Μηνιαίο Αρχείο:Οκτώβριος 2012

Από το Μεταξά στη Χρυσή Αυγή.
Προβολή επιλεγμένων αποσπασμάτων ντοκιμαντέρ και συζήτηση για τη φύση του φασισμού και την πάλη εναντίον του, με αφορμή την επερχόμενη επέτειο του ΟΧΙ και τους μύθους για τη Μεταξική δικτατορία

την Παρασκευή 19 Οκτώβρη στις 7.30 μ.μ. στο Πολυτεχνείο/ Πτέρυγα Αρχιτεκτονικής

Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» Θεσσαλονίκης

Χτες, Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία στη Θεσσαλονίκη ως απάντηση στη συγέντρωση 150 φασιστών και ακροδεξιών από διάφορες πόλεις στο Λευκό Πύργο. Περίπου 500 αντιφασίστες συγκεντρωθήκαμε και πραγματοποιήσαμε πορεία, παράλληλα με την πορεία των φασιστών . Η Κίνηση «Απελάστε  το Ρατσισμό» συμμετείχε και θα συμμετέχει και στις επόμενες πιο δυναμικές κινητοποιήσεις που θα χρειαστούν για να αποτραπούν τελείως οι επόμενες φασιστικές εκδηλώσεις!

Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» Θεσσαλονίκης

Θα κινηθώ σε τρεις άξονες. Ο πρώτος είναι η παρέμβασή μας, όσον αφορά το κράτος. Ο δεύτερος είναι πώς εμπλέκεται το μεταναστευτικό με τον φασισμό και ο τρίτος είναι η στάση μας στον δρόμο και μια αντιφασιστική πολιτική καμπάνια.

Σε ό,τι αφορά το πρώτο ζήτημα. Νομίζω ότι, σε αυτή τη φάση, με τους δεδομένους συσχετισμούς και τις αγκυρώσεις των φασιστών στον κοινωνικό ιστό, η στρατηγική μας απέναντι στο κράτος πρέπει να είναι η πίεση για την άρση της ασυλίας των φασιστών. Δεν πρέπει να είναι μια στρατηγική –την οποία δεν την απορρίπτω συνολικά, αλλά δεν την προτείνω σήμερα– συρρίκνωσης της αστικής νομιμότητας για τους φασίστες, δηλαδή διακρίσεων σε βάρος τους, στη λογική «καμιά ελευθερία για τους εχθρούς της ελευθερίας». Με αυτή την έννοια, ζητάμε από το κράτος να καταστείλει τη ρατσιστική βία, όχι γενικά τον λόγο ή τα έντυπα που εκπέμπουν ρατσιστικά μηνύματα, ούτε να κλείσει τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, να τη θέσει εκτός νόμου. Αυτή είναι μια διαφορετική προσέγγιση μιας άλλης εποχής.

Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο οι φασίστες έχουν καταφέρει να βρίσκονται μονίμως στην επικαιρότητα. Λίγο οι επιθέσεις σε βάρος μεταναστών, λίγο οι δηλώσεις τους, λίγο οι επισκέψεις σε πανηγύρια, λίγο οι γάμοι τους, λίγο οι επισκέψεις τους στα θέατρα. Η Χρυσή Αυγή και ό,τι σχετίζεται με αυτήν πουλάει. Τα ΜΜΕ καθόλου αθώα δεν είναι στο φαινόμενο της γιγάντωσης του φασισμού. Εκτρέφουν το φίδι, είτε με την «επίθεση» σε αυτούς είτε με την κάλυψη τους με τέτοιο τρόπο ώστε να φαντάζουν συμπαθείς στην κοινή γνώμη.

Στην Ελλάδα κάποιοι συζητούν για το πώς ο Αλβανός δε θα γίνει Έλληνας ποτέ, λες κι αυτός είναι ο δικός του καημός

Έλαβα σήμερα ένα πολύ ενδιαφέρον email από τον φίλο μου τον -X–, ο οποίος εδώ και κάποιους μήνες έχει μεταναστεύσει στην Ελβετία με την οικογένειά του.

Με αφορμή ένα post της Λένας Φουτσιτζή με τις φιλίες των χωρών στο Facebook, ο –X– μου έγραψε κάτι εξαιρετικά ενδιαφέον, το οποίο και δημοσιεύω με την άδειά του.

e-mail

Πριν από μέρες, η Λένα Φουτσιτζή δημοσίευσε ένα χάρτη που δείχνει με ποιά χώρα επικοινωνεί ποιά μέσω Facebook.

