Να μην αφήσουμε περιθώρια ανασύνταξης στους νεοναζί

Να μην αφήσουμε περιθώρια ανασύνταξης στους νεοναζί

1του Θανάση Κούρκουλα, συντονιστή της Κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό»

Για τη Χρυσή Αυγή η πολιτική συγκυρία κρύβει ευκαιρίες και σοβαρούς κινδύνους. Αφενός η μνημονιακή ισοπέδωση των υπολειμμάτων κοινωνικού κράτους και η φοροκαταιγίδα από τη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου συντηρεί το εύφορο έδαφος άσκησης ρητορείας από τους νεοναζί ενάντια στα «εθνοκτόνα μνημόνια» και την προδοσία των πολιτικών.

Το κλεί­σι­μο των συ­νό­ρων για τους πρό­σφυ­γες από τις χώρες της ΕΕ, ο εθνι­κι­σμός και ο αντι­τουρ­κι­σμός που ανα­δει­κνύ­ο­νται με κάθε ευ­και­ρία από τα ΜΜΕ (πο­ντια­κό, έντα­ση στις ρω­σο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις), δί­νουν πό­ντους στον ρα­τσι­στι­κό και εθνι­κι­στι­κό οχετό του Μι­χα­λο­λιά­κου. Την ίδια ώρα, το προ­φίλ νο­μι­μο­φρο­σύ­νης, που έχει φι­λο­τε­χνη­θεί για να τη βγά­λουν κα­θα­ρή με τη συ­νε­χι­ζό­με­νη δίκη στον Κο­ρυ­δαλ­λό, δεν αφή­νει ιδιαί­τε­ρα πε­ρι­θώ­ρια για φα­σι­στι­κούς τσα­μπου­κά­δες που, όταν γί­νο­νται (πε­ρί­πτω­ση Κου­μου­τσά­κου, υβρε­ο­λό­γιο Λαγού κατά ΚΚΕ στη Βουλή), θυ­μί­ζουν το απο­τρό­παιο πρό­σω­πο της συμ­μο­ρί­ας και δυ­σκο­λεύ­ουν το έργο της υπε­ρά­σπι­σης των εγκλη­μά­των τους στο δι­κα­στή­ριο.

Πρό­κει­ται για μια πε­ρί­ο­δο που οι Έλ­λη­νες νε­ο­να­ζί επι­χει­ρούν να κρα­τη­θούν όρ­θιοι με ισορ­ρο­πι­στι­κές πι­ρου­έ­τες, ώστε να είναι έτοι­μοι για αντε­πί­θε­ση, όταν και αν η πο­λι­τι­κή συ­γκυ­ρία το επι­τρέ­ψει. Κάτι τέ­τοιο χρειά­ζε­ται να μην αφή­σου­με κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο να συμ­βεί.

Η δίκη

Μετά από 35 δι­κά­σι­μες μέρες στη δίκη της Χρυ­σής Αυγής και ενώ συ­νε­χί­ζε­ται η εξέ­τα­ση μαρ­τύ­ρων για την υπό­θε­ση δο­λο­φο­νί­ας του Παύ­λου Φύσσα, οι νε­ο­να­ζί με­τρούν κά­ποιες νίκες στα ση­μεία, αξιο­ποιώ­ντας την υπο­χω­ρη­τι­κή στάση του υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης όσο και της έδρας. Η δίκη δεν θα με­τα­φερ­θεί στην αί­θου­σα τε­λε­τών του Εφε­τεί­ου, καθώς εκεί θα διε­ξα­χθεί η υπό­θε­ση εμπο­ρί­ας ναρ­κω­τι­κών του πλοί­ου Noor-1, ενώ άλλη δια­θέ­σι­μη αί­θου­σα δεν υπάρ­χει προς το παρόν στο Εφε­τείο Αθη­νών.

Παρά τις συ­γκλο­νι­στι­κές κα­τα­θέ­σεις των αυ­το­πτών μαρ­τύ­ρων της δο­λο­φο­νί­ας Φύσσα και τα συ­ντρι­πτι­κά στοι­χεία σε βάρος των ταγ­μά­των εφό­δου και της ηγε­τι­κής ομά­δας που δη­μο­σιο­ποιού­νται, οι συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης εμ­φα­νί­ζο­νται σί­γου­ροι για το αίσιο για τους πε­λά­τες τους απο­τέ­λε­σμα και αρ­κού­νται στην πρό­κλη­ση εντά­σε­ων.

