Ο Nanni Moretti σκηνοθετεί απολαυστικά τον εαυτό του σε ένα τριχοτομημένο αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ. Το πρώτο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στη δική του Ρώμη, το δεύτερο αποτελεί οδοιπορικό στις Αιολίδες νήσους και το τρίτο περιγράφει με καυστικό χιούμορ την προσωπική οδύσσεια της υγείας του εξαιτίας μίας στρατιάς γιατρών, όπου επί ένα χρόνο ο καθένας γνωμάτευε και διαφορετική πάθηση. Στο «Αγαπημένο του Ημερολόγιο», o αγαπημένος Ιταλός δημιουργός συγκεντρώνει εικόνες, σκέψεις, εμμονές και εμπειρίες από την προσωπική του ζωή για να μας τις προσφέρει σε ένα ταξίδι, πραγματικό όσο και ιδεολογικό, που το διακρίνει η τρυφερότητα, ο αυτοσαρκασμός και η οξυδέρκεια.
«Αγαπημένο ημερολόγιο, υπάρχει ένα πράγμα στη Ρώμη που μ’ αρέσει πιο πολύ απ’ όλα!» Με αυτές τις λέξεις ο Moretti ξεκινά να γράφει το πρώτο κεφάλαιο του «Caro Diario», το οποίο τιτλοφορείται «Πάνω στη βέσπα μου». Καβαλώντας τη βέσπα του λοιπόν, ο Moretti περιδιαβαίνει τους άδειους δρόμους της Ρώμης που πυρώνουν από τον καυτό ήλιο του κατακαλόκαιρου, με την κάμερα να τον ακολουθεί κατά πόδας. Ως άλλος Woody Allen, κυνηγά το μεγαλύτερο αντικείμενο του πόθου του, που δεν είναι άλλο από την πόλη που λατρεύει. Ακολουθώντας, θαρρείς, τα χνάρια του φημισμένου Νεοϋορκέζου δημιουργού, ο Moretti θέτει σε πρώτο πλάνο τον πιο απολαυστικό και αυθεντικό χαρακτήρα που θα μπορούσε να σκαρφιστεί: τον ίδιο του τον εαυτό.
Με παιδιάστικο ενθουσιασμό και αχαλίνωτη χιουμοριστική διάθεση για τον ίδιο, τη γενιά του και το σινεμά, μας συστήνει μία μοναδική, ξεκάθαρα υποκειμενική πτυχή της ιταλικής πρωτεύουσας στα τέλη του 20 αιώνα. Μία πόλη που διατηρεί αναλλοίωτο το χρώμα της στις καλές αστικές γειτονιές, μαζί με την υποκρισία της άλλοτε επαναστατημένης νεολαίας όπου πλέον κατοικοεδρεύει οχυρωμένη πίσω από εντυπωσιακές προσόψεις κτιρίων. Την ίδια ώρα, σύγχρονα ογκώδη οικοδομήματα μπαίνουν στο μάτι των Ρωμαίων φοβούμενοι αλλοιώσεις στον προσεκτικά σμιλεμένο ανά τους αιώνες χαρακτήρα της πόλης.
Ο Moretti μας ξεναγεί στην αγαπημένη του γειτονιά, την Γκαρμπατέλα, όπου θαυμάζει τα παλιά της κτίσματα. Τρυπώνει στις ελάχιστες σκοτεινές αίθουσες που απομένουν ανοικτές το καλοκαίρι, οι οποίες παίζουν στην καλύτερη μπανάλ καταγγελτικές ιταλικές ταινίες για την αλλοτρίωση της γενιάς του ’60 και στη χειρότερη πορνό και αμερικανικά splatter. Συναντά ανυποψίαστους κριτικούς κινηματογράφου, στους οποίους διαβάζει τις άδικες κριτικές τους δίκην βασανιστηρίου. Μας μιλά για το ανεκπλήρωτο πάθος του για το χορό και πόσο τον επηρέασε το «Flashdance» με την Jennifer Beals, την οποία συναντά «όλως τυχαίως», λίγο αργότερα. Για να ολοκληρώσει την περιήγηση στην προσωπική του Ρώμη με το σημείο όπου δολοφονήθηκε το ’75 ο Pasolini, το οποίο και επισκέπτεται για πρώτη φορά.
Μέσα σε ένα μισάωρο ο Moretti κατορθώνει να αποκαλύψει το μέγεθος της πολύπλευρης αγάπης του για την πόλη. Είναι προφανές πως κανένα από τα μέρη που επισκέπτεται δεν αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο. Η μουσική άλλωστε με την οποία ντύνει το κεφάλαιο αυτό κάθε άλλο παρά ενδεικτική της Ρώμης ή της Ιταλίας είναι: ethnic ήχοι από την Αφρική και την Καραϊβική συνδυάζονται με τον μοναδικό Leonard Cohen.
Στο «Caro Diario» ο δημιουργός του αποφασίζει να καταδείξει την αυστηρά προσωπική και μοναχική σχέση που τον συνδέει με τον τόπο που αγάπησε όσο κανέναν, ξεναγώντας το θεατή σε μία Ρώμη που δεν είχε ποτέ άλλοτε τη δυνατότητα να γνωρίσει, την ίδια στιγμή που τον προσκαλεί – και στα τρία κεφάλαια της ταινίας – να εισβάλλει στην τρυφερή όσο και μπερδεμένη ψυχή του. Ειδικά το πρώτο κεφάλαιο του «Caro Diario», ωστόσο, αποτελεί ένα μοναδικά απολαυστικό μεσαίου μήκους διαμάντι στο οποίο δε χορταίνεις να ταξιδεύεις, παρέα με τον Moretti και τη βέσπα του.
Trivia: Ο Moretti, όπως πολλοί άλλοι, γνώριζε ότι η Jennifer Beals δεν χόρεψε ποτέ πραγματικά στο «Flashdance». Η «αποκάλυψή» του πως πάντοτε ήθελε να χορεύει σαν εκείνη αποτελεί ένα ειρωνικό σχόλιο για το πόσο έχει επηρεάσει το Hollywood και το αμερικανικό όνειρο τους Ιταλούς.
Χαρακτηριστική σκηνή: Ο Moretti διαβάζει βασανιστικά σε κάποιον ανώνυμο κριτικό κινηματογράφου μία περισπούδαστη κριτική του, με τον δεύτερο να κλαίει σπαρακτικά στο κρεβάτι εκλιπαρώντας τον να σταματήσει!
πηγή: cinemanews.gr
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:
Αγαπημένο Μου Ημερολόγιο
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:
Nanni Moretti
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ:
Nanni Moretti, Giulio Base, Jennifer Beals, Carlo Mazzacurati, Renato Carpentieri
