Ένα θαμμένο διαμάντι του παγκόσμιου κινηματογράφου ετούτη η ταινία. Το θηλυκό στοιχείο τόσο στις ερμηνεύτριες, όσο και στη δημιουργία (Leontine Sagan) έχει την τιμητική του. Σε μια ταινία προμήνυμα για το ναζιστικό γερμανικό έκτρωμα που επακολούθησε.
Η ιστορία εξελίσσεται σ’ ένα σχολείο θηλαίων της Γερμανίας. Τα πάντα τελούνται σύμφωνα με το αυστηρό πρωτόκολλο πειθαρχίας της διευθύντριας. Η οποία στην εκτελεστική της ομάδα έχει υπόδουλες εργαζόμενες, που υλοποιούν την στρατοκρατική εκπαίδευσή της. Οι μαθήτριες, δεκατετράχρονες κορασίδες, ζουν έγκλειστες υπό καθεστώς καταπίεσης. Όμως οι έφηβες και συναισθηματικές καρδιές τους δραπετεύουν μέσα από μικρές χειρονομίες. Ένα βιβλίο, μια σοκολάτα, μια φωτογραφία, ένα φόρεμα, η επικοινωνία, ή ένα εξομολογητικό γράμμα είναι ικανά στοιχεία να σπάσουν τον ασβέστη της κτηνώδους εκπαίδευσης απ’ το κακοποιημένο πρόσωπό τους, και να εμφορήσουν πάνω του ανοιξιάτικα χαμόγελα. Σε αντίθεση με τις λοιπές καθηγήτριες, υπάρχει μια δασκάλα(Erzieherin Fräulein von Bernburg), κόντρα στις αξίες της διεύθυνσης, που έρχεται κοντά στα παιδιά. Σπάει τον απρόσωπο φλοιό, και επιδεικνύει αληθινή και ουσιαστική τρυφερότητα. Η Manuelle μια συναισθηματική μαθήτρια, κεραυνοβολείται απ’ το υπό εξαφάνιση ενδιαφέρον της δασκάλας. Τα διψασμένα από καταπίεση συναισθήματά της καθηλώνονται, και μια ανθρώπινη ερωτική φλόγα διακρατεί ζεστή την παγωμένη ψυχή της.
Το Mädchen in Uniform παρ’ ότι περιέχει μια ανατρεπτική, αλλά και «πλατωνική» ομοφυλοφιλική αναφορά, είναι περισσότερο μια ταινία προειδοποίησης και καταγγελίας του κτηνώδους συστήματος εκπαίδευσης της Γερμανίας. Ένα σύστημα, καθρέφτης του εντόπιου πολιτισμού και αντίστροφα, που γέννησε ένα απ’ τα πιο φριχτά επεισόδια της ανθρωπότητας, το ολοκαύτωμα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και αν αντιληφθούμε ότι το film χρονικά δημιουργείται 2 έτη πριν ο Χίτλερ ανέλθει στην εξουσία, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι τραυματικά προφητικό. Το Mädchen in Uniform μας ξεναγεί σ’ ένα εκπαιδευτικό σύστημα παραγωγής κλώνων. Κάτω από αυστηρούς, φασιστικούς κανόνες και διαταγές συλλογικής πειθαρχίας και καταπίεσης, η (δια)μόρφωση συνιστάται στην ατομική διαγραφή. Ο συναισθηματικός ευνουχισμός αποτελεί τον πρωταρχικό σκοπό. Άλλωστε η ύπαρξη ενός κάποιου συναισθήματος αποτελεί τη ρωγμή στο πορτραίτο του ιδανικού ανθρώπου. Του ιδανικού ανθρώπου που ονειρεύτηκε το φασιστικό έκτρωμα.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=0kItWWfR2Cg
Σκηνοθεσία: Leontine Sagan-Carl Froelich
Παραγωγής: Germany / 1931
Διάρκεια: 88′
πηγή: cine-theasi.blogspot.gr
