Μια 18χρονη μετανάστρια στην Ιρλανδία, διαπίστωσε με την άφιξή της στη χώρα ότι είναι δύο μηνών έγκυος, εγκυμοσύνη που προήλθε από βιασμό.
Αμέσως εξέφρασε την επιθυμία να κάνει άμβλωση, μη γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο έχει απαγορευθεί στην Ιρλανδία από το νόμο »Για την Προστασία της Ζωής».
Ζήτησε να βγει από τη χώρα και να κάνει την άμβλωση αλλού, αλλά της είχε αποσπαθεί το διαβατήριο.
Προσέφυγε στις δικαστικές αρχές, ζητώντας να εξαιρεθεί και καταθέτοντας ιατρικές εξετάσεις που πιστοποιούσαν ότι η εγκυμοσύνη της έχει προκαλέσει καταθλιπτικό σύνδρομο και αυτοκτονικές τάσεις. Η »δικαιοσύνη» άργησε τόσο να εξετάσει το αίτημά της, όσο χρειάστηκε για να αποφασίσει ότι »πλέον είναι αργά και η άμβλωση δεν είναι ασφαλής». Η ίδια η μετανάστρια κατήγγειλε την καθυστέρηση αυτή ως εσκεμμένη και ξεκίνησε απεργία πείνας.
Αυτή τη φορά η δικαιοσύνη δεν »καθυστέρησε»: έδωσε εντολή για εξαναγκαστική γέννα με καισαρική τομή, για να μην πληγεί το έμβρυο. Η μετανάστρια γέννησε και το παιδί δόθηκε στην »πρόνοια».
225 χρόνια μετά τη Γαλλική Επανάσταση, η καρδιά της χριστιανικής Ευρώπης εξακολουθεί να χτυπά σαν πολεμικό ταμπούρλο σε Σταυροφορία, επαναφέροντας τις πιο αντιδραστικές ιδεοληψίες της Εκκλησίας, αντιμετωπίζοντας τις γυναίκες ως μηχανή αναπαραγωγής και δημιουργώντας επιτροπές »υπέρ της ζωής», που αγαπάνε τη ζωή μόνο πριν γεννηθεί και την καταδικάζουν στους χειρότερους εξαναγκασμούς μόλις υπάρξει πραγματικά.
Και καμία πολιτική δεν μπορεί να παριστάνει για τον εαυτό της ότι είναι στοιχειωδώς προοδευτική, αν δεν είναι σαφής ως προς τον πλήρη και απόλυτο εξοβελισμό του ρόλου κάθε εκκλησίας και κάθε θρησκευτικής ιδεοληψίας από τα δημόσια πράγματα -ανεξάρτητα από τον σεβασμό στις προσωπικές πεποιθήσεις και την πίστη του καθενός- και τη διασφάλιση απόλυτης ελευθερίας σε κάθε γυναίκα να διαχειρίζεται το σώμα της κατά τη δική της επιλογή.
Πηγη: fb Yannis Androulidakis
