Έξω οι φασίστες από τους εργατικούς αγώνες!

Έξω οι φασίστες από τους εργατικούς αγώνες!

2Λίγο πριν τις ημέρες των μεγάλων εργατικών κινητοποιήσεων, που έχουν ανακοινωθεί από πολλά σωματεία για τον Σεπτέμβρη που διανύουμε, η Χρυσή Αβγή επέλεξε να φορέσει το αντισυστημικό της κουστούμι. Οι νεοναζί τάσσονται λέει ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των εταιρειών ΕΑΣ, ΕΛΒΟ και ΛΑΡΚΟ. Και έχουν και σχέδιο (!) : προτείνουν αρχικά εξυγίανση και έπειτα ανάπτυξη «εθνικής πολεμικής βιομηχανίας», όπως είχε «σοφά» εμπνευστεί ο δικτάτορας Μεταξάς, καθώς και την « αύξηση του μεριδίου συμμετοχής των εθνικών εταιριών στα εξοπλιστικά προγράμματα και γενικότερα στις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων».

Η αντισυστημικότητα λοιπόν της ΧΑ εξαντλείται σε ένα πρόγραμμα στρατιωτικοποίησης της κοινωνίας που δεν αναφέρει πουθενά την ουσία του προβλήματος: το ότι χιλιάδες εργαζόμενοι που δουλεύουν στις βιομηχανίες θα βρεθούν στον δρόμο, πολλοί από τους οποίους είναι ήδη απλήρωτοι για 7 μήνες, ενώ οι εταιρίες αυτές είναι κερδοφόρες (μόνο η ΛΑΡΚΟ φέρνει 1 εκατομμύριο ευρώ συνάλλαγμα την ημέρα) .

Και αλήθεια από πότε οι νεοναζί της Χρυσής Αβγης είναι ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις; Ένα χρόνο πριν ήταν υπέρ της ιδιωτικοποίησης της Αγροτικής Τράπεζας , το χειμώνα στάθηκαν ενάντια στον αγώνα των κατοίκων στις Σκουριές και τον Ιούνιο τάχθηκαν απέναντι στους εργαζόμενους της ΕΡΤ. Με άλλα λόγια… στρατό να έχουμε και σφαίρες και ας μην έχουμε ούτε εκπαιδευτικούς ούτε τρένα ούτε κρατικό ραδιοτηλεοπτικό σταθμό.

Ο ξαφνικός «πόνος» των νεοναζί για την συγκεκριμένη ιδιωτικοποίηση εξηγείται πολύ εύκολα. Όπως κάθε σωστό φασιστικό κόμμα για να διατηρήσει τη συνοχή του και να μην υπάρχουν διαφορετικές απόψεις ή αμφισβήτηση στον αρχηγό του, χρειάζεται να βασιστεί στην στρατιωτικού τύπου οργάνωση και δραστηριότητα του. Με αυτήν την έννοια οι βιομηχανίες αυτές ιδεολογικά του ταιριάζουν. Πέρα από αυτό όμως, η ανάπτυξη εθνικής πολεμικής βιομηχανίας και ενός κράτους καταναγκασμού αποτελεί το βασικό τους όραμα. Το γεγονός ότι εξυμνούν την χούντα του Μεταξά και των Συνταγματαρχών είναι ενδεικτικό. Για αυτούς μόνη λύση στην κρίση, ο πόλεμος μεταξύ των λαών «για τ’ αφέντη το ψωμί»… κάπου το έχουμε ξανακούσει!

Αυτή τη στιγμή στις τρεις κρατικές βιομηχανίες απασχολούνται 2.650 εργαζόμενοι.Είναι απόλυτα αναγκαίοι για ειρηνικούς σκοπούς και κανείς τους δεν περισσεύει. Η τεχνογνωσία αυτών των βιομηχανιών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή μέσων μαζικής μεταφοράς, πυροσβεστικών κ.ά., χωρίς καμιά απόλυση εργαζομένου. Στην διασπαστική τακτική της Χρυσής Αβγής στα σωματεία των βιομηχανιών αυτών, το εργατικό κίνημα χρειάζεται να απαντήσει χωρίς να αφήνει κανένα κενό για τους φασίστες νοσταλγούς του Χίτλερ. Στην έμφυτη τάση αφεντικών και νεοναζί σε περίοδο κρίσης να στρέφονται σε πολεμοχαρείς τακτικές, εμείς απαντάμε: «η αλληλεγγύη το όπλο των λαών». Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες, όχι για τις τράπεζες και τους στρατοκράτες.

Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»

 

44