Ίσα δικαιώματα σε όλα τα παιδιά, όλους τους εργαζόμενους
Το φάσμα της παρανομίας όταν ενηλικιώνονται αντιμετωπίζουν πάνω από 200.000 παιδιά που ζουν στη χώρα, ακόμη κι αν γεννήθηκαν εδώ και δεν έχουν γνωρίσει άλλη πατρίδα και γλώσσα. Είναι τα παιδιά των μεταναστών εργατών στην Ελλάδα. Μαζί με τα παιδιά και οι γονείς, αν δεν μπορούν ταυτόχρονα να βρίσκουν δουλειά και να πληρώνουν τα υπέρογκα παράβολα μιας “άδειας παραμονής” που χρειάζεται διαρκώς ανανέωση.
Ο νόμος 3838/2010, με τους υπερβολικούς του όρους, έδινε σε ελάχιστους (περίπου στο 10% των παιδιών) την ελπίδα να ξεφύγουν από τον τρόμο της παρανομίας, υποβάλλοντας αιτήσεις ιθαγένειας. Με τις αποφάσεις κυβέρνησης και συμβουλίου της επικρατείας (απόφαση 460/2013), ακόμη κι αυτή η δυνατότητα ακυρώνεται. Έτσι, θεωρείται ελληνικής ιθαγένειας ένα παιδί τέταρτης γενιάς ελληνοαμερικάνων κι ας μην έμεινε ποτέ στην Ελλάδα κι ας μην ξέρει καθόλου ελληνικά -αλλά όχι ένα παιδί που γεννήθηκε εδώ και μιλά τα ελληνικά το ίδιο καλά με τους συμμαθητές του. Οι πολίτες της ΕΕ μπορούν να ψηφίζουν στις δημοτικές εκλογές, αλλά όχι και οι μη ευρωπαίοι εργαζόμενοι που ζουν στην Ελλάδα και έχουν δέσει τη μοίρα τους με αυτή. Για τους πρώτους δεν χρειάζονται πιστοποιητικά “εθνικών φρονημάτων” -για τους δεύτερους, ναι…
Κυβέρνηση και ΣτΕ, εντείνουν τη ρατσιστική πολιτική προηγούμενων κυβερνήσεων με νομικά και ιστορικά αυθαίρετους ισχυρισμούς περί ταύτισης ιθαγένειας-εθνικότητας, περί εθνών ιστορικά αμετάβλητων και περί “εθνικής γνησιότητας” που αποδεικνύεται με κάποια πιστοποιητικά. Αλλά η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών δεν υπακούει σε αυτά τα “κριτήρια”. Ποιος ισχυρίζεται στα σοβαρά ότι δεν είναι “εθνικά κράτη” η Ολλανδία που αποδίδει την ιθαγένεια με την ενηλικίωση, το Βέλγιο (και με τη γέννηση και με την ενηλικίωση), η Ιταλία (με ενηλικίωση και παρακολούθηση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης), η “αυστηρή” Αυστρία που πολιτογράφησε 150.000 μη-ομογενείς Τούρκους σε 20 χρόνια (ενώ η Ελλάδα κανέναν Αλβανό) ή η Γερμανία και η συντριπτική πλειοψηφία των αναπτυγμένων κρατών;
Η ισονομία ανεξαρτήτως “χρώματος” στις ΗΠΑ θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά το 1965. Η ισονομία ανεξαρτήτως “φύλου” πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα μόλις το 1944 και κατοχυρώθηκε συνταγματικά το 1952. Μόνο μια χαραμάδα άνοιξε στην Ελλάδα το 2010 με το νόμο Ραγκούση για την ισονομία ανεξαρτήτως “καταγωγής” -και ήδη την κλείνουν. Όμως, όταν τμήματα του λαού αποκλείονται απ’τη δημόσια ζωή και στερούνται δικαιωμάτων που έχουν -ακόμη- οι υπόλοιποι, με τη δικαιολογία ότι πρόκειται για “γυναίκες” ή “μαύρους” ή “κομμουνιστές” ή “αλλόθρησκους” ή ότι δε γεννήθηκαν “εδώ” αυτοί ή οι…παππούδες τους ·τότε δεν πλήττεται μόνο μια ομάδα, μα οι δημοκρατικές κατακτήσεις όλων.
Αφαιρούν δικαιώματα γλωσσικών, θρησκευτικών ή άλλων μειονοτήτων με ελαφριά καρδιά, όπως αφαιρούν από όλους τους εργαζόμενους θέσεις εργασίας και μισθούς. Οι κυβερνώντες δεν στερούν απλά το δικαίωμα ψήφου, αλλά αναγκάζουν το 10% του πληθυσμού της χώρας να πληρώνει άλλο ένα χαράτσι (τα ποικίλα παράβολα των αδειών παραμονής), να ζει με το φόβο της αστυνομικής βίας και της απέλασης, να υποτάσσεται πιο εύκολα στην εργοδοσία και να αγωνίζεται πιο δύσκολα μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Με το “δίκαιο του αίματος”, όπου έμμεσα παραπέμπουν, εξαπλώνουν το θεσμικό ρατσισμό ακόμη και στις οικογένειες που ζουν ενταγμένες για δεκαετίες στη χώρα. Η θεσμική ομηρία των μεταναστών και των μη-μεταναστών, γόνων μεταναστών, συνδυάζεται με τις αιματηρές φασιστικές επιθέσεις εναντίον τους: ένα είδος τρομοκρατίας που μένει κατά κανόνα ατιμώρητη. Δεν είναι τυχαίοι οι πανηγυρισμοί των νεοναζί της Χ.Α. για την απόφαση του ΣτΕ. Έτσι ενθαρρύνεται να υλοποιήσει τις γνωστές απειλές της και κατά των νηπίων των παιδικών σταθμών.
Στην πραγματικότητα, έχουν ανάγκη να μας τεμαχίζουν σε ομάδες διαφορετικών “προνομίων” για να μας χτυπούν όλους. Η ιθαγένεια αποτελεί στοιχειώδες δικαίωμα κάθε παιδιού, ανεξαρτήτως της κατάστασης των γονιών του. Η ψήφος, δικαίωμα κάθε εργαζόμενου, μετανάστη ή μη. Σήμερα στερούνται την ιθαγένεια τα παιδιά των μεταναστών, αύριο τα παιδιά που “παρανομούν” κάνοντας καταλήψεις. Σήμερα κουκουλοφόροι αστυνομικοί απαγάγουν κάτοικους της Ιερισσού που αντιδρούν στα χρυσωρυχεία της Χαλκιδικής, αύριο τους απεργούς -και πάει λέγοντας. Δεν πρόκειται για τα δικαιώματα μόνο των μεταναστών, μα όλων μας! Γι’αυτό απαιτούμε και διεκδικούμε:
-Ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους τους εργάτες ενάντια στις εθνικιστικές και ρατσιστικές πολιτικές διάσπασης.
-Ίσα κοινωνικά, εργασιακά, συνδικαλιστικά, θρησκευτικά δικαιώματα των μεταναστών εργατών και των οικογενειών τους – Δικαίωμα ιθαγένειας & ψήφου για τους μετανάστες και τα παιδιά τους.
-Κοινό αγώνα ντόπιων και μεταναστών ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία και τα Μνημόνια.
Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»
