Λουκέτο στο φούρνο της Σαλαμίνας όπου κακοποιήθηκε ο 30χρονος Αιγύπτιος
Το Σώμα Επιθεωρητών εντόπισε σωρεία παραβάσεων της εργατικής νομοθεσίας
Διαμαρτυρία Αιγύπτιων που κατοικούν στην Ελλάδα έξω από την αιγυπτιακή πρεσβεία για την επίθεση εις βάρος συμπατριώτη τους στη Σαλαμίνα ( Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ)
Τ’ όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη
Τ’ όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη
Τα λόγια της αγάπης κάτω απ’ τα δέντρα
είναι η ειρήνη.Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδο
μ’ ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια
μ’ ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα
και οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του
είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού
που παγώνει το νερό στο παράθυρο,
είναι η ειρήνη.
Όταν οι ουλές απ’ τις λαβωματιές
κλείνουν στο πρόσωπο του κόσμου
και μες στους λάκκους που ‘ καψε η πυρκαγιά
δένει τα πρώτα της μπουμπούκια η ελπίδα
κι οι νεκροί μπορούν να γείρουν στον πλευρό τους
και να κοιμηθούν δίχως παράπονο
ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου,
είναι η ειρήνη.
Όταν το 1937 ο Γερμανός πάστορας Martin Niemoller (Μάρτιν Νίμελερ, πέθανε στο Άουσβιτς) έγραφε ένα ποίημα όπου περιέγραφε τις συνέπειες τής «απάθειας» του για τα όσα διαδραματίζονταν στην Ναζιστική Γερμανία, αμφιβάλω εάν καταλάβαινε ότι στην ουσία περιέγραφε «Το σύνδρομο του Θεατή» και τη διαχρονικά γενικευμένη απόδοση του σε όλες τις μορφές του κοινωνικού και πολιτικού βίου .
Περιέγραφε βιωματικά ο Martin Niemoller:
«Στη Γερμανία οι ναζιστές πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές, και εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Μετά ήρθαν για τους Εβραίους, και εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές, και εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.
Μετά ήρθαν για τους καθολικούς, εγώ ήμουν προτεστάντης και γι’ αυτό δεν μίλησα.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε δεν είχε μείνει πια κανείς να μιλήσει για κανέναν».
Μια πλούσια ζωή, γεμάτη και μαχητική, με αντιθέσεις και θριάμβους, ακούραστη και ανήσυχη: Ο Λούθηρος ήταν επαναστάτης και μεταρρυθμιστής, στοχαστής και δραστήριος, μπροστά από την εποχή του αλλά και φυλακισμένος στο Μεσαίωνα.Γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1483 στην μικρή πόλη Eisleben και πέρασε τα παιδικά και εφηβικά χρόνια του στο κοντινό Mansfeld. Οι επιχειρήσεις του πατέρα του επέτρεψαν στο Λούθηρο μια καλή εκπαίδευση και το 1501 γράφτηκε στο πανεπιστήμιο του Erfurt. Σύμφωνα με το θρύλο, μια σφοδρή καταιγίδα ήταν η αφορμή για την αποφασιστική καμπή της ζωής του: Μέσα στο φόβο του ορκίστηκε να γίνει μοναχός, αν ξεπερνούσε σώος την κακοκαιρία. Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 17 Ιουλίου 1505, πήγε στο μοναστήρι των Αυγουστίνων ερημιτών στο Erfurt, σπούδασε θεολογία και χειροτονήθηκε παπάς το 1507. Ήταν μια εποχή που ανθούσε το εμπόριο των συχωροχαρτιών: Το σύνθημα ήταν «χρήμα ως αντίτιμο της σωτηρίας της ψυχής» και ο Λούθηρος, ήδη ως νεαρός γιατρός και καθηγητής, κριτικάριζε έντονα αυτή την ανόσια πρακτική. Στις 31 Οκτωβρίου 1517 δημοσίευσε τελικά τις περιβόητες 95 Θέσεις του στο Wittenberg. Προς μεγάλη του έκπληξη, οι Θέσεις του εξαπλώθηκαν γρήγορα στο κοινό – και μετά από λίγο καιρό έφτασαν μάλιστα στη Ρώμη. Το 1518 η ρωμαιοκαθολική εκκλησία ξεκίνησε μια έρευνα κατηγορώντας το Μαρτίνο Λούθηρο ως αιρετικό. Ωστόσο, ο εκλέκτορας της Σαξονίας, Φρειδερίκος ο Σοφός, αντί της προγραμματισμένης ανάκρισης στη Ρώμη, επέβαλλε μια ακρόαση στο Augsburg, η οποία έληξε με μια νυχτερινή απόδραση – ο Λούθηρος αρνήθηκε να