Για να δείτε πως ακριβώς η Alice “Nonie” Dubes γνώρισε τη νέα σύζηγο της, Vivian Boyack, θα πρέπει να παρακολουθήσετε μια μικρή συζήτηση ανάμεσα στο ζευγάρι στην οποία αναπολούν το “τότε”. Κι αυτό γιατί οι δύο γυναίκες είναι 90 και 91 , αντίστοιχα, και είναι μαζί εδώ και 72 χρόνια.“Νομίζει ότι ήταν το 1942” λέει η Dubes, στη συζήτηση της με την Boyack οι οποίες ανάμεσα σε γέλια προσπαθούν να επιβεβαιώσουν μεταξύ τους τις ημερομηνίες και τις τοποθεσίες σχετικά με την ασυνήθιστη ιστορία τους μαζί, κατα τη διάρκεια ενός τηλεφωνικού ραντεβού με τον Guardian.
Κάτοικοι της πολιτείας Iowa για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους, συναντήθηκαν στο πανεπιστήμιο της πόλης Cedar Falls, μακριά από τις εστίες των αγώνων για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων όπως οι πόλεις της Νέα Υόρκης και του San Francisco. “Μας χτύπησε από την πρώτη στιγμή, αν μπορείτε να το αντιληφθείτε” λέει η Dubes. “Όπως και στους συνηθισμένους γάμους, όπους ένα αγόρι γνωρίζει ένα κορίτσι…έτσι γνωριστήκαμε κι εμείς, απλά.”
Πέρα από αυτό όμως, στα 1940, η σχέση τους ήταν οτιδήποτε εκτός από συνηθισμένη. Χρειάστηκαν 57 χρόνια ώστε η πολιτεία Iowa να νομιμοποιήσει τον γάμο μεταξύ ανθρώπων του ίδιου φύλου, και είναι ηπρώτη πολιτεία στα μεσοανατολικά των Η.Π.Α που το κάνει. Το Σάββατο, η Dubes και η Boyack επισημοποίησαν δημοσίως τη σχέση του για πρώτη φορά, όταν παντρεύτηκαν στην Πρώτη Χριαστιανική Εκκλησία στο Davenport, το σπίτι τους από το 1947.
Η Boyack δίδασκε σε διάφορα σχολεία της Iowa μέχρι που το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο Davenport. Η Dubes έκανε διοιηκητική δουλειά για μια τοπική εφημερίδα και μετά για μια εταιρεία ανακυκλώσεως μετάλλου. Από τότε που συνταξιοδοτήθηκαν, ταξίδεψαν μαζί σε όλες τις πολιτείες των Η.Π.Αεκτός από την Αλάσκα, αλλά και στον Καναδά και στην Αγγλία, μέρη όπου έχουν κοντινούς φίλους.
“Αυτό τα λέει όλα. Τώρα ζούμε σε ένα χωριό με συνταξιούχους, και είμαστε εδώ από το 1987” λέει η Dubes, η οποία ήθελε περισσότερο να μιλήσει για τον γάμο τους, τη μέρα που η σχέση τους έγινε επίσημα αποδεκτή από την κοινότητα, παρά για τον μακρύ δρόμο μέχρι να φτάσουν στο ιερό.
“Νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι το ήξεραν, αλλά κανείς δεν έλεγε τίποτα – και εμείς το ίδιο”, λέει. “Αν ήθελαν να ξέρουν για μας, δικό τους πρόβλημα.”
Στο Cedar Falls, οι δύο γυναίκες έμεναν στο σπίτι της θείας της Dubes. “Μετά εγώ έφυγα για να γυρίσω πίσω στη φάρμα”, λέει η Dubes, καθώς συνέχιζε να δουλεύει στο Cedar Falls ενώ η Boyack τελείωνε το πτυχίο δασκάλας.
“Είμασταν καλά σε όλο αυτό το ταξίδι. Σίγουρα είχαμε τα πάνω και τα κάτω μας , αλλά αυτό συμβαίνει σε κάθε σχέση”, λέει.
Το ανώτατο δικαστήριο της πολιτείας Iowa νομιμοποίεισε τον γάμο μεταξύ ανθρώπων του ίδιου φύλου το 2009, όντας η τρίτη πολιτεία στην Αμερική που κάνει κάτι τέτοιο, και η πρώτη στα κεντροανατολικά -μια περιοχή με συντηριτικές ιδέες παρά την πολιτική ποικιλομορφία (http://fivethirtyeight.blogs.nytimes.com/2012/07/11/iowa-racially-homogeneous-but-politically-diverse/?_php=true&_type=blogs&_r=1).
“Δεν μπορούσαμε να παντρευτούμε παρά μόνο τα τελευταία χρόνια, γι’ αυτό μας βλέπετε τόσο γερασμένες τη μέρα του γάμου”, λέει η Dubes.
Ο γάμος τους ήταν ο πρώτος γάμος ομοφυλοφιλων στην Πρώτη Χριστιανική Εκκλησία, στην οποία εκκλησιάζονται για 66 χρόνια.
“Η εκκλησία πάντα αγαπούσε αυτές τις δύο κυρίες, και είναι περήφανη που μπορεί να παντρέψει την Vivian και τη Nonie σε ένα μέρος όπου πάντα ήταν αποδεκτές”, είπε η αιδεσιμότατη Linda Hunsaker η οποία προέδρευσε της τελετής.
Ο γάμος αυτός παρακίνησε πολλούς ανθρώπους να στείλουν συγχαρητήρια και ευχές, είτε με τηλέφωνο είτε με mail. Έμειναν έπληκτες από την τεράστια θετική ανταπόκριση, όπως και η Hunsaker, η οποία είπε ότι δεν υπήρχε κάποιος που να αντιδράσει αρνητικά.
“Το καλύτερο από όλο αυτό ήταν η αγάπη που πήραμε, η ανταπόκριση των ανθρώπων”, λέει η Boyack.
Η συγκεκριμένη εκκλησία είναι τμήμα του Προτεσταντικού Disciples of Christ, το οποίο ψήφησε πέρυσι για τη νομιμοποίηση των γάμων των ομοφυλοφίλων στις εκκλησίες που υπάγονται σε αυτό, με την ελευθερία σε κάθε μία να αποφασίζει το αν θα επιτρέπει τέτοιες τελετές ή όχι.
Έχω κάνει πολλούς γάμους με νέους ανθρώπους, οι οποίοι δυστυχώς δεν νομίζω ότι συνεχίζουν τη σχέση τους -και αυτές οι δύο (η Boyack και η Dubes) είναι οι άνθρωποι που δεν μπορούσαν να έχουν ανοιχτά τη σχέση τους; Αυτές είναι οι άνθρωποι που πρέπει να μπορούμε να αναδείξουμε.” λέει η Hunsaker.
Μετάφραση: Μανωλέσου Δανάη
166