Οι συ­νή­γο­ροι κα­τη­γο­ρί­ας αντι­με­τω­πί­ζουν συ­νε­χό­με­νες απορ­ρί­ψεις στα αι­τή­μα­τά τους περί ανοι­χτής δίκης και εξέ­τα­σης των μαρ­τύ­ρων για την υπό­θε­ση «εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση». Η έδρα τηρεί μια τυ­πο­λα­τρι­κή στάση, απο­φεύ­γο­ντας την ουσία της υπό­θε­σης και τα δη­μο­σιο­γρα­φι­κά έδρα­να είναι συχνά κενά, σαν η δίκη που ξε­κί­νη­σε υπό τον πη­χυαίο τίτλο της «δίκης του αιώνα» να έχει χάσει το δη­μο­σιο­γρα­φι­κό της εν­δια­φέ­ρον.

Σε αυτό το κλίμα, «δη­μο­σιο­γρά­φοι» όπως ο Μπο­γδά­νος συ­μπο­νούν το δο­λο­φό­νο Ρου­πα­κιά που «είναι ράκος», ενώ «η μάνα του Φύσσα είναι λυτή» για να του πε­τά­ει πλα­στι­κά μπου­κά­λια με νερό. Είναι φα­νε­ρό πως η δι­κα­στι­κή δια­δι­κα­σία στον Κο­ρυ­δαλ­λό, ενώ υπο­χρε­ώ­νει τους νε­ο­να­ζί σε ένα φτια­σί­δω­μα νο­μι­μο­φρο­σύ­νης, από μόνη της δεν εγ­γυά­ται απο­λύ­τως τί­πο­τα όσον αφορά την κα­τα­δί­κη της ηγε­τι­κής ομά­δας της Χρυ­σής Αυγής και την πε­ρι­θω­ριο­ποί­η­σή τους.

Η εξέ­λι­ξη επι­βε­βαιώ­νει όσους υπε­ρα­σπί­ζο­νται την ανά­γκη η δίκη των φα­σι­στών να διε­ξα­χθεί πα­ράλ­λη­λα στην κοι­νω­νία, έξω από τις δι­κα­στι­κές αί­θου­σες, στις γει­το­νιές, στους χώ­ρους δου­λειάς και εκ­παί­δευ­σης, με δρά­σεις απο­νο­μι­μο­ποί­η­σης της συμ­μο­ρί­ας και απο­δό­μη­σης του ψεύ­τι­κου μαν­δύα νο­μι­μο­φρο­σύ­νης που επι­χει­ρεί να φο­ρέ­σει.

Μετά το Πα­ρί­σι

Οι νε­ο­να­ζί δεν έχουν κα­τα­φέ­ρει να βγουν από τις τρύ­πες όπου τους έχωσε η δι­κα­στι­κή πε­ρι­πέ­τεια εδώ και δύο χρό­νια. Οι αντι­φα­σι­στι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις, που ορ­γα­νώ­νο­νται όπου επι­χει­ρούν να εμ­φα­νι­στούν δη­μό­σια σαν «νό­μι­μο κόμμα», συ­νε­χί­ζο­νται και αυτό είναι πο­λύ­τι­μο. Στην πλα­τεία Βι­κτω­ρί­ας απέ­να­ντι από τους «αγα­να­κτι­σμέ­νους» με­τα­φε­ρό­με­νους από τον Άγιο Πα­ντε­λε­ή­μο­να με την ευ­γε­νή στή­ρι­ξη δια­με­ρι­σμα­τι­κών συμ­βού­λων της Χρυ­σής Αυγής και Κα­κλα­μα­νι­κών πα­ρα­γό­ντων. Στο Νέο Ηρά­κλειο απέ­να­ντι στο φα­σι­στι­κό «μνη­μό­συ­νο» των δυο νε­κρών των ταγ­μά­των εφό­δου. Στη Λέσβο που επι­σκέ­φθη­κε πρό­σφα­τα ο υπό­δι­κος Λαγός. Στα Κάτω Πα­τή­σια, ως απά­ντη­ση στις επι­θέ­σεις φα­σι­στο-χού­λι­γκαν σε αρι­στε­ρούς. Μέχρι και στο πο­ντια­κό συλ­λα­λη­τή­ριο της Θεσ­σα­λο­νί­κης από όπου εκ­διώ­χθη­κε ο νε­ο­να­ζι βου­λευ­τής Ματ­θαιό­που­λος μετά από το σάλο που ξέ­σπα­σε για το γρον­θο­κό­πη­μα του Κου­μου­τσά­κου στην Αθήνα.