ανακαλέσει τις Θέσεις του. Η υπομονή του Πάπα έφτασε στα όριά της, απείλησε το Λούθηρο με αφορισμό και τελικά τον αφόρισε. Ο Λούθηρος είχε άλλη μια ευκαιρία στη Βασιλική Συνέλευση του Worms, όπου ο λαός τον υποδέχτηκε με ζητωκραυγές, ωστόσο και σε αυτή την περίπτωση παρέμεινε σταθερός στις πεποιθήσεις του και τελικά κρύφτηκε στο Wartburg της επαρχίας Eisenach. Στις 13 Ιουνίου 1525, ο Μαρτίνος Λούθηρος παντρεύτηκε την πρώην μοναχή Katharina von Bora. Η μεγάλη οικογένεια του Μαρτίνου Λούθηρου – είχε έξι παιδιά – ζούσε μαζί με θετά παιδιά, συγγενείς, εργαζόμενους και μαθητές στο πρώην μοναστήρι των Αυγουστίνων. Το 1546 ο Λούθηρος κλήθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Eisleben, για να τερματίσει μια διένεξη για κληρονομικά θέματα και σε αυτό το μέρος τέλειωσε η ζωή του: Στις 18 Φεβρουαρίου ο Μαρτίνος Λούθηρος πέθανε και τρεις ημέρες αργότερα κηδεύτηκε στο Wittenberg – στην ίδια εκκλησία, όπου σχεδόν τρεις δεκαετίες νωρίτερα είχε ανακηρύξει τις βαρυσήμαντες Θέσεις του.
πηγή: germany.travel/gr
Η βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Μαρία Κανελλοπούλου, καταγγέλλει τον προχθεσινό προπηλακισμό της από νεοφασίστες στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, μιλά για τη φασιστική βία και εξηγεί ότι οι δράστες λειτουργούν ασύδοτοι υπό την κάλυψη της Αστυνομίας.
*Η Μαρία Κανελλοπούλου, γεννημένη στις 25 Μαΐου 1945 στα Καλάβρυτα, είναι ηθοποιός. Έχει συμμετάσχει σε πληθώρα θεατρικών παραστάσεων, κινηματογραφικών ταινιών και επίσης σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές. Έχει κατέβει υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ στον Νομό Αχαΐας στις εκλογές του 2007 και του 2009, ενώ εξέλεγη δημοτική σύμβουλος Αθηναίων με την παράταξη Ανοιχτή πόλη. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2012 εξελέγη βουλευτής Αχαΐας με 8.760 ψήφους 2η πίσω από τον αρχηγό του κόμματος Αλέξη Τσίπρα
πηγή: http://kinimasyntagmatos25m.blogspot.gr/2012/11/leftgr.html?spref=fb
Η Διεθνής Ημέρα κατά του Φασισμού και Αντισημιτισμού εορτάζεται κάθε χρόνο στις 9 Νοεμβρίου, σε ανάμνηση του πογκρόμ των Εβραίων που οργανώθηκε με κρατική καθοδήγηση στη ναζιστική Γερμανία του 1938.
Η Νύχτα των Κρυστάλλων, όπως έμεινε στην ιστορία, ήταν το πρώτο βήμα για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και το εβραϊκό Ολοκαύτωμα. Παράλληλα, η μέρα είναι αφιερωμένη στην καταδίκη του νεοναζισμού και του ρατσισμού.
Η Διεθνής Ημέρα κατά του Φασισμού και του Αντισημιτισμού γιορτάζεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και με πρωτοβουλία της οργάνωσης-ομπρέλα «Ενωμένοι για τη διαπολιτισμική δράση», που συσπειρώνει στους κόλπους της αντιφασιστικές, αντιρατσιστικές, τσιγγάνικες και εβραϊκές οργανώσεις απ’ όλη την Ευρώπη.
Imagine there’s no heaven
It’s easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people living for today
Imagine there’s no countries
It isn’t hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people living life in peace
You, you may say
I’m a dreamer, but I’m not the only one
I hope some day you’ll join us
And the world will be as one
Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people sharing all the world
You, you may say
I’m a dreamer, but I’m not the only one
I hope some day you’ll join us
And the world will live as one
2 ΒΡΑΒΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ 1961
ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΕΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ.
ΜΕ ΤΗΝ ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ, ΣΕ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΤΑΣΟΥ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΩΣΤΑ ΚΟΤΖΙΑ
Προηγούμενο
