ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

της Ιωάννας Σωτήρχου

Η σκηνοθέτρια Μάρθα Μπουζιούρη ανακάλυψε το έργο που είχε γράψει το 1929 ο γιατρός, δραματουργός και φίλος του Μπρεχτ, Φρίντριχ Βολφ, και το ανέβασε -για πρώτη φορά στην Ελλάδα- φωτίζοντας, σήμερα που το αυτονόητο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος τίθεται ξανά επί τάπητος στις ΗΠΑ και όχι μόνον, τις αμβλώσεις στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης.

Ο Σπύρος Στεριάδης σκηνοθετεί τα «Ανδρείκελα», μια παράσταση θεάτρου ντοκουμέντο που φωτίζει τις ιστορίες και τις σκέψεις πέντε ανδρών που έχασαν τη ζωή τους απρόσμενα και βάναυσα, όταν βρέθηκαν μπροστά στον δρόμο σκοτεινών ομοιωμάτων «ανδρείας». Πώς φτιάχνονται λοιπόν τα «ανδρείκελα»; Και τι θα έλεγαν τα θύματά τους, αν είχαν την ευκαιρία να μας αντικρύσουν ξανά;

Το BDS Greece, το διεθνές δίκτυο Film Workers for Palestine και η νέα ομάδα Artists Against Genocide and Artwashing GR, με επιστολή τους προς τη Διοικούσα Επιτροπή και την Καλλιτεχνική Διεύθυνση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ζητούν όπως αναφέρουν “με επείγοντα τρόπο” το ” Φεστιβάλ να διακόψει τη συνεργασία με το ισραηλινό οργανισμό προώθησης κινηματογράφου CoPro Israel, να ακυρώσει την προβολή της ισραηλινής υποψηφιότητας για τα Όσκαρ (Come Closer, προγραμματίζεται να προβληθεί στις 3 και 4 Νοεμβρίου)” και ζητούν από  το Φεστιβάλ “να πάρει θέση ενώπιον της συνεχιζόμενης γενοκτονίας και κατοχής της Παλαιστίνης που διεξάγει το Ισραήλ και της μαζικής εξολόθρευσης που έχει επεκτείνει στο Λίβανο”.

του Δημήτρη Παναγόπουλου

Το συγκλονιστικό, γαλλοκαναδικής παραγωγής ντοκιμαντέρ παρακολουθεί τρεις γυναίκες από το Αφγανιστάν που συμμετείχαν ενεργά στην πολιτική της χώρας τους, αλλά αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν όταν επέστρεψε το καθεστώς των Ταλιμπάν, μεταναστεύοντας αρχικά στην Ελλάδα και μετά στον Καναδά.

της Νόρας Ράλλη

Δύο σχεδόν αρχετυπικές ιστορίες του 13ου και του 19ου αιώνα (η δεύτερη, η γνωστή ερωτική ιστορία της Καμίγ Κλοντέλ με τον Ροντέν) ενέπνευσαν τον δραματουργό και σκηνοθέτη να φτιάξει ένα έργο «για τον χρόνο, για το τι αφήνουμε πίσω ως ανάμνηση του περάσματός μας από τη ζωή, για τους ανθρώπους που δυσκολεύονται, για τα κορίτσια και τα αγόρια που παντρεύτηκαν χωρίς να ξέρουν καλά καλά το γιατί και για εκείνα που ερωτεύτηκαν και κυνήγησαν τον έρωτά τους ώς το τέλος».

Κάθε χρόνο, την τελευταία 70ετία, μια οικογένεια σ’ ένα χωριό του σύγχρονου πορτογαλικού Νότου τηρεί απαρέγκλιτα μια τελετουργία στη μνήμη της συγγενούς τους, Καταρίνα Γιουφίμια, εξεγερμένης 26χρονης αγρότισσας που δολοφονήθηκε το 1954 από το καθεστώς Σαλαζάρ: το νεαρότερο κάθε φορά μέλος τους αναλαμβάνει να προσεγγίσει έναν φασίστα, να τον παρασύρει στο σπίτι τους και να τον εκτελέσει – ύστερα τον θάβουν στο χωράφι τους. Φέτος είναι η σειρά της έφηβης, που λέγεται επίσης Καταρίνα. Και, πράγματι, εκείνη ακολουθεί τις υποδείξεις, οδηγεί τον φασίστα «της», φέρελπι πολιτευτή της Ακροδεξιάς, μέχρι το σπίτι κι εκεί τον φυλακίζουν.

της Νόρας Ράλλη

Αδιαφορώντας για το προσωπικό κόστος, ο Παλαιστίνιος κινηματογραφιστής και ο Ισραηλινός συνάδελφός του, δημιουργοί του συγκλονιστικού ντοκιμαντέρ «Καμία άλλη γη» («No Other Land»), που προβάλλεται στους αθηναϊκούς κινηματογράφους αυτόν τον καιρό, μιλούν στην «Εφ.Συν.» όσο ξεκάθαρα και ωμά κινηματογράφησαν επί μία πενταετία ό,τι συμβαίνει στη Δυτική Οχθη ● «Ο Νετανιάχου δεν ενδιαφέρεται ούτε για τους ομήρους. Οι Ισραηλινοί δεν χρειάζεται πλέον να βρουν καμία δικαιολογία. Σκοτώνουν απλώς γιατί μπορούν και γιατί κανείς από τη διεθνή κοινότητα δεν τους σταματά», λένε.

Για τρίτη συνεχή χρονιά, την ώρα που συμπληρώνεται ένας χρόνος από την εισβολή του Ισραήλ στην Παλαιστίνη και τη συνεχιζόμενη γενοκτονία του ντόπιου πληθυσμού, το Φεστιβάλ Παλαιστινιακού Κινηματογράφου επιστρέφει δυναμικά με ένα πολύτιμο πρόγραμμα που απλώνεται σε ημερομηνίες και κινηματογράφους. Η αρχή γίνεται στο σινεμά Ανδόρα (17-20/10), προτού οι δράσεις μεταφερθούν στο Studio New Star Art Cinema (1-3/11) και το Τριανόν (15-16/11).