της Taylor Goel
Το σύνολο των 550 υποψηφίων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκίας στις εκλογές του Ιουνίου θα είναι γυναίκες
Σύμφωνα με μια πρόσφατη ανακοίνωση που εξέδωσε το Κομμουνιστικό Κόμμα (CP), η επιλογή μόνο γυναικών υποψηφίων δεν αφορά απλώς την ενεργή συμμετοχή των γυναικών στον πολιτικό αγώνα αλλά σχετίζεται με το ότι μόνο οι γυναίκες μπορούν να εκπροσωπήσουν την εξέγερση εναντίον ενός κοινωνικού συστήματος που τις δολοφονεί και τις εξευτελίζει σε καθημερινή βάση.
Η ανακοίνωση επισημαίνει ακόμη ότι οι γυναίκες υποψήφιες του CP αποτελούν την αυθεντική προσωποποίηση της εναντίωσης στο αντιδραστικό καθεστώς του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Σύμφωνα με το CP, η ενεργή συμμετοχή των γυναικών στην κοινωνική και πολιτική ζωή δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με μια ισορροπημένη εκπροσώπηση της “γυναικείας ταυτότητας” στις αστικές εκλογές.
Το γεγονός ότι όλοι οι υποψήφιοι του CP είναι γυναίκες δεν έχει καμία σχέση με την “πολιτική ταυτότητα”, όπως θα μπορούσαν να υποθέσουν κάποιοι, αλλά θέλει απλώς να δηλώσει σε ολόκληρη την κοινωνία της Τουρκίας ότι η απελευθέρωση των γυναικών της εργατικής τάξης μπορεί να επέλθει μόνο μέσα από την ηγετική θέση των γυναικών στην πάλη ενάντια όχι μόνο στη γυναικεία καταπίεση αλλά και στο ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα στο σύνολό του.
Αυτή η απόφαση συνιστά ένα πραγματικά πολύ καλό παράδειγμα του πώς η παρέμβαση στις αστικές εκλογές μπορεί να αποτελέσει μια δυναμική τακτική για τους επαναστάτες σε μια χώρα όπως η Τουρκία, όπου τα κοινωνικά, πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών υφίστανται επίθεση τα τελευταία 12 χρόνια από το ΑΚΡ.
Στην Τουρκία, εκτός από τις επιθέσεις στα αναπαραγωγικά δικαιώματα, τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των γυναικών γενικά δέχονται επίθεση μέσα από αντιδραστικές νομοθετικές αλλαγές στο Σύνταγμα και τη δικαιοσύνη, καθώς και μέσα από την καταστροφή του κοσμικού χαρακτήρα της Τουρκικής Δημοκρατίας που τουλάχιστον στα χαρτιά είχε εγγυηθεί ισότητα για τις γυναίκες.
Παραθέτουμε ενδεικτικά μερικές δηλώσεις από αξιωματούχους του AKP που απεικονίζουν την ένταση και τη φύση της καταπίεσης των γυναικών κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης από το κόμμα αυτό:
Ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Tayyip Erdogan, έφτασε σε νέα επίπεδα τη μισαλλοδοξία και τον σεξισμό επεξηγώντας γιατί δεν πιστεύει ότι άνδρες και γυναίκες είναι ίσοι. Σε ομιλία του σε ένα συνέδριο για τις γυναίκες και τη δικαιοσύνη (τι ειρωνεία!) στην Κων/λη, το Νοέμβριο του 2014, είπε: «Η θρησκεία μας [Ισλάμ] καθόρισε μια θέση για τις γυναίκες: μητρότητα… Κάποιοι το κατανοούν αυτό, ενώ άλλοι δεν μπορούν. Δεν μπορείς να το εξηγήσεις αυτό στις φεμινίστριες γιατί δεν αποδέχονται την έννοια της μητρότητας.» Συνέχισε: «Δεν μπορούν οι γυναίκες να ασκούν τα ίδια επαγγέλματα με τους άντρες, όπως στα κομμουνιστικά καθεστώτα. Δεν μπορείτε να τους δώσετε ένα φτυάρι και να τους πείτε να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτό είναι αντίθετο με την εκλεπτυσμένη τους φύση.» Ο Πρόεδρος της Τουρκίας φαίνεται να συγχέει σκόπιμα την έννοια της σωματικής ισοδυναμίας με τα ίσα κοινωνικά δικαιώματα, όσον αφορά άντρες και γυναίκες.
