Ορι­σμέ­νοι πάλι έπε­σαν από τα σύν­νε­φα με τις δη­λώ­σεις του πρώην υπουρ­γού Δι­καιο­σύ­νης και (κρι­σι­μό­τε­ρο στοι­χείο στη συ­γκυ­ρία) βου­λευ­τή Α’ Θεσ­σα­λο­νί­κης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, Νίκου Πα­ρα­σκευό­που­λου. Μάλ­λον οι ίδιοι πάλι ορι­σμέ­νοι θέ­λουν να εθε­λο­τυ­φλούν μπρο­στά στις οβι­δια­κές με­τα­μορ­φώ­σεις και τις με­ταλ­λά­ξεις (κα­λύ­τε­ρα, στο σπά­σι­μο μιας επι­φα­νεια­κής κρού­στας) που επι­φέ­ρει στην προ­σω­πι­κό­τη­τα και τη δη­μό­σια ει­κό­να πολ­λών ενα­σχο­λού­με­νων με την πο­λι­τι­κή, το γάν­τζω­μα στην εκά­στο­τε κα­ρέ­κλα. Ο ίδιος ο Πα­ρα­σκευό­που­λος σε άλλο ση­μείο της διά­ση­μης πια συ­νέ­ντευ­ξης του στη «Βρα­δυ­νή της Κυ­ρια­κής» το πα­ρα­δέ­χε­ται ανοι­κτά – πι­κρά­θη­κε έστω και προ­σω­ρι­νά από τον ανα­σχη­μα­τι­σμό και την απο­πο­μπή του από το υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης, αλλά το ξε­πέ­ρα­σε (του­λά­χι­στον έτσι δη­λώ­νει). Προ­φα­νώς όμως δεν θα αντέ­ξει και μια απώ­λεια της βου­λευ­τι­κής του έδρας σε εν­δε­χό­με­νο εκλο­γι­κό κα­τα­πο­ντι­σμό του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, πα­νελ­λα­δι­κά και ει­δι­κά στις πε­ρι­φέ­ρειες της Θεσ­σα­λο­νί­κης – μπο­ρεί ο κα­θη­γη­τής Ποι­νι­κού Δι­καί­ου να έχει εκλε­γεί πρώ­τος, αλλά αυτό το οφεί­λει στη λίστα και τη σειρά κα­τά­τα­ξης, που υπα­γό­ρευ­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέ­ξης Τσί­πρας και σε μια εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση με σταυ­ρό και απέ­να­ντι σε συ­μπα­γείς μη­χα­νι­σμούς σταυ­ρο­δο­σί­ας εσω­κομ­μα­τι­κών αντι­πά­λων του, μάλ­λον δεν θα βρει ούτε τη δική του ψήφο…

Ξέ­πλυ­μα της Χρυ­σής Αυγής (και της μι­σαλ­λο­δο­ξί­ας) ενό­ψει των εκλο­γών

Έτσι, με το βλέμ­μα στις κάλ­πες, για τις οποί­ες τα ση­μά­δια ότι επί­κει­νται παρά τις περί του αντι­θέ­του πρω­θυ­πουρ­γι­κές δια­βε­βαιώ­σεις έχουν πλη­θύ­νει και εντα­θεί, ο Πα­ρα­σκευό­που­λος εξέ­φρα­σε τις από­ψεις του πρώτα ως πο­λι­τι­κός που παί­ζει την προ­σω­πι­κή του επι­βί­ω­ση στα κοι­νο­βου­λευ­τι­κά έδρα­να και μετά  ως ποι­νι­κο­λό­γος ή πα­λαιό­θεν υπε­ρα­σπι­στής των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των – με άλλα λόγια εκ­πλή­ρω­σε το ρηθέν της λαϊ­κής πα­ροι­μί­ας «τα στερ­νά νι­κούν τα πρώτα». Εξάλ­λου και η ση­με­ρι­νή  «διευ­κρι­νι­στι­κή του δή­λω­ση» δια­δη­λώ­νει ου­σια­στι­κά την… αγω­νία του μήπως μετά την υπουρ­γι­κή, χαθεί και η βου­λευ­τι­κή έδρα.

