Μέχρι προχθές το ζούσαμε τις Κυριακές – υφάκι, ειρωνεία και στο τέλος βία… Τα φερέφωνά τους ούρλιαζαν για τους οπαδούς–εχθρούς και δικαιολογούσαν την βία των μπάτσων που υπερασπίζονται τους πολίτες.
Μέχρι χθες το βλέπαμε στις συγκεντρώσεις, στους εχθρούς διαδηλωτές – πάλι το ίδιο έργο ενάντια σ’ αυτούς που φωνάζουν για το άδικο, για όσους αντιστέκονται, όποιοι κι αν είναι αυτοί… Τα φερέφωνά τους δικαιολογούσαν την βία των μπάτσων που υπερασπίζονται τους πολίτες.
Σήμερα η γειτονιά μας δεν είδε στην τηλεόραση, ούτε άκουσε από παρέες κι από φίλους… Έζησε από πρώτο χέρι την βία της αστυνομίας απέναντι σε αυτούς που τάχα μου υπερασπίζεται.
