Οι προοδευτικές ιδέες που σχετίζονται με το περιθώριο, την εναντίωση στο εγκατεστημένο και τις εναλλακτικές, έχουν βρει εδώ και αιώνες τον δρόμο τους προς τους καμβάδες κάποιων από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του κόσμου.
Καλλιτέχνες από τον Jacques-Louis David έως τις Guerrilla Girls είναι γνωστοί πως θρέφουν την εσωτερική δημιουργικότητά τους με τις προκλητικές αξίες που τροφοδότησαν τη Γαλλική, τη Μεξικανική και τη Ρωσική επανάσταση και συχνά βρίσκονται σε μια συγκεκριμένη πλευρά τις πολιτικής τραμπάλας. Απλά, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η τέχνη πήρε μία αριστερή στροφή αιώνες πριν αν και σύγχρονοι καλλιτέχνες, όπως οι Gilbert & George, απέδειξαν πως ο συντηρητισμός θα μπορούσε και αυτός να έχει τη θέση του στην καλλιτεχνική κοινότητα.
«ArtTurningLeft» είναι ο τίτλος της έκθεσης που φιλοξενείται στην Tate στο Λίβερπουλ και επιδιώκει να εντοπίσει τους τρόπους με τους οποίους ο κολεκτιβισμός, οι θεωρίες της ισότητας και οι προτάσεις για εναλλακτικές οικονομίες έχουν επηρεάσει τον τρόπο δημιουργίας της τέχνης, της οργάνωσής της και της διάδοσής της. Αντί να επικεντρώνεται αποκλειστικά στο πολιτικό μήνυμα έργων όπως «Ο θάνατος του Μαρά» που παρουσιάζεται πολλές φορές ως σύμβολο της γαλλικής πολιτικής του 18ου αιώνα, οι θεατές καλούνται να αναλογιστούν την παραγωγή της ίδιας της τέχνης.
Μαζί με τα έργα, αφηρημένες ιδέες όσον αφορά την πατρότητα των έργων, τα δημογραφικά στοιχεία των συλλογών του μουσείου και τα μέσα μαζικής παραγωγής σχεδίων γίνονται οι πρωταγωνιστές της έκθεσης. «Ο θάνατος του Μαρά» μαζί με έργα του William Morris και του Alexander Rodchenko αντιπροσωπεύουν ευρύτερες ιδέες και κινήματα, ζητώντας ερωτήσεις που δεν εκπροσωπούνται άμεσα στη φυσική τους μορφή. Το ανομοιογενές σύνολο των καλλιτεχνών και των διαφόρων αισθητικής, μοιάζει περισσότερο με πίνακα ανακοινώσεων από φελλό στο δωμάτιο κάποιου φοιτητή τέχνης, που αναρωτιέται γιατί οι Ρώσοι καλλιτέχνες τον 20ό αιώνα δεν χρησιμοποιούσαν τις υπογραφές τους.
