«Αυτή δεν είναι μια ημέρα γιορτής για τους μαύρους, είναι μια ημέρα γιορτής για το λαό», σχολίαζε η Κορέτα Σκοτ Κινγκ στις 2 Νοεμβρίου 1983. Λίγο νωρίτερα, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρίγκαν είχε υπογράψει το νόμο που καθιέρωνε την τρίτη Δευτέρα κάθε Ιανουαρίου ως Ημέρα Μνήμης για το σύζυγό της, ο οποίος είχε δολοφονηθεί 15 χρόνια νωρίτερα, στέλνοντας κύματα θλίψης και οργής εντός κι εκτός των αμερικανικών συνόρων.
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε επικεντρώσει τον αγώνα του στην καταπολέμηση των ρατσιστικών διακρίσεων στον αμερικανικό Νότο, όπου η καταστολή ήταν σκληρή για τους μαύρους που διεκδικούσαν δικαίωμα ψήφου ή έστω το δικαίωμα να τρώνε στα ίδια εστιατόρια με τους λευκούς. Μετά την ψήφιση του Νόμου για τα Πολιτικά Δικαιώματα το 1964, ο οποίος καταργούσε βασικές μορφές διακρίσεων, καθώς και του Νόμου για το Δικαίωμα Ψήφου του 1965, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ συνέχισε να μάχεται. Όπως υποστήριζε, οι νόμοι για τα πολιτικά δικαιώματα είναι κενό γράμμα χωρίς τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών δικαιωμάτων.
Η προσπάθεια καθιέρωσης μιας ημέρας που θα τιμά το έργο του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ξεκίνησε λίγους μήνες μετά το θάνατό του, το 1968. Ο John Conyers Jr., μέλος του αμερικανικού Κογκρέσου από την πολιτεία του Μίσιγκαν, κατέθεσε το πρώτο νομοσχέδιο για να ανακηρυχθεί εθνική γιορτή η επέτειος των γενεθλίων του Κινγκ. Τρία χρόνια αργότερα, κι ενώ δεν είχε κάποια κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση, η οργάνωση του Κινγκ, Southern Christian Leadership Cοnference, παρουσίασε στο Κογκρέσο τρία εκατομμύρια υπογραφές προς αυτό το σκοπό.
Για οχτώ χρόνια, το νομοσχέδιο είχε παγώσει, καθώς δεν συγκέντρωνε την απαραίτητη υποστήριξη. Μέχρι που ο πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ δήλωσε ανοιχτά ότι τάσσεται υπέρ της καθιέρωσης της Ημέρας Μνήμης. Οι ελπίδες της Κορέτας Σκοτ Κινγκ αναπτερώθηκαν. Ωστόσο, σε σχετική ψηφοφορία στο Κογκρέσο, το Νοέμβριο του 1979, το νομοσχέδιο καταψηφίστηκε με μόλις πέντε ψήφους διαφορά.
Η σύζυγος του Κινγκ δεν παραιτήθηκε. Στο πλευρό της βρέθηκαν γνωστές προσωπικότητες, όπως ο Στίβι Γουόντερ, που έγραψε ειδικά για την εκστρατεία της το διάσημο τραγούδι «Happy Birthday». Στο πλευρό της βρέθηκαν επίσης έξι εκατομμύρια Αμερικανοί, που υπέγραψαν νέο ψήφισμα, το οποίο κατατέθηκε στο Κογκρέσο το 1980. Οι προσπάθειές τους τελικά απέδωσαν και το νομοσχέδιο πέρασε στη Βουλή των Αντιπροσώπων με 338 ψήφους υπέρ και 90 κατά.
Η μάχη στη Γερουσία ήταν πιο σκληρή. Ο Κινγκ κατηγορήθηκε από ορισμένους γερουσιαστές για επαφές με τον κομμουνισμό και για συζυγική απιστία. Η σχετική δημόσια συζήτηση πήρε ευρύτατες διαστάσεις. Ωστόσο, τελικά, το νομοσχέδιο ψηφίστηκε το 1983 και η πρώτη Ημέρα Μνήμης γιορτάστηκε την τρίτη Δευτέρα του Ιανουαρίου 1986. Χρειάστηκε να περάσουν 17 χρόνια για να το ενσωματώσουν στην τοπική νομοθεσία τους όλες οι αμερικανικές πολιτείες. Η τελευταία που το έκανε ήταν η Νότια Καρολίνα, η οποία υιοθέτησε την Ημέρα μνήμης για τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 2000 – την ίδια χρονιά που κατέβασε από το Καπιτώλιό της τη σημαία των Νοτίων του αμερικανικού Εμφυλίου.
Δείτε την ομιλία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ «Έχω ένα όνειρο» με ελληνικούς υπότιτλους:
πηγή:unhcr.gr