Παρ’ όλα αυτά, το βα­σι­κό πεδίο απο­μό­νω­σης των νε­ο­να­ζί το τρέ­χον διά­στη­μα βρί­σκε­ται αλλού. Στις μα­ζι­κές αντι­στά­σεις στις μνη­μο­νια­κές επι­θέ­σεις Τσί­πρα-δα­νει­στών και στη συ­γκρό­τη­ση στι­βα­ρής αντι­μνη­μο­νια­κής ρι­ζο­σπα­στι­κής αρι­στε­ρής απά­ντη­σης. Στη σύν­δε­ση της συ­νε­χι­ζό­με­νης αλ­λη­λεγ­γύ­ης στους πρό­σφυ­γες με τον αγώνα ενά­ντια στην ισλα­μο­φο­βία και τα μέτρα έκτα­κτης ανά­γκης της Ευ­ρώ­πης-φρού­ριο. Στην απά­ντη­ση του κι­νή­μα­τος στην πο­λε­μι­κή κλι­μά­κω­ση στη Συρία στο όνομα των αθώων νε­κρών του Πα­ρι­σιού με ελ­λη­νι­κή αρωγή. Στην αντί­στα­ση χρη­σι­μο­ποί­η­σης του προ­σφυ­γι­κού ζη­τή­μα­τος στα πλαί­σια των «γε­ω­πο­λι­τι­κών αντα­γω­νι­σμών» και στην από­κρου­ση του αντι­τουρ­κι­σμού που ανα­πτύσ­σε­ται και εντός των τει­χών της Αρι­στε­ράς.

Πρω­το­βου­λί­ες

Αυτά τα πεδία κι­νη­μα­τι­κής και πο­λι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης αφο­ρούν άμεσα την απο­μό­νω­ση των νε­ο­να­ζί όσο και τις αντι­φα­σι­στι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις. Ο αντι­φα­σι­στι­κός αγώ­νας θα είναι διαρ­κής και πα­ρα­τε­τα­μέ­νος. Πρω­το­βου­λί­ες όπως της πα­νευ­ρω­παϊ­κής-πα­νελ­λα­δι­κής κι­νη­το­ποί­η­σης στις 18 Δε­κέμ­βρη για αλ­λη­λεγ­γύη στους πρό­σφυ­γες και αντί­στα­ση στον πό­λε­μο και την ισλα­μο­φο­βία είναι ση­μα­ντι­κές και χρειά­ζο­νται ου­σια­στι­κή στή­ρι­ξη από τη ρι­ζο­σπα­στι­κή Αρι­στε­ρά.

Οι ερ­γα­τι­κές-λαϊ­κές αντι­στά­σεις στον νέο αντια­σφα­λι­στι­κό νόμο και τους πλει­στη­ρια­σμούς είναι επί­σης κομ­βι­κής ση­μα­σί­ας για τη ζωή μας όσο και για να μην υπάρ­χει έδα­φος εκ­με­τάλ­λευ­σης της συ­γκυ­ρί­ας από τους φα­σί­στες. Σε αυτά τα πεδία θα κρι­θούν οι αγω­νι­στές αντι­φα­σί­στες και αντι­φα­σί­στριες το επό­με­νο διά­στη­μα. Το αντι­φα­σι­στι­κό κί­νη­μα χρειά­ζε­ται να τα ανα­δεί­ξει ως προ­τε­ραιό­τη­τα και να διευ­ρύ­νει το πο­λι­τι­κό έδα­φος της αντι­πα­ρά­θε­σης με τον ελ­λη­νι­κό φα­σι­σμό.

196