Με αφορμή τη δολοφονία του Μάικλ Μπράουν
Ο Gordon Parks είναι μια πολύ σημαντική, θρυλική θα έλεγε κανείς προσωπικότητα στην ιστορία της φωτογραφίας, αλλά και στην ιστορία των κοινωνικών αγώνων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, στον αγώνα κατά του ρατσισμού.
Ενας φτωχός Αμερικάνος μαύρος, το 15ο παιδί ενός αγρότη από το Κάνσας που έφυγε από το σπίτι του στην εφηβεία να βρει το δρόμο του…
Συγκινήθηκε με κάτι φωτογραφίες ανθρακωρύχων που είδε σε ένα περιοδικό, και λίγες μέρες μετά πήγε και αγόρασε μια πάμφθηνη φωτογραφική μηχανή. Έμαθε να τραβάει φωτογραφίες πρώτα μόνος του, έπειτα δούλεψε σε ένα φωτογραφικό μαγαζί, κέρδισε μια υποτροφία για να μάθει την τέχνη της φωτογραφίας…
Eγινε ένας πολύ σημαντικός και πολυτάλαντος καλλιτέχνης, μουσικός, συγγραφέας, σκηνοθέτης, και φωτογράφος, επιρρέασε τόσο την καλλιτεχνική σκηνή της Αμερικής, όσο και την πολιτική.
Οι φωτογραφίες του έχουν μείνει στην ιστορία, έχουν σημαδέψει και βοηθήσει πολύ το κίνημα των μαύρων στις δεκαετίες 60-70 κατά του ρατσισμού και υπέρ των ίσων δικαιωμάτων.
Είχε συνδεθεί με τον Μάλκομ Εξ, τον Μωχάμεντ Άλι, τις πορείες και τις συγκρούσεις για τα δικαιώματα των μαύρων αλλά και την καθημερινότητά τους. Τη φτώχεια, την ανεργία, την προσβολή της προσωπικότητάς…
Κάποιες δεκαετίες μετά, και παρόλη την σχετική πρόοδο όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον ρατσισμό, την πανηγυρική εκλογή του «πρώτου μαύρου προέδρου», τη μεγάλη βιομηχανία της ραπ και της αρ εν μπι μουσικής, οι μαύροι στην Αμερική συνεχίζουν να είναι η συντριπτική πλειοψηφία των φτωχών, των ανέργων, των κρατουμένων, των θανατοποινητών, και των θυμάτων της αστυνομικής βίας όπως βλέπουμε να γίνεται αυτές τις μέρες με τη δολοφονία του Μάικλ Μπράουν.
«η κάμερά μου είναι το όπλο μου ενάντια στη φτώχεια και στον ρατσισμό».
«αυτός που ρισκάρει, που δεν φοβάται να αποτύχει, που περνάει τη γραμμή του γνωστού και πατάει στο άγνωστο, θα πετύχει».
«το θέμα μιας φωτογραφίας είναι τόσο πιο σημαντικό από τον ίδιο τον φωτογράφο…»
«ο φωτογράφος μπορεί ξαφνικά να νοιώσει πολύ σπουδαίος. Τόσο, που να μην χωράει να περάσει από την ανοιχτή πόρτα, απλά και μόνο επειδή έχει ένα παχυλό μισθό και βλέπουν τις φωτογραφίες του σε όλον τον κόσμο. Αλλά οι πραγματικά σημαντικοί άνθρωποι, είναι αυτοί που φωτογραφίζει»