Σε ένα άλλο παράδειγμα, ο αντιπρόεδρους του ΑΚΡ, Ayhan Sefer Üstün, ο οποίος κατά ειρωνικό τρόπο τυχαίνει να είναι ο επικεφαλής της επιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Κοινοβουλίου της Τουρκίας, δήλωσε: «Η άμβλωση αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και οι γιατροί που πραγματοποιούν αμβλώσεις είναι χειρότεροι από τους βιαστές.»
Μια άλλη εξωφρενική δήλωση έγινε από ένα συγγραφέα σε φιλοκυβερνητική εφημερίδα, σχολιάζοντας τις μαζικές διαδηλώσεις που ξέσπασαν μετά το βιασμό και τη δολοφονία μιας νεαρή κοπέλας και φοιτήτριας , της Özgecan Aslan, το Φεβρουάριο του 2015: «Αν, μέρα και νύχτα, κραυγάζετε για σεξουαλική ελευθερία, ατομικισμό, επαγγελματικές φιλοδοξίες και εγωισμό, αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα.»
Δεν είναι τυχαίο ότι η βία κατά των γυναικών έχει φτάσει στα ύψη κατά την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας από το ΑΚΡ, με 350% αύξηση του αριθμού των γυναικών που δολοφονήθηκαν μόνο μεταξύ των ετών 2003 και 2010. Ενώ ο αριθμός των γυναικών που δολοφονήθηκαν το 2002 ήταν 66, έφτασε τις 300 το 2014, με την πλειοψηφία τους να έχουν δολοφονηθεί από τους συζύγους τους.
Η επίθεση κατά των δικαιωμάτων των γυναικών έχει οικονομική βάση
Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη από την Özlem İlyas Tolunay, ανάμεσα σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ (του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης), η Τουρκία διατηρεί το χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης των γυναικών με 28,7%. Σύμφωνα με την ίδια μελέτη, περίπου 11,9 εκατομμύρια γυναίκες στην Τουρκία από ένα σύνολο 27 εκατομμυρίων γυναικών ηλικίας άνω των 15 ετών ορίζονται ως “νοικοκυρές”. Τρία εκατομμύρια εργαζομένων γυναικών απασχολούνται στον γεωργικό τομέα, με γυναίκες και στις δύο κατηγορίες να δουλεύουν ουσιαστικά ως “άμισθες εργαζόμενες στην οικογένεια”.
Ως εκπρόσωπος της αντιδραστικής ιδεολογίας του ΑΚΡ, που δεν βλέπει τις γυναίκες παρά μόνο ως μηχανές γεννήσεων που είτε είναι περιορισμένες στο σπίτι υπό την επίβλεψη των αντρών τους είτε αποκλείονται από την τριτοβάθμια εκπαίδευση για να απασχοληθούν σε θέσεις εργασίας ως φθηνό εργατικό δυναμικό στην καλύτερη περίπτωση, ο Erdogan επανειλημμένα έχει κάνει δημόσιες δηλώσεις απαιτώντας οι γυναίκες της Τουρκίας να αποκτούν τουλάχιστον τρία παιδιά. Οι απόψεις του σχετικά με την άμβλωση; «Είναι καθήκον όλων μας να καταπολεμήσουμε τις αμβλώσεις αφού αποτελούν την εφαρμογή ενός ύπουλου σχεδίου για την εξαφάνιση του τουρκικού έθνους από τον κόσμο.» Στον νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό παράδεισο της Τουρκίας του AKP, το κύριο καθήκον των γυναικών είναι να γεννούν φθηνό αρσενικό εργατικό δυναμικό που θα εκμεταλλεύεται η αγορά εργασίας.