Ο Πα­ρα­σκευό­που­λος προ­σπα­θεί να μα­ζέ­ψει τα ασυμ­μά­ζευ­τα, κά­νο­ντας έναν τρι­πλού επι­πέ­δου δια­χω­ρι­σμό ανά­με­σα στο εκλο­γι­κό κοινό και ψη­φο­φό­ρους της Χρυ­σής Αυγής «όταν κάθε αν­θρώ­πι­νο ον μπο­ρεί να με­τα­με­λη­θεί και να αλ­λά­ξει στάση (δη­λα­δή να ψη­φί­σει δια­φο­ρε­τι­κά, γιατί αυτό επεί­γει στη συ­γκυ­ρία και ανε­ξάρ­τη­τα αν δια­τη­ρεί τις μι­σαλ­λό­δο­ξες αντι­λή­ψεις του)», το κόμμα – ομάδα – συμ­μο­ρία «που εμ­φο­ρεί­ται από τη να­ζι­στι­κή ιδε­ο­λο­γία» και τα μέλη του/της «που λο­γο­δο­τούν για εγκλή­μα­τα και το πα­ρελ­θόν (!;) ενώ­πιον της Δι­καιο­σύ­νης (άλλο το κόμμα, άλλα τα… μέλη που λο­γο­δο­τούν κατά τον κύριο κα­θη­γη­τή, δο­ξά­στε τον!)». «Η ιστο­ρία δεν ξε­πλέ­νε­ται» κα­τα­λή­γει ο Πα­ρα­σκευό­που­λος θε­ω­ρώ­ντας ότι με μια επί­κλη­ση στην προ­σή­λω­ση του στα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα και μια στε­ντό­ρεια κα­τα­κλεί­δα, το έλυσε το ζή­τη­μα της προ­σω­πι­κής του κα­τά­πτω­σης και του αυ­το­ε­ξευ­τε­λι­σμού του.

Εδώ όμως ισχύ­ει το δια­φη­μι­στι­κό ρητό «κα­λύ­τε­ρα να μασάς παρά να μιλάς». Γιατί η δράση της Χρυ­σής Αυγής, τα… πε­πραγ­μέ­να της (άλλα τα πε­πραγ­μέ­να κατά τον κύριο κα­θη­γη­τή και άλλα τα εγκλή­μα­τα…) η εγκλη­μα­τι­κή της δράση δεν ανή­κουν στις σε­λί­δες της ιστο­ρί­ας, αλλά στις αλ­λε­πάλ­λη­λες τε­λευ­ταί­ες κα­τα­δί­κες (πχ δο­λο­φο­νία Πα­κι­στα­νού στα Πε­τρά­λω­να) και στους ογκώ­δεις φα­κέ­λους των δι­κο­γρα­φιών που κα­νο­νι­κά θα έπρε­πε να εμπλου­τί­ζο­νται κα­θη­με­ρι­νά και αδιά­λει­πτα, για πα­ρά­δειγ­μα με τις δο­λο­φο­νι­κές επι­δρο­μές ενά­ντια στους πρό­σφυ­γες στη Χίο ή τη Λέσβο, αύριο ποιος ξέρει που με την προ­κλη­τι­κή ανοχή που δεί­χνει ο κρα­τι­κός μη­χα­νι­σμός (έν­στο­λος ή μη).

Με­μο­νω­μέ­νο πε­ρι­στα­τι­κό; Όχι βέ­βαια…

Το κρού­σμα Πα­ρα­σκευό­που­λου, επί­σης, δεν είναι καν με­μο­νω­μέ­νο – ολό­κλη­ρη την τε­λευ­ταία χρο­νιά και όσο οι κατά τα άλλα «ανα­ξιό­πι­στες» και «εκτός εκλο­γι­κής συ­γκυ­ρί­ας» δη­μο­σκο­πή­σεις απο­τυ­πώ­νουν εκλο­γι­κή και κοι­νω­νι­κή κα­τα­βα­ρά­θρω­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, σειρά γε­γο­νό­των και ενερ­γειών δεί­χνουν ότι το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου  και η Κου­μουν­δού­ρου έχουν φλερ­τά­ρει ανοι­κτά με ένα σχέ­διο συ­ντή­ρη­σης της εκλο­γι­κής επιρ­ρο­ής της Χρυ­σής Αυγής «στον αφρό», προ­κει­μέ­νου να ανα­κο­πεί μια «πα­λι­νόρ­θω­ση» της ΝΔ στην κυ­βέρ­νη­ση από θέση συ­ντρι­πτι­κής αν όχι αυ­το­δύ­να­μης ισχύ­ος. Παί­ζουν με τη φωτιά, τσα­λα­βου­τώ­ντας στις να­ζι­στι­κές λά­σπες μιας κο­ντό­φθαλ­μης ψη­φο­θη­ρί­ας και ακο­λου­θώ­ντας τα άθλια χνά­ρια τύπων όπως ο πρώην γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας της κυ­βέρ­νη­σης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ Τάκης Μπαλ­τά­κος.

