Οι περισσότεροι μετανάστες στην Ελλάδα υποχρεώνονται να ζήσουν σε καθεστώς ημι-νομιμότητας, πληρώνοντας υπερβολικά παράβολα για άδειες παραμονής που χορηγούνται με υπέρμετρα αυστηρούς όρους και συχνά φτάνουν στα χέρια τους ληγμένες. Στερούμενοι στοιχειώδη εργασιακά, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα, αντιμετωπίζοντας πιο συχνά κι από τους έλληνες εργαζόμενους την εργοδοτική ασυδοσία, θύματα όχι μόνο της κρατικής αλλά και της φασιστικής βίας, έχουν αποτελέσει σε πολλές περιπτώσεις το “πειραματόζωο” πολιτικών που στη συνέχεια εφαρμόζονται εναντίον και των υπόλοιπων εργαζόμενων ή νεολαίων.
Στα γενικότερα πλαίσια μιας πολιτικής που περισσότερο αποκλείει παρά εντάσσει ισότιμα τους μετανάστες στην κοινωνική και πολιτική ζωή, προέκυψε πρόσφατα η αμφιλεγόμενη απόφαση ΣτΕ και κυβέρνησης να ακυρώσουν τον νόμο 3838/2010. Ο νόμος αυτός έθετε απαράδεκτα εμπόδια στην χορήγηση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών, ακόμη κι αν αυτά έχουν γεννηθεί εδώ ή έχουν μετάσχει στην ελληνική παιδεία φοιτώντας στη δημόσια εκπαίδευση. Ωστόσο η ακύρωσή του καταργεί πλήρως το δικαίωμα στην ιθαγένεια και ακυρώνει πλήρως το δικαίωμα ψήφου των μεταναστών, που όμως χορηγείται στους μη έλληνες πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτόν τον τρόπο επιτείνεται ο κατακερματισμός της κοινωνίας σε κατηγορίες ανθρώπων πολλών, λιγότερων και άνευ δικαιωμάτων, υπονομεύονται δημοκρατικές κατακτήσεις που αφορούν όλους. Πρόκειται για εξέλιξη που φέρνει την Ελλάδα πιο πίσω κι από την πλειοψηφία των ευρωπαϊκών κρατών, όπου τα δικαιώματα της ιθαγένειας παρέχονται είτε με τη γέννηση είτε με την ενηλικίωση, ανεξαρτήτως της “εθνικής γνησιότητας” που επικαλείται το ΣτΕ.
Επειδή δημοκρατία σημαίνει να συναποφασίζουν και να συγκαθορίζουν τις ασκούμενες πολιτικές αυτοί που τις υφίστανται, ανεξαρτήτων φύλου, καταγωγής, θρησκείας ή άλλων ιδιαιτεροτήτων,
επειδή το ότι σήμερα κάποιοι μπορούν να αφαιρούν κατά το δοκούν την ιθαγένεια και τα συνεπαγόμενα δικαιώματα από τα παιδιά των μεταναστών, σημαίνει ότι μπορούν αύριο να αφαιρέσουν τα ίδια δικαιώματα από όσους δεν χωρούν στα αυθαίρετα πλαίσια της μνημονιακής “νομιμότητας”
επειδή η υπεράσπιση των δικαιωμάτων κάθε καταπιεσμένου κοινωνικού υποσυνόλου και βέβαια και των μεταναστών, είναι αναγκαίος όρος για την αγωνιστική υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και της νεολαίας
δηλώνουμε την διαφωνία μας με τον αποκλεισμό τόσο των μεταναστών όσο πολύ περισσότερο των παιδιών τους από τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα που έχουμε όλοι, όπως και με τις πολιτικές επιλογές που τους κρατούν ομήρους
Επιδιώκουμε
-Ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους και όλη τη νεολαία, ενάντια σε εθνικιστικές και ρατσιστικές πολιτικές, απ’όπου κι αν προέρχονται.
-Ίσα κοινωνικά, εργασιακά, συνδικαλιστικά, θρησκευτικά δικαιώματα των μεταναστών εργατών και των οικογενειών τους – Δικαίωμα ιθαγένειας & ψήφου για τους μετανάστες και τα παιδιά τους.
-Κοινό αγώνα ντόπιων και μεταναστών ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία και τα Μνημόνια.
Δεν θα τσακωθούμε οι φτωχοί με τους πιο φτωχούς, οι εργαζόμενοι με άλλους εργαζόμενους, οι καταπιεσμένοι με τους πιο καταπιεσμένους.
Θα παλέψουμε μαζί!
Δηλώνουμε επίσης ότι συμμετέχουμε στις αντιρατσιστικές διαδηλώσεις που διοργανώνουν συνδικαλιστικοί και άλλοι φορείς, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Φυλετικών Διακρίσεων στις 21 Μάρτη.
Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»
