Η Athene Donald είναι μια από τις πιο γνωστές γυναίκες επιστήμονες της Βρετανίας. Πρόσφατα έγινε πρόεδρος της Βρετανικής Ακαδημίας Επιστημών. Στην πρώτη της ομιλία, επέλεξε να μιλήσει για κάτι που, ίσως, κανείς δεν περίμενε: τα παιδικά παιχνίδια και τον ρόλο τους στις σπουδές και την πορεία που ακολουθούν στη ζωή τους τα παιδιά.
«Με τα γαλάζια νερά, τους κατάσπαρτους με ελαιόδεντρα λόφους και τα καλοδιατηρημένα αρχαία μνημεία, αυτό το κόσμημα του Αιγαίου δύσκολα μπορεί να συγκριθεί με το νησί που χτίστηκε στην είσοδο του λιμανιού της Νέας Υόρκης» αναφέρει το δημοσίευμα της Washington Post για τη Λέσβο.
Το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών που φιλοξενούνται στα ιδρύματα κλειστής παιδικής προστασίας και προστασίας παιδιών με αναπηρία δεν είναι παιδιά, αλλά ενήλικες (άνω των 18 ετών). Αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που προκύπτει από την έρευνα που εξέτασε δεδομένα αποκλειστικά για το έτος 2014 για το τι συμβαίνει με τα παιδιά που βρίσκονται σε ιδρύματα στην Ελλάδα.
Τα δύο άρθρα που δημοσιεύουμε, του Νικ Γιόβτσιτς-Σας και του Άλι Ολομί, είναι σημαντικά για τις ιστορικές πληροφορίες που προσφέρουν, πάνω σ’ ένα ζήτημα για το οποίο οι ιστορικές γνώσεις είναι περιορισμένες και αποσπασματικές, ακόμα και μέσα στην αριστερά: τις μορφές, τον τρόπο εκδήλωσης και την κοινωνική αποδοχή του έρωτα ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου στις προκαπιταλιστικές χριστιανικές και μουσουλμανικές κοινωνίες. Αυτή η έλλειψη ιστορικής γνώσης κάνει κάποιους να εξακολουθούν ακόμα να πιστεύουν στα σοβαρά, ότι η ομοφυλοφιλία είναι ένα από τα «προϊόντα» του καπιταλισμού ή ακριβέστερα, της «αλλοτρίωσης» που συνδέεται με τον καπιταλισμό. Ένα άκρως αντιδραστικό και αντιεπιστημονικό ιδεολόγημα, το οποίο όμως δυστυχώς εξακολουθεί να αναπαράγεται, ακόμα και από τις πανεπιστημιακές έδρες.*
Όλο το συγκλονιστικό αφιέρωμα του Οbserver για τον Δεκέμβρη του ’44
Λίγο πριν την επέτειο των 71 χρόνων από την διαδήλωση της 3ης Δεκέμβρη 1944 που βάφτηκε στο αίμα και έδωσε το έναυσμα για τα Δεκεμβριανά, δημοσιεύουμε το άρθρο της βρετανικής εφημερίδας OBSERVER που έχει τίτλο:
Αθήνα 1944: το βρώμικο μυστικό της Βρετανίας Το κείμενο των δημοσιογράφων Ed Vulliamy και Helena Smith ρίχνει φως σε πολλές πτυχές της βρετανικής πολιτικής και στρατιωτικής επέμβασης στην Ελλάδα. Παρουσιάζει την βρετανική πολιτική στην Απελευθέρωση και τα Δεκεμβριανά, την δίωξη και καταστολή του Αντιστασιακού κινήματος, και την συνεργασία των βρετανών με τους δοσίλογους και Ταγματασφαλίτες.
Οι πρακτικές του ISIS δεν είναι ούτε προνεωτερικές, όπως θα ήθελε μια αφήγηση σύγκρουσης πολιτισμών, ούτε μετανεωτερικές και μεταμοντέρνες, όπως θα ήθελε μια αφήγηση πεσιμιστικής και τελικά παραλυτικής καταγγελίας των ανθρωπολογικών ή ψυχολογικών συνεπειών του ύστερου καπιταλισμού.
ΣΥΡΟΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΠΗΔΑΕΙ ΤΟΝ ΦΡΑΧΤΗ, ΣΤΑ ΟΥΓΓΡΟΣΕΡΒΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ, ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΑΣΟΘΑΛΟΜ. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: LASZLO BALOGH/REUTERS
του Μάρτιν Λέμπεργκ Πέτερσεν – μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης
Το Border Criminologies (ένα διεθνές δίκτυο ερευνητών, ακτιβιστών και μελετητών, με βάση το Κέντρο Εγκληματολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης) εγκαινίασε, στις 26 Οκτωβρίου, μια σειρά άρθρων με γενικό τίτλο «Τhe Industry of Illegality», με συντονιστή τον Ruben Andersson (μεταδιδακτορικό ερευνητή στο LSE και στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης). Τα άρθρα θα είναι αφιερωμένα στο «επικίνδυνο εγχείρημα» της κατασκευής διαχείρισης της κατάστασης του «παράνομου» μετανάστη, από τα ευρωπαϊκά κράτη και την Ε.Ε. Δημοσιεύουμε σήμερα το πρώτο από τα άρθρα αυτά, γραμμένο από τον Martin Lemberg-Pedersen (μεταδιδακτορικό ερευνητή στο Centre for Advanced Migration Studies του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης), που δημοσιεύθηκε στις 28.10.2015, με τίτλο «Unravelling the Drivers behind EU Border Militarization». Eυχαριστούμε την Αναστασία Χαλκιά που μας το υπέδειξε.
Μιλώντας την περασμένη Τρίτη στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε ότιΗ φράση αυτή καταχειροκροτήθηκε από τους κυβερνητικούς βουλευτές και αποτέλεσε ένα σαφές στίγμα για τη φορολογική πολιτική που επιθυμεί να ακολουθήσει η κυβέρνηση.«έχει έρθει η ώρα σε αυτό τον τόπο την κρίση να την πληρώσει η ολιγαρχία και όχι ο κόσμος της εργασίας, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι αυτοαπασχολούμενοι».
Μέλη της νεολαίας του κόμματος DIE LINKE, μαζί με ανένταχτους/-ες της αριστεράς, εκδίδουν το εξαιρετικό περιοδικό critica, το οποίο απευθύνεται στους φοιτητές και τις φοιτήτριες των γερμανικών πανεπιστημίων. Με κύριο στόχο τον δημοκρατικό έλεγχο, την παρέμβαση στη γνώση και την ενίσχυση του φοιτητικού κινήματος, τα υψηλού επιπέδου κείμενα του περιοδικού δεν περιορίζονται μόνο εκεί, αλλά περιλαμβάνουν έρευνες και κριτικές αναλύσεις της ευρύτερης κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης στη Γερμανία. Στο καινούργιο τεύχος (14/2015), στις σελίδες 8-9, δημοσιεύεται μια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα, διαρθρωμένη σε ξεχωριστά σημειώματα και εμπλουτισμένη με στατιστικά στοιχεία από τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες, για τον ρατσισμό και την πολύμορφη γερμανική ακροδεξιά. Στο Red Notebook, παρουσιάζουμε μια σύνοψη αυτής της έρευνας, που αξίζει ευρύτερης προσοχής.