Στις 8/8/24 ο μετανάστης εργάτης Ι.Κ. πάρκαρε το όχημα του στο parking, πίσω από το γραφείο που εργάζεται, στην Αμοργό, για να μεταβεί για ελάχιστο χρόνο στη τουαλέτα. Πάνω στην βιασύνη του, δεν πρόσεξε ότι είχε παρκάρει πίσω από το όχημα της εισαγγελέως Ελένης Σκεπαρνιά. Επιστρέφοντας να πάρει το όχημα του και να φύγει, τον περίμενε η συγκεκριμένη κυρία και μόλις έφτασε κοντά της και αντιλήφθηκε ότι το συγκεκριμένο όχημα ανήκε σε εκείνον, άρχισε να φωνάζει και να του μιλάει υποτιμητικά αποκαλώντας τον «μαύρο» και απειλώντας ότι θα τον κλείσει φυλακή. Ενώ και ο σύζυγός της απειλούσε τον μετανάστη με χειροδικία.
Παρά το γεγονός ότι ο Ι.Κ. απολογήθηκε, εκείνη συνέχισε να του μιλάει υποτιμητικά και να τον εμποδίζει να πάρει το αυτοκίνητο του από το σημείο, ενώ παράλληλα μιλούσε με αστυνομικούς στο τηλέφωνο και τους έλεγε να έρθουν να τον συλλάβουν κι ότι θα γνωστοποιήσει το γεγονός στην εισαγγελία της Νάξου. Το αποτέλεσμα ήταν να συλληφθεί από αστυνομικούς ο μετανάστης και να κρατηθεί για πολλές ώρες στο τμήμα μέχρι να αφεθεί προσωρινά ελεύθερος ως την εκδίκαση του αυτοφώρου. Το θύμα έχει προχωρήσει σε καταγγελία για ρατσιστική συμπεριφορά και εξύβριση στην αστυνομία.
Καταγγέλουμε την απαράδεκτη και ρατσιστική συμπεριφορά της εισαγγελέως.
Απαιτούμε παύση όλων των κατηγοριών για τον μετανάστη εργάτη και την καταδίκη της εισαγγελέως με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο.
Κίνηση «Απελάστε τον Ρατσισμό»
Η Aeon είναι ράπερ/μουσικός από το Ηράκλειο Κρήτης. Η μουσική της εστιάζει στην δημιουργία μιας συλλογικοποιημέ#antiratsistikigiorti νης γυναικειας ραπ σκηνής και στον φεμινιστικό αγώνα αποσκοπώντας να ακουστούν οι γυναικείες φωνές με κάθε τρόπο. Έχει κυκλοφορήσει τρεις δίσκους, Aeon – LP (2017), PROJECT FURIA (2022), Tulipe Noire (2023) και Χυμα rap project (ongoing). Σε επόμενες δουλειές της στοχεύει στην δημιουργία νέων ήχων στην ραπ μουσική όπως ο συνδυασμός του με την παραδοσιακή μουσική, το ραπ σε διαφορετικούς ρυθμούς και ο συνδυασμος ραπ και ποίησης.
“Από τους Ενδελέχεια μέχρι σήμερα…”
Η τετραμελής κομπανία σχηματίστηκε το 2017 στην Αθήνα, αν και τα μέλη της κατάγονται από διάφορα μέρη της Ελλάδας. Η Δάφνη (κλαρίνο), ο Δημήτρης (λαούτο, τσαμπούνα), η Κατερίνα (ντέφι, νταούλι και τουμπάκι) και ο Θάνος (βιολί) έχουν ιδιαίτερη αδυναμία στους ήχους της Ηπείρου, αν και το μουσικό τους ρεπερτόριο περιλαμβάνει πάντα μουσικές της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας, της Θράκης, του Μοριά και των Κυκλάδων καθώς και δικές τους δημιουργίες. Οι τέσσερις φωνές εναλλάσσονται και ανακατεύονται συνεχώς με αντιφωνίες, διφωνίες και πολυφωνίες. Έχουν κυκλοφορήσει δύο δίσκους: «Στο πηγάδι του Αγγλία» (2020) και «Ζωντανά στην Αθήνα» (2022). Τα Ματζούνια αγαπάνε τον χορό, τους μερακλήδες και την συμμετοχική διάθεση της παρέας που όταν συνδυαστούν γεννιέται το γλέντι.
Οι Ravita Brando είναι ένα hip hop duo με έδρα την Αθήνα και αποτελούνται από τους Ms. Morris και Pit. Οι δυό τους συνεργάζονται σταθερά από το 2020 και μέσα από τη μουσική τους προσπαθούν να εκφράσουν τα βιώματα τους και τις αντιθέσεις της εποχής τους. Μαζί τους στα μετόπισθεν ο Dj Micro, μόνιμος DJ του ΤΑΦ ΛΑΘΟΣ για παραπάνω από μία δεκαετία πλέον, DJ πολλών καλλιτεχνών του Roster της Bashment, αλλά και DJ των Ψυχοδραμα 07 μαζι με τον B Digital. Συμμετέχουν στην Αντιρατσιστική Γιορτή με σκοπό να δώσουν ένα μήνυμα ενάντια στον ρατσισμό και την μισαλλοδοξία και να μας θυμίσουν πως ακόμα και στους πιο σκοτεινούς καιρούς μπορούμε να διασκεδάζουμε όπως θέλουμε εμείς!
20 χρόνια Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών: Συνύπαρξη, αλληλεγγύη, αγώνας
Την Κυριακή 25 Αυγούστου 11 π.μ. έως 2 μ.μ. θα γίνουν οι εγγραφές των μαθητ(τρι)ών, των καθηγητών και της ομάδας γραμματειακής υποστήριξης του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών για τη νέα σχολική χρονιά.
Αθήνα 13/8/24
Στην βιολογία, η εξέλιξη των ειδών ερμηνεύει την μεγάλη αυτή ποικιλομορφία της φύσης, είναι μια συνεχής διαδικασία από την στιγμή που εμφανίστηκαν τα έμβια όντα στην φύση. Σε όρους κοινωνικούς, εξελιγμένη και εξελισσόμενη κοινωνία είνα αυτή που κατοχυρώνει ίσα δικαιώματα και ίσες ευκαιρίες στην εργασία, στην παιδεία, στην υγεία για τους ανθρώπους της.
του Νάσου Παπαστάθη
Προηγούμενο