 

Δεύτερη χώρα σε ρυθμό επικοινωνίας με την Ελλάδα είναι η Αλβανία

 

 

 

Τα ξημερώματα της Πέμπτης 11/10, εικοσαμελής ομάδα των νεοναζί της Χρυσής Αυγής (εξοπλισμένη με κράνη, πέτρες, ρόπαλα) συγκεντρώθηκε στην Πλατεία των Ψηλών Αλωνίων της Πάτρας. Γρήγορα άρχισε να κινείται προς την κοντινή κατάληψη του Μαραγκοπουλείου, στήνοντας, κατά τη διάρκεια της πορείας της, οδοφράγματα. O σκοπός τους ήταν προφανής. Αντιφασίστες κινητοποιήθηκαν άμεσα και τους απώθησαν. Η συμπλοκή γρήγορα μεταφέρθηκε προς την πλατεία Ψηλών Αλωνίων και τα μέλη της Χρυσής Αυγής κατευθύνθηκαν προς μια κοντινή ψησταριά, που ανήκει σε μέλος της νεοναζιστικής οργάνωσης, προκειμένου να εξοπλιστούν (με καρέκλες κλπ) ή και να τη χρησιμοποιήσουν ως καταφύγιο. Κατά τη διάρκεια της συμπλοκή αυτή η ψησταριά υπέστη μεγάλες ζημιές.

Σαν σήμερα το 1964 ο υπέρμαχος των δικαιωμάτων των μαύρων των ΗΠΑ, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, βραβεύεται με το Νόμπελ Ειρήνης.

Με αφορμή αυτό το σημαντικό γεγονός παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα από την κινηματογραφική μεταφορά της πραγματικής ιστορίας ενός άλλου συμβόλου διεκδίκησης της ισότητας των δικαιωμάτων μεταξύ λευκών και μαύρων, της εξάχρονης Ruby Bridges.

Η ισραηλινή κυβέρνηση με ανακοινωθέν και διάβημα που έκανε το Σάββατο προς τη φινλανδική προειδοποίησε ότι «δεν θα διστάσει να κάνει χρήση βίας», επιδιώκοντας να μη καταπλεύσει στη Λωρίδα της Γάζας το μεγάλο μηχανοκίνητο ιστιοφόρο «Estelle» (ναυπηγημένο το 1922), υπό σημαίαν Φινλανδίας με ολιγομελές πλήρωμα και επιβάτες υπέρμαχους των ανθρώπινων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, όλοι ανεξαιρέτως πολίτες.

Τον Μάιο του 2010 το Ισραήλ είχε χρησιμοποίησει βία για να εμποδίσει το πλοίο «Mavi Marmara» στο οποίο επέβαιναν πολλοί τούρκοι ακτιβιστές με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους εννέα άτομα.

Το πλοίο αυτό, ανεχώρησε στις 6 του μηνός από την Νάπολη της Ιταλίας και συνεχώς, έκτοτε, ακολουθεί την πορεία προς τις παλαιστινιακές ακτές.

Αναμένεται στη ζώνη όπου εφαρμόζεται ο ισραηλινός ναυτικός αποκλεισμός «εντός του τρίτου 10ήμερου τρέχοντος μηνός», όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές, μιλώντας σήμερα στο Γαλλικό πρακτορείο.

 Θα αφήσουμε το ναζισμό να νικήσει ή θα φτιάξουμε αντιφασιστικά μέτωπα παντού για να τους τσακίσουμε;
O σκηνοθέτης της παράστασης Corpus Christi άρχισε να δέχεται απειλές και για τη ζωή του, ενώ απειλές δέχονται και οι γονείς του στους οποίους λένε ότι «θα στείλουμε τα μέλη του παιδιού σας σε ένα κουτί», αποδεικνύοντας τη φασιστική και παρακρατική δράση των ακροδεξιών οργανώσεων σε όλο της το μεγαλείο.

Για τα περιστατικά στο Θέατρο Χυτήριο και τον σκοταδισμό που προσπαθεί να επιβάλλει στη χώρα η Χρυσή Αυγή μίλησε ο Λαέρτης Βασιλείου, σκηνοθέτης της επίμαχης παράστασης «Corpus Christi» που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων και έγινε αφορμή για ανελέητο κυνήγι μαγισσών από παραθρησκευτικές οργανώσεις και μέλη της Χρυσής Αυγής το βράδυ της Πέμπτης.

O Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν γράφει το «Σοσιαλισμός και Θρησκεία»  στις 3 Δεκεμβρίου του 1905. Το κείμενο εκδίδεται για πρώτη φορά στη Νοβάγια Ζιζν…

Όλη η σύγχρονη κοινωνία είναι θεμελιωμένη πάνω στην εκμετάλλευση των τεράστιων μαζών της εργατικής τάξης από μια μηδαμινή μειοψηφία του πληθυσμού, που ανήκει στις τάξεις των γαιοκτημόνων και των κεφαλαιοκρατών. Η κοινωνία αυτή είναι δουλοκτητική, γιατί οι «ελεύθεροι» εργάτες, που όλη τους τη ζωή δουλεύουν στο κεφάλαιο, «έχουν δικαίωμα» μόνο σε τόσα μέσα ύπαρξης όσα είναι απαραίτητα για τη συντήρηση δούλων που παράγουν κέρδος, για την εξασφάλιση και την διαιώνιση της κεφαλαιοκρατικής δουλείας.