Μηνιαίο Αρχείο:Μάρτιος 2013

ATT0023Αν θέλουμε να αναζητήσουμε κάτι αισιόδοξο στις ζοφερές μέρες των μνημονίων, της φτώχειας, της εξαθλίωσης και του ρατσισμού, θα το βρούμε στις πρωτοβουλίες και στις δράσεις από τα κάτω. Οι πρωτοβουλίες αυτές δεν έχουν απαραίτητα κινηματικό χαρακτήρα. Εξάλλου, διαφέρουν πάρα πολύ μεταξύ τους ως προς τη δομή τους, το τρόπο δράσης τους στόχους τους. Παρά τις διαφορές τους μοιράζονται κάποια βασικά στοιχεία. Πρόκειται για δράσεις από τα κάτω, με στόχο να αντιμετωπίσουν προβλήματα συνανθρώπων χωρίς διακρίσεις και χωρίς οικονομική ανταμοιβή.
Όλες αυτές οι πρωτοβουλίες έχουν πετύχει μέχρι στιγμής σημαντικές νίκες. Το σύνθημα “κανείς μόνος του στην κρίση” γίνεται πράξη καθημερινά. Έτσι στα πλαίσια παρουσίασης όλων αυτών των ομάδων και την ανάγκη να τεθούν κάποιοι προβληματισμοί, το Κοινωνικό Στεκι-Στεκι Μεταναστών διοργανώνει μια σειρά συζητήσεων που στόχο έχουν να προβληματίσουν.

σχολεια«Μαθήματα» ναζισμού και φασιστικής προπαγάνδας περί πολιτισμού, ιστορίας και θρησκείας, σε 6χρονα και 10χρονα παιδιά από την Χρυσή Αυγή.

Αλλά η σχέση του ναζισμού με τα παιδιά και τη νεολαία είναι καταγεγραμμένη στις λίστες των εκατομμυρίων νεκρών παιδιών και νεολαίων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η σχέση του ναζισμού με τα παιδιά της Ελλάδας είναι καταγεγραμμένη στο Δίστομο. Ηταν σε εκείνο το ελληνικό ολοκαύτωμα που προκάλεσαν οι χιτλερικές ορδές για το οποίο ο ιστορικός Τάκης Λάππας, στο βιβλίο του «Η σφαγή του Διστόμου», περιγράφει:

«Σαν και τούτο το κακό άλλο δεν ξαναγίνηκε… Τα βρέφη μέσα στις κούνιες τους και στο βυζί της μάνας τους, οι γκαστρωμένες, οι γέροντες, οι γερόντισσες, οι μάνες με τα παιδιά στην αγκαλιά τους…».

fasistΤου Πέτρου Κατσάκου

«Όταν ήμουν μικρός είχα ένα όνειρο. Ήθελα να γίνω σαπουνοποιός. Να φτιάχνω μεγάλα, μυρωδάτα σαπούνια για να ξεπλύνω τον τόπο μου από όλη αυτή τη βρωμιά που αφήνουν πίσω τους οι μελαμψοί υπάνθρωποι και τα αλλόθρησκα μιάσματα που εισέβαλαν στην αγνή κι αμόλυντη πατρίδα μου. Δοκίμασα να φτιάξω σαπούνια, μα δεν τα κατάφερα. Η γλίτσα που έσταζε από το μυαλό μου έπεφτε μέσα στο καζάνι και έκανε τα σαπούνια να βρωμάνε.

 

Μετά δοκίμασα να φτιάξω λαμπατέρ. Ήταν μια τέχνη που μας δίδαξε η γιαγιά Ίλσε από τα στρατόπεδα του ένδοξου παρελθόντος. Μα και σε αυτή την τέχνη απέτυχα. Και πάλι αυτή η γλίτσα κατέστρεφε κάθε μου προσπάθεια. Ότι άγγιζα, ότι έπιανα λερωνόταν. Ότι ακουμπούσα βρώμαγε.

 

Απελπίστηκα, βαρέθηκα. Σταμάτησα κάθε προσπάθεια. Και ήρθα και άραξα εδώ στην πλατεία. Πίνω καφέ και βλαστημάω ότι βλέπω γύρω μου. Βλαστημάω την τύχη μου που με έριξε σε αυτή τη βρώμικη πλατεία. Βλαστημάω τη μοίρα μου που δεν έγινα αυτό που ονειρευόμουν.

