Mια απάντηση σε μια προπαγανδιστική αφίσα του Ισραήλ γύρω από τους γκέι

Δεκ 30, 2014

* Σαν απάντηση σε μια ολοσέλιδη διαφήμιση στους New York Times , ονομαζόμενη “Stand with Us, and This World” , και η οποία χρηματοδοτείται από τον Rabbi Shmuley

Το όνομα μου είναι Leil-Zahra Mortada. Είμαι ένα Queer άτομο από τις Αραβικές χώρες. Και υποστηρίζω τη δικαιοσύνη.

Αν ζούσα στη Γάζα ή στα “γειτονικά κράτη του Ισραήλ”, είναι πιθανόν να με φυλάκιζαν,να με ακρωτηρίαζαν ή να με σκότωναν. Έχω ωστόσο περισσότερες πιθανότητες να πεθάνω από κάποιον Ισραηλινό πόλεμο παρά να μπω φυλακή σε ένα Ισλαμικό κράτος για την ομοφυλοφιλία μου. Ακόμα και το να με συλλάβει το Ισραηλινό κράτος για την εθνικότητα μου είναι πιο πιθανό από το να με συλλάβει η Χαμάς για την ομοφυλοφιλία μου. Αν και η μια αδικία δεν είναι μικρότερη από την άλλη, είμαι ενάντια στο να χρησιμοποιεί κανείς τον σεξουαλικό προσανατολισμό για να ξεπλύνει τη μία με την άλλη.

Δεν είμαι Εβραίος, όμως παλεύω ενάντια στον αντισημιτισμό. Στο κάτω κάτω, δεν χρειάζεται να είσαι Αφροαμερικανός για να πιστεύεις ότι οι ζωές των Αφροαμερικανών αξίζουν. Όπως δεν χρειάζεται να είσαι Εβραίος για να παλεύεις ενάντια στον αντισημιτισμό έτσι δεν χρειάζεται να είσαι Παλαιστίνιος για να καταλάβεις ότι η κατάληψη από το Ισραήλ είναι λάθος. Η κατάληψη είναι μια μηχανή θανάτων η οποία δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε γκέι και ομοφοβικούς. Δεν εξισώνω τον Σιωνισμό με τον Ιουδαϊσμό, αλλά σε ολόκληρη τη ζωή μου το Ισραήλ υπήρξε η μεγαλύτερη απειλή στη ζωή μου.

Δεν έχω επισκεφθεί το Ισραηλ! Το Ισραήλ (με βίαιο τρόπο) δεν είναι “φιλικό” με ανθρώπους που κουβαλούν διαβατήρια όπως το δικό μου. Επίσης, δεν θα μπορούσα να επισκεφθώ μια χώρα της οποίας η στρατιωτικά επιβεβλημένη κυβέρνηση ασκεί διακρίσεις απέναντι σε ένα μεγάλο κομμάτι των ντόπιων, εμποδίζοντας τους να πάνε πίσω στα σπίτια τους ή και να μείνουν σε αυτά – εκτός αν κατάφερνα να συνταχθώ με τον κόσμο που αντιστέκεται. Στάθηκα έντονα ενάντια σε χιλιάδες ανθρώπους που ήρθαν να διαδηλώσουν στο Gay Pride της Ιερουσαλήμ. Είμαι ενάντια στο να γιορτάζουμε την ομοφυλοφιλία σε βάρος των Παλαιστίνιων, των Αφρικανών που ζητούν άσυλο, των Ασιατών μεταναστών εργατών, κ.α. Ήμουν και είμαι ενάντια στο να χρησιμοποιώ τα δικαιώματα μου για να καλύψω και να νομιμοποιήσω στο όνομα της ελευθερίας της σεξουαλικότητας την τρομοκρατία εκ μέρους ενός κράτους. Νιώθω σπίτι μου όπου η ελευθερία και η δικαιοσύνη διεκδικούνται. Η καταπίεση που ζω ως queer άτομο με φέρνει πιο κοντά με τους Παλαιστίνιους που καταπιέζονται για αυτό που είναι.

