα μη Ισραηλινών μαθητών, πιθανώς Αυστριακών, επισκέφθηκε την περασμένη εβδομάδα το μνημείο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μάουτχάουζεν στην Αυστρία, φορώντας μπλουζάκια με συνθήματα υπέρ της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης. Στα μπλουζάκια ορισμένων από αυτούς υπήρχε η σημαία της Παλαιστίνης, και η φωτογραφία της Νταλάλ Μουγκράμπι, η οποία συμμετείχε στην τρομοκρατική επίθεση στην παραλιακή οδό το 1978. Η εμφάνιση ορισμένων μαθητών με τη φωτογραφία της Μουγκράμπι έριξε σκιά στο μήνυμα αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη.
Μόλις οι μαθητές μπήκαν στον χώρο μνήμης, αμέσως δέχτηκαν σειρά επιπλήξεων από μια γυναίκα που μιλούσε αγγλικά με αμερικανική προφορά. «Δε ντρέπεστε!», τους επέπληξε και απευθύνθηκε στην συνοδό τους με διδακτικό τόνο:
«Μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί επιτρέπεται να φορούν μπλουζάκια με το σύνθημα “Free Palestine” σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης;» ρώτησε. Η συνοδός, ταραγμένη — είτε από το περιεχόμενο, είτε από τον τόνο — μουρμούρισε ότι δεν έχει χρόνο να απαντήσει, καθώς πρέπει να καθοδηγήσει τους μαθητές της, αλλά η γυναίκα συνέχισε το κήρυγμα στην είσοδο και υιοθέτησε πιο επιθετικό ύφος: «Είσαι εντάξει με αυτό;», είπε με αποφασιστικό τόνο. «Είστε εντάξει με αυτό;», ρώτησε τους μαθητές ξανά και ξανά: «Είστε εντάξει με αυτό; Είστε εντάξει με αυτό;».
Ναι, είμαι εντάξει με αυτό. Μια από τις μαθήτριες προσπάθησε να απαντήσει: «Το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία εναντίον της Παλαιστίνης». Και τότε η κήρυκας άρχισε να ουρλιάζει: «Έρχεστε εδώ και το αποκαλείτε γενοκτονία ενώ επισκέπτεστε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης; Μην αποκαλείτε τίποτα γενοκτονία. Εδώ είναι η γαμημένη γενοκτονία. Ντροπή σας».
Το βίντεο του συμβάντος διαδόθηκε στα κοινωνικά δίκτυα. Η ειδησεογραφική ιστοσελίδα N12 το χαρακτήρισε ως ένα…. «Εξαιρετικό βίντεο από το στρατόπεδο συγκέντρωσης». Αλλά γιατί είναι τόσο παράξενο που υπάρχουν άνθρωποι που κατανοούν τις λέξεις «Ποτέ ξανά» ως έκκληση ώστε αυτό που μας έκαναν να μην ξανασυμβεί ποτέ σε κανένα άλλο λαό;
Όμως, η νοοτροπία της πλειοψηφίας των Ισραηλινών δεν τους επιτρέπει να το αντιληφθούν. Η μνήμη του Ολοκαυτώματος είναι μόνο δική μας και το «Ποτέ ξανά» αναφέρεται μόνο στους Εβραίους. Θεωρούν ότι μόνο σε εμάς δεν θα ξανασυμβεί ποτέ. Η διαμάχη για τη σωστή ερμηνεία έχει κριθεί εδώ και καιρό στο Ισραήλ. Ρωτήστε τις δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινούς μαθητές που επιστρέφουν από το Άουσβιτς έχοντας υποστεί πλύση εγκεφάλου, με ένα εθνικιστικό τραγούδι στην καρδιά και με τη σκέψη ότι μετά το Ολοκαύτωμα μας επιτρέπονται τα πάντα.
Η σκέψη ότι υπάρχουν κάποιοι που βλέπουν στα ερείπια ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης τον ιδανικότερο τόπο να αγωνιστούν για την απελευθέρωση των δύο εκατομμυρίων ανθρώπων που είναι σήμερα φυλακισμένοι στη Γάζα, ξεπερνά την ισραηλινή λογική.