 

Πίνω καφέ και λέω και κανένα αστείο με αυτό το χιούμορ που σκοτώνει. Λέω και καμία μαλακία στις κάμερες που γυροφέρνουν την πλατεία μήπως και τσιμπήσει κανένας τρομαγμένος νοικοκύρης και με “σταυρώσει” και μένα. Λέω αστεία για αράπηδες, για εβραίους, για πούστηδες και κουμμούνια. Κι αν δεν γελάνε οι άλλοι γελάω μόνος μου. Γελάω με τα αστεία μου, γελάω με την τύχη μου, γελάω με τα χάλια μου. Γελάω όχι με αυτό που γεννήθηκα, ούτε με αυτό που έγινα. Γελάω με αυτό που κατάντησα. Γιατί δεν γεννήθηκα φασίστας. Δεν έγινα φασίστας. Φασίστας κατάντησα…».

πηγή:http://left.gr

7Αθωώθηκε “λόγω αμφιβολιών” ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης, από το Α Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων σήμερα το μεσημέρι. Ο Κασιδιάρης κατηγορούνταν για συνέργεια σε ληστεία, μαχαίρωμα και ξυλοδαρμό μεταπτυχιακού φοιτητή το 2007 στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου. Συγκεκριμένα με το αυτοκίνητό του, του οποίου οι πινακίδες καταγράφηκαν από αυτόπτη μάρτυρα, αποχώρησαν οι 5 επιτιθέμενοι φασίστες. Αυτή η μαρτυρία όμως δεν στάθηκε αρκετή για να καταδικαστεί, καθώς οι μαρτυρίες των μαρτύρων υπεράσπισης του Κασιδιάρη που υποστήριξαν πως είδαν τον ίδιο και το αυτοκίνητό του την ίδια ώρα στο Παλαιό Φάληρο κρίθηκαν πιο αξιόπιστες. Παρά το γεγονός πως κάποιοι από αυτούς είναι γνωστοί ακροδεξιοί και ενώ ο ίδιος ο Κασιδιάρης είχε περιπέσει σε σειρά αντιφάσεων στην ανάκριση. Εντός του δικαστηρίου ήταν το “καλό παιδί” που καταδίκασε απερίφραστα τη βία και έκφρασε τη συμπάθειά του στο θύμα της επίθεσης….

syrianrefugeeΜέσα από συγκρούσεις και κακουχίες, ταξίδευε για εβδομάδες αναζητώντας ασφάλεια. Φτάνοντας στον προορισμό της, γνώρισε από αδιαφορία μέχρι ρατσισμό. Η ιστορία της συμπυκνώνει το δράμα των Σύρων προσφύγων. Όμως η ίδια δεν το βάζει κάτω. Αγωνίζεται, επιμένει, διεκδικεί ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά της, επιβιώνοντας μέρα τη μέρα σε ένα επικίνδυνο παρόν.

«Η μητέρα μου ήταν καθηγήτρια αγγλικών. Όμως εγώ παράτησα το σχολείο μετά το γυμνάσιο για την παντρειά» διηγείται χαμογελαστή η 29χρονη Ζιχάν, χαϊδεύοντας το κεφάλι του μικρότερου από τα έξι παιδιά της – της τετράχρονης Λουλού. «Ο άντρας μου ήταν φωτορεπόρτερ και μέναμε στο Καμισλί, στα βορειοανατολικά σύνορα της Συρίας, με το Ιράκ και την Τουρκία. Είχαμε τρία μαγαζιά, χωράφια… Ζούσαμε καλά» αναπολεί.

«Όλα ξεκίνησαν με τις αντικαθεστωτικές πορείες και σύντομα ακολούθησε η ακρίβεια. Ό,τι έκανε στην αγορά ένα ευρώ, πλέον το έβρισκες με δύο. Σιγά σιγά, άρχισαν οι εκρήξεις, οι βόμβες στα σχολεία κι οι πυροβολισμοί στο πλήθος εν ψυχρώ. Απ’ τη σφαγή σε ένα διπλανό χωριό κανείς δεν ξέρει πόσοι έπεσαν νεκροί. Ο άντρας μου φωτογράφιζε τις πορείες, μέχρι που τον συνέλαβαν και μπήκε φυλακή» διηγείται με σπασμένη φωνή η Ζιχάν. Όταν τα πράγματα χειροτέρεψαν, ήταν ο γαμπρός της εκείνος που τους προέτρεψε να φύγουν παράνομα προς την Τουρκία. Άλλωστε μες στον πόλεμο πώς να βγάλεις διαβατήριο;

fasist«Όταν ήμουν μικρός είχα ένα όνειρο. Ήθελα να γίνω σαπουνοποιός. Να φτιάχνω μεγάλα, μυρωδάτα σαπούνια για να ξεπλύνω τον τόπο μου από όλη αυτή τη βρωμιά που αφήνουν πίσω τους οι μελαμψοί υπάνθρωποι και τα αλλόθρησκα μιάσματα που εισέβαλαν στην αγνή κι αμόλυντη πατρίδα μου. Δοκίμασα να φτιάξω σαπούνια, μα δεν τα κατάφερα. Η γλίτσα που έσταζε από το μυαλό μου έπεφτε μέσα στο καζάνι και έκανε τα σαπούνια να βρωμάνε.