Τι να πρω­το­θυ­μη­θεί κα­νείς; Το μπά­χα­λο που επι­κρά­τη­σε και με ευ­θύ­νη του προ­έ­δρου της Βου­λής, Νίκου Βού­τση, σχε­τι­κά με το ποιες ψήφοι είναι θε­μι­τές ή αθέ­μι­τες για τον νέο εκλο­γι­κό νόμο της δήθεν απλής ανα­λο­γι­κής; Το τσίρ­κο που επι­κρα­τού­σε το προη­γού­με­νο διά­στη­μα στην Επι­τρο­πή διε­ρεύ­νη­σης των δα­νεί­ων κομ­μά­των και ΜΜΕ, όταν με την ανοχή του (συ­ρι­ζαί­ι­κου) προ­ε­δρεί­ου, οι χρυ­σαυ­γί­τες βου­λευ­τές – εκ­πρό­σω­ποι ου­σια­στι­κά δεν εξέ­τα­ζαν μάρ­τυ­ρες, αλλά εξύ­βρι­ζαν, απει­λού­σαν και χυ­δαιο­λο­γού­σαν σε ζω­ντα­νή με­τά­δο­ση και κατά πά­ντων; Την επι­λο­γή Τσί­πρα να ει­σα­κού­σει τους «στρα­το­λό­γους της Χρυ­σής Αυγής ιε­ράρ­χες» κατά την πα­λιό­τε­ρη δή­λω­ση Νίκου Μι­χα­λο­λιά­κου, να κα­ρα­το­μή­σει τον Νίκο Φίλη για το θέμα των θρη­σκευ­τι­κών και να ανα­βαθ­μί­σει το σύ­νο­λο των ΑΝΕΛ σε κυ­βερ­νη­τι­κούς πα­ρά­γο­ντες πρώ­της και όχι δεύ­τε­ρης γραμ­μής; Την πρό­τα­ση για την προ­ε­δρία του ΕΣΡ, στο πρό­σω­πο του Βύ­ρω­να Πο­λύ­δω­ρα που και αυτός θε­ω­ρού­σε ότι «δεν πρέ­πει να χα­ρί­ζο­νται ψήφοι και χώρος στο υπαρ­κτό φαι­νό­με­νο των 700.000 υπο­στη­ρι­κτών της Χρυ­σής Αυγής»; Τις πε­ριο­δεί­ες – οπε­ρέ­τα πα­τρι­δο­κα­πη­λεί­ας και πα­τρι­δε­μπο­ρί­ου στο Κα­στε­λό­ρι­ζο και τη Ρω, με πρω­το­βου­λία του υπουρ­γού ‘Αμυ­νας, Πάνου Καμ­μέ­νου και του ανα­πλη­ρω­τή του, Δη­μή­τρη Βίτσα, τους χρυ­σαυ­γί­τες σε πρω­το­δεύ­τε­ρο πλάνο, και τις συ­ρι­ζαί­ες βου­λευ­τί­νες, Νίνα Κα­σι­μά­τη και Ελένη Αυ­λω­νί­του να κα­μα­ρώ­νουν σαν γύ­φτι­κα σκε­πάρ­νια επει­δή ναι μεν πε­ριό­δευ­σαν μαζί με τους υπό­δι­κους, αλλά τα γα­λα­νά μάτια της πρώ­της είναι ικανά να… μα­τιά­ζουν (!!!) και να γκρε­μί­ζουν από τις κα­ρέ­κλες τους ναζί, την ώρα του φα­γη­τού; (Δεν κάνω πλάκα, ισχυ­ρι­σμός και πε­ρι­σπού­δα­στο δη­μο­σί­ευ­μα του ΒΗ­ΜΑ­ΤΟ­ΔΟ­ΤΗ που δεν δια­ψεύ­στη­κε από κα­νέ­ναν πα­ρι­στά­με­νο).

Η υπο­κρι­σία του αστι­κού μπλοκ εξου­σί­ας και το κά­ψι­μο της ση­μαί­ας στις ΗΠΑ