Γι’ αυτό νιώθω σοκαρισμένος όταν τόσοι πολλοί στον Δυτικό κόσμο -μέσα ενημέρωσης, ένα μέρος του Hollywood και κάποιοι γκέι ακτιβιστές- αποτυγχάνουν να καταδείξουν τα εγκλήματα του Ισραήλ στην ανθρωπότητα. Νιώθω σοκαρισμένος όταν κάποια LGBTIQ άτομα συνεργάζονται με δεξιές ομάδες και χρησιμοποιούν τα δικαιώματα μας για να νομιμοποιήσουν την κατάληψη στο Παλαιστινιακό έδαφος και το κράτος-Απαρτχάιντ. Και ακόμα και αν το Ισραήλ αγωνιζόταν για τα δικαιώματα μου -κάτι που δεν ισχύει- αρνούμαι να κερδίσω την ελευθερία μου μέσα από τον πόλεμο, την κατάληψη εδαφών και το καθεστώς Απαρτχάιντ.

Το καθεστώς στο Ιράν δεν μιλάει για τα δικαιώματα μου, μιλάει και ενεργεί ενάντια σε μένα, όπως το Ισραήλ. Όμως, εκεί ένας θάνατος είναι αρκετός για να υπάρξει κατακραυγή, οι LGBTIQ άνθρωποι που δολοφονήθηκαν στο Ιράν είναι ένας ισχνός αριθμός σε σύγκριση με τους τεράστιους αριθμούς ανθρώπων που έχουν δολοφονηθεί από το Ισραήλ. Ας υποθέσουμε (λανθασμένα) ότι οι ζωές των LGBTIQ αξίζουν περισσότερο από αυτές των “κανονικών”. Ας υποκριθούμε ότι εμείς οι LGBTIQ είμαστε κάτι εντελώς αποστασιοποιημένο από τις οικογένειες μας, τους αγαπημένους μας, τις πόλεις, τον τόπο μας. Όταν το Ισραήλ βομβαρδίζει τη Γάζα, οι βόμβες τους δεν έχουν “γκέινταρ” ώστε να αποφεύγουν τους LGBTIQ. Λιμοκτονούμε με τους αποκλεισμούς τροφίμων, πεθαίνουμε στα σύνορα, μαραζώνουμε με την κατοχή. Πληρώνουμε το ίδιο τίμημα με τους μη LGBTIQ.

Οι νεκροί δεν είναι γκέι!

Αν οι Παλαιστίνιοι LGBTIQ άνθρωποι μπορούσαν να ζήσουν ελεύθερα τη σεξουαλικότητα και την ταυτότητα τους μέσα από τον πόλεμο που κάνει το Ισραήλ, αυτό θα σήμαινε ότι θα χρειάζονται και προστασία από την στρατιωτική βία, ισότητα, προστασία απέναντι στη συστηματική καταστροφή του περιβάλλοντος τους. Θα χρειαζόντουσαν πρόσβαση στον τόπο τους, στα σπίτια τους. Θα χρειαζόντουσαν την ελευθερία να μετακινούνται, το δικαίωμα στον πολιτισμό τους, το δικαίωμα να μπορούν να ζούν ως άνθρωποι στην ολότητα τους. Η επιβίωση και η ευεξία τους είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρχουν και ως LGBTIQ άτομα! Θα χρειάζονταν τις οικογένειες τους και τους αγαπημένους τους ζωντανούς και με αξιοπρεπή ζωή. Θα χρειαζόντουσαν τα παιδιά τους στις κοινότητες τους, είτε είναι queer είτε όχι, να προστατεύονται από την απέλαση, την τρομοκρατία, τους βασανισμούς και τους μαζικούς φόνους. Οι LGBTIQ άνθρωποι βιώνουν τις συνέπειες της εδαφικής κατοχής και του Απαρτχάιντ όπως και όλοι οι υπόλοιποι. Γιατί δεν είναι μόνο LGBTIQ άτομα , αλλά LGBTIQ άτομα από την Παλαιστίνη.

