Συνέντευξη στην Αναστασία Γιάμαλη
Στην Ευρώπη της κρίσης, νέοι άνθρωποι που ανησυχούν για το μέλλον τους αναζητούν εύκολες απαντήσεις στη ρητορική της Ακροδεξιάς. Πρόκειται για ένα πανευρωπαϊκό πλέον φαινόμενο που εντείνεται και συντηρείται απ’ τα αδιέξοδα του συστήματος, από το χάσμα που χωρίζει τις ελίτ από τον λαό. Γι’ αυτό, όπως λέει ο Αζάντ Ταρχάν, στέλεχος του Die Linke στο γερμανικό κρατίδιο Ρηνανίας – Βεστφαλίας, «η Αριστερά πρέπει να αναζητήσει σήμερα νεες στρατηγικες επικοινωνιακου ανταρτικού»!
Αρμόδιος του κόμματος για θέματα νεολαίας, βρέθηκε πριν από λίγες ημέρες στην Ελλάδα στα πλαίσια της 6ης Αντιρατσιστικής Γιορτής του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών και της κίνησης «Απελάστε τον Ρατσισμό». Ο Αζάντ μίλησε στην «Αυγή» για τη ναζιστική και μιλιταριστική αναβίωση στη Γερμανία αλλά και για τη λαϊκίστικη ρητορική της Ακροδεξιάς.
* Ποιο είναι το ιδεολογικό και κοινωνικό προφίλ των Γερμανών νεοναζί;
To ιδεολογικό υπόβαθρο του κινήματος των νεοναζί στη Γερμανία δεν έχει μεταβληθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Παραμένουν οι εκφραστές της ξενοφοβίας και προωθούν εθνικιστικά και ρατσιστικά μηνύματα. Αυτό που άλλαξε είναι το ποιοι βάλλονται από τους νεοναζί. Από την 11η Σεπτεμβρίου και μετά παρατηρούμε την δυναμική ανάδειξη ενός αντι-ισλαμικού κινήματος το οποίο εκτείνεται και βρίσκει ανταπόκριση όχι μόνο στους κύκλους των ακραία ρατσιστικών ομάδων, αλλά και στη μεσαία τάξη.
Το κοινωνικό προφίλ του τυπικού νεοναζί είναι δύσκολο να το συνοψίσουμε καθώς τους βρίσκει κανείς σε διάφορες «ποικιλίες» και τύπους. Ακόμη υπάρχει μια μειονότητα αυτών που κανείς θα αποκαλούσε «κλασικούς νεοναζί» με τα ξυρισμένα κεφάλια και τον φετιχισμό για τον Χίτλερ.
Αυτό όμως που με ανησυχεί περισσότερο είναι ο αυξανόμενος αριθμός νέων, λευκών ανδρών που αντιγράφουν το στυλ των ριζοσπαστικών αριστερών και αυτοαποκαλούνται «αυτόνομοι εθνικιστές». Όλοι αυτοί βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε νέους ανθρώπους που ανησυχούν για το μέλλον τους στην Ευρώπη της κρίσης και αναζητούν εύκολες απαντήσεις.
* Σε ποιο βαθμό είναι αληθινός ο ισχυρισμός πως οι Έλληνες που ζουν στη Γερμανία αντιμετωπίζουν σήμερα περισσότερα προβλήματα από ό,τι παλαιότερα, καθώς εξαπλώνονται οι ρατσιστικές και ξενοφοβικές αντιλήψεις απ’ άκρη σ’ άκρη της Γερμανίας;
Φοβάμαι πως είναι αληθής. Τα ΜΜΕ του συστήματος στη Γερμανία ξέρουν καλά το παιχνίδι της εξάπλωσης του ρατσιστικού προτύπου. Η ρητορεία συνοψίζεται στους «τεμπέληδες Έλληνες» που ζούσαν σε έναν «προνοιακό παράδεισο». Η ρατσιστική αντιμετώπιση σε επίπεδο καθημερινότητας έναντι των Ελλήνων που ζουν στη Γερμανία έχει αυξηθεί ελαφρώς. Κατά τη γνώμη μου, όμως, σ’ ό,τι αφορά τις εθνικές κοινότητες που αντιμετωπίζουν τον ρατσισμό, θα έλεγα πως αυτός εκφράζεται κυρίως κατά της μουσουλμανικής κοινότητας. Βέβαια, είναι γεγονός πως όταν οι νεοναζί θέλουν να διαμορφώσουν το πλαίσιο της αντιευρωπαϊκής τους ρητορείας, αυτού που αποκαλούν «αντι-εθνικό πρόγραμμα», πάντα αναφέρουν σαν παράδειγμα την Ελλάδα.
* Στην Ελλάδα έχουμε την εντύπωση πως το νομικό όσο και το θεσμικό πλαίσιο της Γερμανίας είναι τέτοιο που καθιστά αδύνατη την εξάπλωση του ναζισμού. Ποια είναι η γνώμη σου;
Σε καμία περίπτωση δεν ισχύει αυτό! Για να καταλάβεις, αυτή τη στιγμή στη Γερμανία ασχολούμαστε με την υπόθεση τριών νεαρών νεοναζί οι οποίοι είχαν οργανώσει το λεγόμενο «Εθνικό – Σοσιαλιστικό – Υπόγειο Δίκτυο» (National – Socialist – Underground ΝSU) και συνδέονταν με τις γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών. Από τον Σεπτέμβριο του 2000 το NSU δολοφόνησε εννέα μετανάστες: από αυτούς 8 ήταν Τούρκοι κι ένας Έλληνας. Διεξάγεται έρευνα για την διαλεύκανση κι άλλων δολοφονιών, βομβιστικών επιθέσεων και ληστειών τραπεζών. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να συγκαλέσει επιτροπή διευρεύνησης της υπόθεσης. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε πως αυτή είναι μία από τις πολλές υποθέσεις ρατσιστικών επιθέσεων. Έλαβε περισσότερη δημοσιότητα λόγω της έκτασής της αλλά καθημερινά γίνονται δίκες για υποθέσεις ρατσισμού, αστυνομικής βίας κ.λπ.
* Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας αποφάσισε πρόσφατα πως επιτρέπεται στον γερμανικό στρατό να χρησιμοποιεί στρατιωτικά μέσα εντός της γερμανικής επικράτειας για την αντιμετώπιση ενδεχόμενων τρομοκρατικών απειλών. Θεωρείτε πως αυτή η απόφαση μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη;
Ως εκπρόσωπος του Die Linke αγωνιζόμουν και αγωνίζομαι κατά της αναβάθμισης του ρόλου του γερμανικού στρατού. Όπου και να δρα, όποια και να είναι η αποστολή του, στο εσωτερικό ή σε αποστολές εκτός επικράτειας, δεν έχουμε ανάγκη από γερμανικές ένοπλες δυνάμεις (Βundeswehr) εντός ή εκτός συνόρων… Ο νέος γερμανικός νόμος, που επιτρέπει τη δράση του στρατού εντός των συνόρων, συνιστά τεράστια αντίφαση στην ιστορική κληρονομιά όλων μας από τη δεκαετία του ’50. Πρόκειται για έναν νόμο που τάσσεται ανοιχτά υπέρ των Ενόπλων Δυνάμεων.
Την ίδια ώρα πρέπει να ληφθεί υπόψη πως ο στρατός έχει εντατικοποιήσει τις στρατολογήσεις του σε σχολεία και εργατικά κέντρα όπου κατατάσσονται οι ολοένα αυξανόμενοι άνεργοι. Άλλωστε η στρατιωτική διοίκηση γνωρίζει καλά πως σε περιόδους κρίσης και ανέχειας, η στρατολόγηση είναι πολύ ευκολότερη, κυρίως όταν ο κόσμος έχει ανάγκες. Στόχος μας είναι να βγει εκτός νόμου η στρατολόγηση σε σχολεία και εργατικά κέντρα. Με δεδομένη την απόφαση του δικαστηρίου και έχοντας υπόψη και τον επανασχεδιασμό του στρατού, δεν υποβαθμίζονται μόνο οι νόμοι αλλά και η δημοκρατία.
Η όλη διαδικασία αλλαγής του χαρακτήρα των ενόπλων δυνάμεων οδηγεί σε έναν στρατό που θα μπορεί να επεμβαίνει ανά τον κόσμο, στις λεγόμενες «αντιαντάρτικες αποστολές». Απ’ την άλλη βλέπουμε πως ο ευρωπαϊκός στρατός, συμπεριλαμβανομένων και των Γερμανών στρατιωτών, έχουν σταλεί κατά καιρούς για την καταστολή διαδηλωτών. Το πιο τρανταχτό παράδειγμα ήταν στην «Κίνηση κατά της G8» το 2007, στο Χέιλιγκεντάμ, όταν ο στρατός έστειλε βομβαρδιστικά, άρματα μάχης και ιπτάμενα ραντάρ σε μια αποστολή για τη «διασφάλιση της ασφάλειας» χωρίς καν να ερωτηθούν οι βουλευτές…
* Ποιος ο αντίκτυπος της κίτρινης φυλλάδας «Βild» στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης; Είναι τόσο ισχυρή όσο φαίνεται;
Σαφέστατα, ενδεχομένως να είναι και ισχυρότερη. Με δεδομένο πως εκδίδεται καθημερινά διαμορφώνει αμεσότερα και πιο επισταμένα την κοινή γνώμη, πολύ περισσότερο από ό,τι τα άλλα μέσα. Ανήκει σε έναν κολοσσό μέσων ενημέρωσης, ονόματι Springer. Όλα τα MME που ελέγχονται από τη Springer λειτουργούν ως το κοινωνικό μεγάφωνο της νεοσυντηρητικής, νεοφιλελεύθερης, αντι-αριστερής επιχειρηματολογίας με την οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι καθημερινά στη Γερμανία. Σίγουρα η Springer και η Bild δεν είναι τα μόνα μέσα που βγάζουν αντιαριστερούς τίτλους.
Για τη Die Linke είναι πολύ δύσκολο να σπάσει αυτήν την παραδοσιακή επιχειρηματολογία καθώς έχει γίνει πια κατεστημένη. Ως ένα σχετικά νέο κόμμα, πρέπει να μάθουμε να χρησιμοποιούμε «αντάρτικα μέσα» για να βάζουμε τα θέματά μας στην ατζέντα. Βέβαια, προσπαθούμε να ενεργοποιούμαστε και παραδοσιακά, με τις λίγες αριστερές εφημερίδες που υπάρχουν, κάνουμε πολιτικές εκδηλώσεις κ.λπ. Θεωρώ όμως πως χρειαζόμαστε περισσότερη στρατηγική εκπαίδευση για να σπάσουμε την αντιαριστερή συναίνεση στα ΜΜΕ.
Πηγη:http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=716947