Μία υποψήφια του CP για τον σοσιαλισμό
Μία από τις υποψήφιες του CP είναι η Natalia Koyuncu (στη φωτογραφία). Η Natalia γεννήθηκε στη Σοβιετική Ένωση το 1979. Μετά τον γάμο με τον σύζυγό της, που είναι από την Τουρκία, μετακόμισε στη χώρα το 2007. Έχοντας διατελέσει ενεργό μέλος της Νεολαίας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (CPSU), μας λέει: «Μεγάλωσα και πήγα σχολείο σε μια σοσιαλιστική χώρα. Στην πραγματικότητα έχω ζήσει τον σοσιαλισμό. Ο λόγος που είμαι ενεργή πολιτικά μέσα στις τάξεις του CP είναι για να αποκαταστήσουμε τον σοσιαλισμό.» Σε συνέντευξή της σε ένα τοπικό μέσο ενημέρωσης ρωτήθηκε: «Όταν μιλάτε στους ανθρώπους για το σοσιαλισμό, σίγουρα θα σας αμφισβητούν λέγοντας ότι αν ο σοσιαλισμός ήταν κάτι καλό, δεν θα είχε καταρρεύσει. Ποια είναι η απάντησή σας σε αυτό;». Η Natalia απάντησε: «Αν ο κομμουνισμός δεν ήταν κάτι καλό, γιατί να προσπαθήσουν τόσο σκληρά οι κυρίαρχοι του κόσμου να τον καταστρέψουν και να εξασφαλίσουν ότι δεν θα επιστρέψει ποτέ;»
Οι γυναίκες της Τουρκίας θα συνεχίσουν να αντιστέκονται
Οι γυναίκες της Τουρκίας δεν θα υποκύψουν στην καταπίεση του ΑΚΡ. Αντιστέκονται και οργανώνονται. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει μαζικές διαμαρτυρίες σε όλη την Τουρκία όπου συμμετείχαν χιλιάδες γυναίκες και άνδρες, καταγγέλλοντας τις αντιδραστικές πολιτικές του AKP κατά των γυναικών και την επακόλουθη αύξηση της βίας εναντίον τους. “Η άμβλωση είναι η δική μου απόφαση, η δολοφονία είναι η δική σας μέθοδος ” και “ΑΚΡ, μακριά τα χέρια σου και την αστυνομία από το σώμα μου” ήταν δύο δημοφιλή συνθήματα που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτών των διαμαρτυριών, αποδεικνύοντας τη φύση της αντίστασης των γυναικών.
Στη συνέχεια, κατά την μαζική εξέγερση του Gezi το 2013, που κλόνισε όχι μόνο την κυβέρνηση του ΑΚΡ αλλά και ολόκληρο το σύστημα στην καρδιά του, οι γυναίκες έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Ήταν στην πρώτη γραμμή της αντίστασης, ήταν στα οδοφράγματα, αντιμετώπισαν σθεναρά τα δακρυγόνα της αστυνομίας, τα κανόνια νερού και τα σπρέι πιπεριού και αντεπιτέθηκαν. Δεν υποτάχθηκαν στην αστυνομική τρομοκρατία του ΑΚΡ. Γι ‘ αυτό και η κυβέρνηση του ΑΚΡ είναι εξαιρετικά φοβισμένη από τις γυναίκες. Γι’ αυτό και στα χρόνια της εξουσίας του AKP οι γυναίκες δέχονται κυριολεκτικά επίθεση. Επειδή το ΑΚΡ γνωρίζει και φοβάται ότι οι γυναίκες, όπως οι 550 υποψήφιες του CP, είναι αυτές που, κατά τον αγώνα τους για την απελευθέρωση των γυναικών, θα ηγηθούν επίσης της πάλης για την ανατροπή ολόκληρου του συστήματος στο οποίο έχουν τις ρίζες τους όλες οι μορφές καταπίεσης, η εκμετάλλευση και η αδικία.
Μετάφραση: Νικολέττα Κίτσου
Πηγή:http://www.liberationnews.org