Μετά δοκίμασα να φτιάξω λαμπατέρ. Ήταν μια τέχνη που μας δίδαξε η γιαγιά Ίλσε από τα στρατόπεδα του ένδοξου παρελθόντος. Μα και σε αυτή την τέχνη απέτυχα. Και πάλι αυτή η γλίτσα κατέστρεφε κάθε μου προσπάθεια. Ότι άγγιζα, ότι έπιανα λερωνόταν. Ότι ακουμπούσα βρώμαγε.

Απελπίστηκα, βαρέθηκα. Σταμάτησα κάθε προσπάθεια. Και ήρθα και άραξα εδώ στην πλατεία. Πίνω καφέ και βλαστημάω ότι βλέπω γύρω μου. Βλαστημάω την τύχη μου που με έριξε σε αυτή τη βρώμικη πλατεία. Βλαστημάω τη μοίρα μου που δεν έγινα αυτό που ονειρευόμουν.

Πίνω καφέ και λέω και κανένα αστείο με αυτό το χιούμορ που σκοτώνει. Λέω και καμία μαλακία στις κάμερες που γυροφέρνουν την πλατεία μήπως και τσιμπήσει κανένας τρομαγμένος νοικοκύρης και με “σταυρώσει” και μένα. Λέω αστεία για αράπηδες, για εβραίους, για πούστηδες και κουμμούνια. Κι αν δεν γελάνε οι άλλοι γελάω μόνος μου. Γελάω με τα αστεία μου, γελάω με την τύχη μου, γελάω με τα χάλια μου. Γελάω όχι με αυτό που γεννήθηκα, ούτε με αυτό που έγινα. Γελάω με αυτό που κατάντησα. Γιατί δεν γεννήθηκα φασίστας. Δεν έγινα φασίστας. Φασίστας κατάντησα…».

Αλιευμένο από το Facebook

τρανςΤο Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ), αναγνωρισμένη συλλογικότητα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και της ισονομίας για τα διεμφυλικά / τρανς άτομα, με ικανοποίηση ενημερώνει για την προσθήκη της ταυτότητας φύλου στην Ελληνική νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους.

Συγκεκριμένα, στον νόμο: «περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις», στο Κεφάλαιο που αφορά τις Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα, Άρθρο 66, αναφέρεται:

Η τέλεση πράξης από μίσος εθνοτικό, φυλετικό, θρησκευτικό ή μίσος λόγω διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου κατά του παθόντος συνιστά επιβαρυντική περίσταση και η ποινή δεν αναστέλλεται.

Από πλευράς Αξιωματικής Αντιπολίτευσης υποστηρίχθηκε η προσθήκη της ταυτότητας φύλου από την Εισηγήτρια, κυρία Βασιλική Κατριβάνου καθώς και από την ομιλήτρια του του Συ.Ριζ.Α κυρία Αφροδίτη Σταμπουλή.

Από πλευράς της Δημοκρατικής Αριστεράς, κατατέθηκε τροπολογία της κυρίας Μαρίας Ρεπούση (μπορείτε να την δείτε ) για την προσθήκη της ταυτότητας φύλου, και, τέλος από μέρους του Πα.Σο.Κ., ο βουλευτής κύριος Κωνσταντίνος Τριαντάφυλλος, επίσης υποστήριξε την προσθήκη της ταυτότητας φύλου.

τσαβεςΔυο εικόνες αρκούν για να αποδείξουν ότι ο Ούγκο Τσάβες έχει ήδη περάσει στην ιστορία, ως μεγάλη προσωπικότητα που ξεχώρισε στην εποχή του.

Η μία είναι από τη Βε­νε­ζου­έ­λα, από τα συ­γκλο­νι­στι­κά πλήθη που συ­νο­δεύ­ουν το φέ­ρε­τρό του στις φα­βέ­λες του Κα­ρά­κας. Η δεύ­τε­ρη είναι από τα αστι­κά ΜΜΕ, πολλά από τα οποία εγκα­τέ­λει­ψαν ακόμα και τον κα­θω­σπρε­πι­σμό του «ο νε­κρός δε­δι­καί­ω­ται» και έβγα­ζαν χολή ακόμα και τη μέρα του θα­νά­του του. Όταν ένας πο­λι­τι­κός συ­γκε­ντρώ­νει τόσο μίσος από τους «από πάνω» και τόση αγάπη από τους «από κάτω», το μόνο σί­γου­ρο είναι ότι τα όσα έκανε στη ζωή του άξι­ζαν.