Οι Σύροι/ες πρόσφυγες πολέμου βρίσκονται για 14η μέρα στην Πλατεία Συντάγματος, και με την απεργία πείνας τους θέτουν τη ζωή τους ενέχυρο για να ζητήσουν τα αυτονόητα: να εφαρμοσθεί η συνθήκη της Γενεύης -που το ελληνικό κράτος έχει υπογράψει- και να τους αποδοθεί στέγη και τροφή, και να τους αναγνωρισθεί η ιδιότητα του πρόσφυγα πολέμου, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σε αυτή τη μάχη για αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ζωή, για αυτούς και τα δεκάδες ανήλικα παιδιά και βρέφη που μπόρεσαν να βγάλουν από την κόλαση του πολέμου, έχουν στο πλευρό τους κάθε ντόπιο/α ή μετανάστη/ρια που έχει με τη σειρά του/της βιώσει τις πολιτικές της φτώχειας, του πολέμου και της καταστολής, και αντιλαμβάνεται ότι η αλληλεγγύη είναι η προϋπόθεση για το ξεπέρασμά τους.
Έχουν αντίθετα απέναντί τους, το γνωστό τσούρμο των υπερασπιστών κάθε εθνικής και διεθνούς βαρβαρότητας στο όνομα κάποιου ‘’νόμου και τάξης’’ που θέλει να καταστήσει την κοινωνία στρατόπεδο συγκέντρωσης ή υγειονομική ζώνη.