Δεν έχετε καθόλου αξιοπρέπεια;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Χαμάς δεν έχει σε εκτίμηση την ομοφυλοφιλία, αλλά είναι η ώρα το Σιωνιστικό λόμπι να δίνει πραγματικά στοιχεία για τους φόνους ομοφυλόφιλων που κατηγορείται ότι έχει διαπράξει η Χαμάς. Πόσοι και πότε; Είναι σοβαρή κατηγορία και δεν μπορεί να υποτιμηθεί, χρειάζονται αποδείξεις. Το Ισραήλ αποκαλεί του Παλαιστίνιους υπανθρώπους, κατηγορώντας τους για “βρώμικη ζωή” η οποία τιμωρείται με θάνατο. Οι Ισλαμιστές διαδίδουν ομο/τρασνφοβικές πρακτικές όπως και πολλοί φανατικοί άλλων θρησκειών και ακροδεξιές ομάδες στο Ισραήλ. Ενώ το Τελαβίβ φημίζεται για την ελευθερία του στο θέμα του σεξουαλικού προσανατολισμού, τα LGBTIQ άτομα στο κράτος του Ισραήλ υποφέρουν ακόμα από τον επιθετικό λόγο, το bullying και τις διακρίσεις. Σε αυτό το βίντεο (http://www.mako.co.il/pride-news/local/Article-e5b3f16b0950531006.htm, στα εβραϊκά , από τον Danny Zack) μια σειρά από Ισραηλινούς θρησκευτικούς ηγέτες και πολιτικούς εκφράζουν αυτή τη ριζωμένη ομοφοβία. Το να πέσεις στην παγίδα και να βάψεις όλο το Ισραήλ ροζ και φιλικό στους γκέι είναι επίσης και υποτίμηση των αγώνων των τοπικών LGBTIQ ανθρώπων του Ισραήλ ενάντια στην ομο/τρανσφοβία της κοινωνίας τους.

Σε μια συνέντευξη του σε ένα talk show στο καναλι 10, ο νεοεκλεγής υπερ-Ορθόδοξος δήμαρχος του Beit Shemesh, Moshe Abutbul, όταν ρωτήθηκε αν η πόλη του έχει γκέι κάτοικους απάντησε “Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Αν εννοείς αυτό που σκέφτομαι -τότε, όχι. Δόξα το Θεό, αυτή η πόλη είναι ιερή και καθαρή.” Όταν ρωτήθηκε για το πως θα χειριστεί την γκέι κοινότητα, απάντησε: “Υπάρχει το Υπουργείο Υγείας, αφήστε αυτούς να τους διαχειριστούν. Το υπουργείο υγείας, η αστυνομία.” (YNet News, http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4451390,00.html)

Δεν είναι μια ψεύτικη απειλή. Οι γκέι Παλαιστίνιοι βασανίζονται και σκοτώνονται ως Παλαιστίνιοι. Πολλοί γκέι από την Παλαιστίνη ρισκάρουν τη ζωή τους και διασχίζουν τα σύνορα ζητώντας άσυλο στο Ισραήλ. Στο Ισραήλ αντιμετωπίζουν τις βίαιες πρακτικές της Ισραηλινής κυβέρνησης και τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό ρατσισμό.Κάποιοι αναγκάζονται να δουλέψουν ως πληροφοριοδότες για τα εδάφη κατοχής ενάντια στους ίδιους τους συγγενείς τους, κάτι που έχει τεράστια επίπτωση στην ψυχολογική τους υγεία και ασφάλεια. Έφεδροι του Ισραηλινού στρατού τοποθετήθηκαν ενάντια στο ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός χρησιμοποιείται ως εργαλείο για να επιτηρούν και να εκβιάζουν Παλαιστίνιους ώστε να τους κάνουν πληροφοριοδότες. Τα LGBTIQ άτομα από την Παλαιστίνη καταλήγουν να συλληφθούν αφού από τη στιγμή της γέννησης τους θεωρούνται δημόσια απειλή. Ζουν ως “παράνομοι” μετανάστες με το ρίσκο της φυλάκισης και της απέλασης πίσω στη χώρα τους.

