Μεγ. Βρετανία / 2007 / 96′ / Έγχρωμη
Σκηνοθεσία: ΚEN LOACH Σενάριο: Paul Laverty Διεύθυνση Φωτογραφίας: Nigel Willoughby Μουσική: George Fenton Πρωταγωνιστούν: Kierston Wareing, Juliet Ellis, Leslaw Zurek, Colin Caughlin, Joe Siffleet
Υπόθεση: Η Άντζι μπορεί να μην έχει ιδιαίτερη σχολική παιδεία, αλλά είναι δυναμική, έξυπνη και φιλόδοξη Αγγλίδα, κόρη λιμενεργάτη, και το λέει η καρδιά της. Όταν απολύεται από μια εταιρεία στρατολόγησης φτηνών εργαζομένων από ανατολικές χώρες και μένει άνεργη για άλλη μια φορά, είναι αποφασισμένη να αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει, γιατί είναι και μια χωρισμένη μητέρα ενός 10χρονου παιδιού με πολλά χρέη σε κάρτες και δάνεια . Μαζί με τη συγκάτοικό της Ρόουζ αποφασίζουν να στήσουν ένα παράνομο γραφείο εύρεσης εργασίας, το οποίο στρατολογεί φτηνούς και βολικούς μετανάστες εργάτες σε εταιρείες ,με μεροκάματα πείνας . Η εργασιακή πραγματικότητα είναι μεσαιωνική όπου κανόνες και δικαιώματα, υπάρχουν για να καταπατούνται . Σε αντάλλαγμα για αυτές τις «υπηρεσίες» τους,η Άντζι και η Ρόουζ ,κρατούν ένα μέρος από την αμοιβή των εργατών. Σε μια διαρκώς αυξανόμενη ανταγωνιστική κοινωνία, όπου η επιβίωση προϋποθέτει έναν αδιάκοπο μοναχικό αγώνα κατά πάντων, η ευκαιρία να βγάλεις όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα, είναι δελεαστική κι ανεξάρτητη από τις συνέπειες . Πάντα όμως με δυσβάσταχτο κόστος!
——
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Η ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ Μετά τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2004 χιλιάδες μετανάστες έχουν κατακλύσει τη Βρετανία. Κάποιοι από αυτούς ευημερούν. Οι ανειδίκευτοι εργάτες, όμως, που δεν γνωρίζουν Αγγλικά, έχουν εξελιχθεί σε μία νέα κατηγορία ανθρώπινου δυναμικού. Έρχονται με την προοπτική να δουλεύουν full-time και να παίρνουν ένα λογικό μισθό. Αντί γιʼαυτό όμως, καταλήγουν να εργάζονται περιστασιακά μην ξέροντας αν θα έχουν δουλειά την επόμενη μέρα, ενώ συχνά δεσμεύονται από τους εργοδότες τους λόγω χρεών και συνθηκών. Η Βρετανία είναι ικανοποιημένη με αυτήν την κατάσταση, γιατί διαθέτει εργατικό δυναμικό για όλες εκείνες τις δουλειές που αρνούνται να κάνουν οι Βρετανοί. Οι εργοδότες προτιμούν μετανάστες αντί για Βρετανούς πολίτες, ιδιαίτερα στη γεωργία, στα ξενοδοχεία και στα εστιατόρια. Η προτίμηση αυτή έγκειται στο ότι οι μετανάστες έχουν περισσότερες δυνατότητες και είναι πιο «ευέλικτοι». Ευέλικτοι με την έννοια ότι μπορούν να τους προσλαμβάνουν, να τους απολύουν, να τους κακομεταχειρίζονται και να τους κακοπληρώνουν, χωρίς κανένα κόστος.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΚΕΝ ΛΟΟΥΤΣ :Πως ξεκίνησε η ταινία; Το 1990 γύρισα ένα ντοκιμαντέρ για τους λιμενεργάτες του Λίβερπουλ (The Flickering Flame), που διεκδικούσαν σταθερή και μόνιμη εργασία. Το γεγονός ότι η μόνιμη εργασία μειώνεται, ενώ ο αριθμός των έκτακτων εργαζομένων αυξάνει, είναι για μένα πολύ σημαντικό και καθόλου προβεβλημένο. Κανείς δεν εξετάζει τις πολιτικές αποφάσεις που προωθούν αυτές τις αλλαγές – όλα τα κόμματα είναι υπέρ της ελεύθερης αγοράς και προσπαθούν να μας πείσουν ότι έτσι πρέπει να ζούμε. Εμείς δεν συμφωνούμε. Κάναμε μία ταινία, με τιτλο «Bread and Roses» (2000), για τους Μεξικανούς μετανάστες στο Λος Άντζελες και άλλη μία, με τιτλο «A Fond Kiss» πριν από 3 χρόνια για τους μετανάστες δεύτερης γενιάς. Η ταινία «The Navigators» (2001) είχε σαν θέμα τους εργάτες που πάλευαν κατά της ιδιωτικοποίησης των σιδηροδρόμων. Όλα αυτά τα ενδιαφέροντα έσμιξαν, καθώς μεγάλωνε και το σκάνδαλο της εκμετάλλευσης των μεταναστών εργατών στη Βρετανία. Η αλλαγή στον τρόπο εργασίας, το ενδιαφέρον για τη μετανάστευση και τους μετανάστες, η ζωή τους, το τι τους έφερε εδώ – όλα οδηγούσαν σε αυτήν την ταινία.
Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία εδώ : http://www.myfilm.gr/article2445.htmlr