Η ιδέα ότι κάποιοι ερμηνεύουν το «Ποτέ ξανά» του Μάουτχάουζεν, ως κάτι που δεν έχει σχέση με αυτό που κάνει το Ισραήλ στους Παλαιστινίους, είναι αδιανόητη.
Στα μάτια μας, η γενοκτονία αφορά μόνο το Ολοκαύτωμα και το Μάουτχαουζεν αφορά μόνο εμάς, και εμείς θα αποφασίσουμε πώς θα συμπεριφερθούμε εκεί, ακόμα και όταν πρόκειται για ντόπιους μαθητές. Ακόμα μερικά περιστατικά σαν κι αυτό, τα οποία έχουν πάρει έκταση και το Ισραήλ σε λίγο θα στείλει τους συνοριοφύλακες να ελέγξουν ποιος μπαίνει στο Μάουτχαουζεν, τι φοράει και σε τι πιστεύει. Ακόμη και στην πύλη του αυστριακού στρατοπέδου συγκέντρωσης.
Όμως, οι μαθητές που έφτασαν στο Μάουτχαουζεν έχουν το δικαίωμα να αντλήσουν το δίδαγμα του Μάουτχαουζεν με βάση τα δικά τους ηθικά πρότυπα. Όταν βλέπουν τη γενοκτονία στη Γάζα και ακούνε για χίλια νεκρά μωρά, θυμούνται το Μάουτχαουζεν. Η γυναίκα που τους επέπληξε και το N12 που δημοσίευσε το βίντεο είδαν μια αντίφαση μεταξύ του Μάουτχαουζεν και του «Free Palestine», ενώ για τους μαθητές το «Free Palestine» απορρέει άμεσα από τα διδάγματα του Μάουτχαουζεν.
Το αίτημα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης δεν είναι αντισημιτικό. Μερικοί από όσους φωνάζουν σήμερα στον κόσμο για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης εννοούν την ελευθερία από τον ποταμό μέχρι τη θάλασσα, τη μετάβαση από το απαρτχάιντ στη δημοκρατία, ένα αίτημα που δεν θα μπορούσε να είναι πιο δίκαιο. Δεν εννοούν την «εξόντωση του Ισραήλ», όπως αρέσκονται να πιστεύουν οι Ισραηλινοί.
Υπάρχουν και εκείνοι που εννοούν κάτι άλλο, αλλά αυτό δεν καθιστά το αίτημα για την απελευθέρωση των Παλαιστινίων λιγότερο δίκαιο. Όσοι έφεραν στο Μάουτχάουζεν το σύνθημα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης δεν ήταν Ισραηλινοί μαθητές. Θα έπρεπε να ήταν Ισραηλινοί, ειδικά μετά τα γεγονότα στη Γάζα.
Ο κόσμος βλέπει αυτό που η πλειοψηφία των Εβραίων Ισραηλινών αρνείται να δει. Εκδιώκουν τους Παλαιστινίους από τα σπίτια τους και τις πηγές διαβίωσής τους, τους συγκεντρώνουν ουσιαστικά σε στενά στρατόπεδα συγκέντρωσης και φροντίζουν να μην έχουν πού να επιστρέψουν. Θυμίζει αυτό που έκαναν οι παππούδες των Αυστριακών εφήβων στους Εβραίους. Κρύβουν το κεφάλι τους στην άμμο και πιστεύουν ότι όλη η κριτική πηγάζει αποκλειστικά από αντισημιτισμό.
Στη ναζιστική Γερμανία, μόνο οι Ναζί (που αποτελούσαν μειονότητα σε σχέση με τα 40 εκατομμύρια πολίτες) πίστευαν στην ανωτερότητα της Αρίας φυλής. Εδώ, το 95% των Εβραίων Ισραηλινών πιστεύει στην ανωτερότητα και μοναδικότητα ενός εκλεκτού λαού».
Πηγή: tvxs.gr