Για εκείνους που αποφεύγουν τη δικαιοσύνη ενώ υποκρίνονται ότι ενδιαφέρονται για τα δικαιώματα των γκέι και σιωπούν για την καταπίεση και τη βία που ασκεί το Ισραήλ στην Παλαιστινιακή κοινότητα:
Ντροπή. Τους αφήνεται να μας δολοφονούν.
Η πρακτική σας ξεπλένει τα εγκλήματα του Ισραήλ ενάντια στους Παλαιστίνιους στο σύνολο τους,LGBTIQ ή όχι. Το να σιωπήσετε μπροστά στο πως συνεχίζουν να ζουν οι Παλαιστίνιοι στο Ισραήλ με τη συνεχή απειλή του κράτους είναι ένα διπλό έγκλημα απέναντι στα LGBTIQ άτομα από την Παλαιστίνη αλλά σε όλους τους υπόλοιπους από εμάς. Το να διαχωρίζεις την σεξουαλικότητα και την ταυτότητα του φύλου τους από τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά τους , όπως το ότι είναι από την Παλαιστίνη είναι δολοφονικό. Είναι σαν να συζητάς για την τρανσφοβία που βιώνουν οι Τράνς Αφροαμερικανοί στην Αμερική αγνοώντας τον δομικό ρατσισμό που βιώνουν. Εμείς, τα LGBTIQ άτομα παγκοσμίως, πέφτουμε θύματα εκμετάλλευσης με το να υποστηρίζουμε το καθεστώς του Απαρτχάιντ. Τα γεγονότα διαστρεβλώνονται, πληροφορίες κρύβονται, φωτογραφίες αλλοιώνονται, η ζωή υποβαθμίζεται, και το αίμα συνεχίζει να τρέχει από τα χέρια μας. Δεν είναι μόνο μια προσβολή της ανθρωπότητας, αλλά και του LGBTIQ χώρου. Οι αγώνες μας και η βία που αντιμετωπίζουμε δεν μπορούν να είναι σύμβολα μιας δολοφονικής κυβέρνησης.

Και να μην ξεχνάμε ότι το να τσουβαλιάζεις μαζί το ISIS, την Χαμάς και το Ιράν δείχνει ότι αγνοείς τον συσχετισμό δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Είναι περίεργο που τα ονόματα της Χαμάς και του Ιράν συνεχίζουν να επαναφέρονται στο δημόσιο λόγο ενώ δεν ισχύει το ίδιο για την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία ή τους Σιωνιστές. Τι γίνεται με τον αγαπημένο φίλο του Ισραήλ το καθεστώς της Αιγύπτου το οποίο επιμένει πολύ περισσότερο στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των γκέι από ότι το Ιράν, η Χαμάς και το ISIS μαζί; Τι γίνεται με τα μαχαιρώματα από υπερ-ορθόδοξους Εβραίους κατά τη διάρκεια του επονομαζόμενου pride (http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3106491,00.html) ;

Είναι η ώρα να αποδοθούν ευθύνες σε όλους τους καταπιεστές δικτάτορες και φανατικούς της θρησκείας για την ομοφοβία και τη βία τους ενάντια στην LGBT κοινότητα. Όπως και να αποδοθούν ευθύνες στο Ισραήλ για τα εγκλήματα του κατά της ανθρωπότητας και τα εγκλήματα του ενάντια στους Παλαιστίνους LGBTIQ.
Παλεύουμε για τα δικαιώματα μας με τους δικούς μας τρόπους. Το πιο σημαντικό από όλα: η περηφάνια μας δεν θα χτιστεί πάνω σε σφαγές, βασανισμούς και φυλακισμούς. Το αιματοβαμμένο ουράνιο τόξο σας δεν με αντιπροσωπεύει, Rennick Remley.

Τα δικαιώματα μου ως queer άτομο είναι απαραίτητα, αλλά δεν έρχονται πάνω από τα δικαιώματα των άλλων,

γιατί ξέρω τι θα πει καταπίεση,

γιατί ξέρω τι θα πει αδικία και διακρίσεις,

γιατί το να είμαι queer με φέρνει πιο κοντά στους καταπιεσμένους και σε αυτούς που μάχονται την αδικία,

υποστηρίζω την Παλαιστίνη.

Στη δικαιοσύνη είμαι ελεύθερος.