Τι συνδέει άραγε τους αγώνες της εργατικής τάξης για αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής με αυτούς της κοινότητας των ομοφυλοφίλων για το δικαίωμα στην ανεμπόδιστη έκφραση της σεξουαλικής επιλογής;
Στο νου πολλών η απάντηση μπορεί να φαντάζει εύκολη, όμως δεν είναι. Σε εποχές όπως η μετά-νεωτερική τρέχουσα και σε κοινωνίες όπως οι λεγόμενες προηγμένες του δυτικού κόσμου όπου η κυρίαρχη έννοια του “προοδευτικού” όπως προβάλλεται και επιβάλλεται αμφισβητεί τις παραδοσιακά διαχωριστικές ταξικές γραμμές, ο εύκολος ισχυρισμός ότι εργατικοί και ομοφυλοφιλικοί αγώνες συνδέονται επειδή αμφότεροι φέρουν την ταυτότητα του “προοδευτικού” δεν λέει από μόνος του σχεδόν τίποτε. Ζητούνται πιστοποιητικά και αποδείξεις για να τον ενδυναμώσουν.
Απόλυτα πιστοποιητικά και αδιάψευστες αποδείξεις σε ότι αφορά την αντίληψη εννοιών που μέσα στον χρόνο διαφοροποιούνται – προσαρμόζονται στις κυρίαρχες δυνάμεις και τον προσαρμοστικό τους λόγο (ύπαρξης), δε νοούνται. Κάθε ιστορικός χώρος και χρόνος επιβάλλει τους όρους αντίληψης των εννοιών, υποβάλλει τον κανόνα του.
Σήμερα, για παράδειγμα, οι αγώνες για δικαιώματα στο όνομα της εργατικής τάξηςπροβάλλονται κυριαρχικά στη κοινωνική συζήτηση και σκέψη ως προοδευτικοί σταθμοί μιας ιστορίας (του περασμένου αιώνα) που κάποια στιγμή – προ μερικών δεκαετιών – έφτασε στο τέλος της, όσοι δε και όσες επιμένουν να τη θεωρούν παρούσα (ιστορία) χαρακτηρίζονται “εκτός χρόνου”, παρωχημένοι ή ακόμα και αντιδραστικοί. Από την άλλη, οι αγώνες για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων που μέχρι πριν κάμποσες δεκαετίες λογίζονταν στους περιθωριακούς, με κυρίαρχους όρους του σήμερα προβάλλονται στη κοινωνική συζήτηση και σκέψη ως αυτόματοι “δείκτες κοινωνικής προόδου”: Όσοι και όσες αυτόματα τους αναγνωρίζουν ως τέτοιους τείνουν να δηλώνονται και χαρακτηρίζονται αυτόματα ως προοδευτικοί, ενώ όσοι και όσες δεν τους αναγνωρίζουν αυτόματα ως τέτοιους, τείνουν αυτόματα να χαρακτηρίζονται ως παρωχημένοι ή και αντιδραστικοί.
Συνεπώς: Απόλυτα πιστοποιητικά και αδιάψευστες αποδείξεις που αυτόματα ορίζουν την πειστική κοινή ταυτότητα του “προοδευτικού” δεν υπάρχουν, υπάρχουν μόνο στιγμές αδιάψευστης ιστορικής αλήθειας και σοβαρές ενδείξεις που “δείχνουν” την διαχρονική μέσα στην ανθρώπινη ιστορία αντίθεση μεταξύ προόδου και αντίδρασης, μεταξύ “προοδευτικού” και “αντιδραστικού”. Για να συμβεί αυτό – θεμελιακός κανόνας – υπάρχει μια αυστηρή προϋπόθεση: να διανύεται φάση μετάβασης (δεν εξηγούμε περαιτέρω) όπου η αντίδραση είναι στα όρια επιτιθέμενη και επιθετική, δηλαδή απροσχημάτιστη.
Μια τέτοια “αυστηρή φάση” αποδίδεται από την ταινία με τίτλο “PRIDE”: πως αλλάζουν οι ιδέες που προβάλλεται την Παρασκευή 5 Ιουνίου (ώρα 19.30) στην περιοχή Καϊμακλί της Λευκωσίας (Αρχ. Μακαρίου 127, κοινωνικός χώρος ΚΑΥΜΑΚΚΙΝ): Αγγλία, 1984- 1985, η απεργία των ανθρακωρύχων είναι η πιο ανθεκτική σε διάρκεια μαζική απεργία που έχει γίνει στην Ευρώπη, η αντιδραστική εξουσία της Μάργκαρετ Θάτσερ επιτίθεται λυσσαλέα στο συνδικάτο τους (NUM), το οποίο δηλώνεται με την πρόθυμη συνεργασία των ΜΜΕ ως ο μέγας εσωτερικός εχθρός. “Καλό εναντίον κακού”, το κακό (συνδικάτο) πρέπει να εξοντωθεί, ορθά κοφτά – από τότε – “όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας”.
Η ακραία αντίδραση εκείνων των βρετανικών καιρών είναι απροσχημάτιστη, τείνει να ενεργοποιεί (και να επενδύει σε) όλους τους αντιδραστικούς κοινωνικούς αυτοματισμούς, έχει βάλει στο στόχαστρο και την κοινότητα των ομοφυλοφίλων, είναι “εναντίον της”. Γεννάται έτσι η αναγκαία συνθήκη (αυστηρή προϋπόθεση) σαφούς ένδειξης του “προοδευτικού” δια της ανάδειξης του απροσχημάτιστου “αντιδραστικού” αντιθέτου του.
Αυτό, εντέλει, “δείχνει” η ταινία “PRIDE”: πως αλλάζουν οι ιδέες, περιγράφοντας μια υπέροχη ιστορία προοδευτικής ωρίμανσης της αλληλεγγύης μεταξύ μιας ομάδαςLGBT από το Λονδίνο και ενός χωριού μαχόμενων ανθρακωρύχων από τη Νότιο Ουαλία. Οι μεν (ομοφυλόφιλοι) από πλευράς τους υπερνικούν την διστακτικότητά τους για την ομοφοβία των δε και τάσσονται αλληλέγγυοι στον αγώνα τους, οι δε (ανθρακωρύχοι) από την δική τους πλευρά συνειδητοποιούν ότι οι αγώνες των μεν “μοιράζονται” με τους δικούς τους αγώνες τον ίδιο κοινό αντίπαλο άρα δεν μπορεί παρά να είναι και δικοί τους αγώνες.
ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ: YKP fem, Queer Cyprus, Συσπείρωση Ατάκτων, Πρωτοβουλία Ενάντια στη Φασιστική Απειλή, Faq.
*Ο εχθρός του εχθρού φίλος; Από τα πάνω προς τα κάτω σημαίνει “αυτοματισμός” από τα κάτω προς τα πάνω “χειραφέτηση”. Το οποίο προϋποθέτει βέβαια αντίληψη της θέσης. Πάμε πάλι πίσω στην αρχή. Στις “ενδείξεις” που δείχνουν την αντί-θέση. Τελειωμό δεν έχει…
Πηγή:http://www.egomiocy.blogspot.se/2015/06/pride.html