Τα πα­ρα­πά­νω δεν εξα­ντλούν το θέμα των δη­λώ­σε­ων Πα­ρα­σκευό­που­λου γιατί οφεί­λου­με να ανα­γνω­ρί­σου­με ότι αυτές απο­κά­λυ­ψαν ξανά την υπο­κρι­σία και την ερ­γα­λεια­κή με­τα­χεί­ρι­ση που επι­φυ­λάσ­σουν στους να­ζι­στές και οι υπό­λοι­ποι εκ­πρό­σω­ποι του αστι­κού, μνη­μο­νια­κού μπλοκ εξου­σί­ας. Για πα­ρά­δειγ­μα, η ΝΔ στη δική της ανα­κοί­νω­ση κα­τα­δί­κης των δη­λώ­σε­ων επι­κε­ντρώ­νε­ται μόνο στο θέμα του κα­ψί­μα­τος της ση­μαί­ας! Για τη Χρυσή Αυγή, ούτε νύξη. Το ίδιο πράτ­τει και ο βου­λευ­τής των ΑΝΕΛ, Δη­μή­τρης Καμ­μέ­νος που προ­χω­ρά και ένα βήμα πα­ρα­πά­νω ζη­τώ­ντας την ποι­νι­κή δίωξη του πρώην υπουρ­γού, δήθεν για εν­θάρ­ρυν­ση και ηθική αυ­τουρ­γία στο οποιο­δή­πο­τε κά­ψι­μο ση­μαί­ας ακο­λου­θή­σει! Ο δε μό­νι­μος σχο­λια­στής και Πό­ντιος Πι­λά­τος της επι­και­ρό­τη­τας, Δη­μή­τρης Πα­πα­δη­μού­λης από την ευ­ρω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ασφά­λεια των Βρυ­ξελ­λών και του τουί­τερ, κρατά τη γνω­στή, άθλια γραμ­μή των ίσων απο­στά­σε­ων : Ούτε το ξέ­πλυ­μα της Χρυ­σής Αυγής, ούτε η άρση του αξιο­ποί­νου στο κά­ψι­μο της ση­μαί­ας απο­τε­λούν κατά εκεί­νον, κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή… Κα­θά­ρι­σε διά της απο­στα­σιο­ποί­η­σης για μια ακόμη φορά.

Οι ίδιοι και τα κόμ­μα­τα που εκ­προ­σω­πούν είναι εκεί­νοι που έκα­ναν τε­με­νά­δες και υπο­κλί­σεις προ­σω­πο­λα­τρί­ας και άκρι­της ευ­ρω­α­τλα­ντι­κής πρόσ­δε­σης με αφορ­μή την επί­σκε­ψη του απερ­χό­με­νου προ­έ­δρου των ΗΠΑ, Μπά­ρακ Ομπά­μα. Ο ευ­ρω­α­τλα­ντι­σμός τους πε­ρι­στρέ­φε­ται γύρω από το εμπό­ριο όπλων, πα­τριω­τι­σμού της δε­κά­ρας και πο­λε­μι­κών βά­σε­ων, ο ψευ­δώ­νυ­μος φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός τους εξα­ντλεί­ται στις δικές τους κα­ρέ­κλες εξου­σί­ας και την προ­ώ­θη­ση των ποι­κι­λώ­νυ­μων τρα­πε­ζι­κών, βιο­μη­χα­νι­κών και εφο­πλι­στι­κών συμ­φε­ρό­ντων του ελ­λη­νι­κού κε­φα­λαί­ου. Από πο­λι­τι­κή κουλ­τού­ρα και πραγ­μα­τι­κές φι­λε­λεύ­θε­ρες κα­τα­κτή­σεις, εσκεμ­μέ­να, έχουν μαύρα με­σά­νυ­χτα (οι εδώ αστοί του κ…λου και πολ­λοί, εκεί…).

Γιατί το γράφω αυτό; Πολύ απλά διότι μόλις πριν από δύο εβδο­μά­δες ο Ντό­ναλντ Τραμπ είχε απει­λή­σει κάθε εμπρη­στή της ση­μαί­ας των ΗΠΑ με απέ­λα­ση και αφαί­ρε­ση ιθα­γέ­νειας, θε­ω­ρώ­ντας εντε­λώς εσφαλ­μέ­να ότι τη ση­μαία των ΗΠΑ καίνε εν­δε­χο­μέ­νως μόνο ισπα­νό­φω­νοι ή μου­σουλ­μά­νοι. Μπρο­στά στις αντι­δρά­σεις και από πλευ­ράς ση­μα­ντι­κής με­ρί­δας Ρε­που­μπλι­κά­νων, ανα­γκά­στη­κε να τα μα­ζέ­ψει – γιατί πολύ απλά ήταν ένα βαθιά κατά τα άλλα αντι­δρα­στι­κό και συ­ντη­ρη­τι­κό Ανώ­τα­το Συ­νταγ­μα­τι­κό Δι­κα­στή­ριο των ΗΠΑ, εκεί στις αρχές του 1990, το οποίο εξέ­δω­σε μια κομ­βι­κής ση­μα­σί­ας από­φα­ση, που είχε συ­μπε­ρι­λά­βει το κά­ψι­μο της αμε­ρι­κα­νι­κής ση­μαί­ας στις πο­λι­τι­κά θε­μι­τές και επι­τρε­πό­με­νες ενέρ­γειες πο­λι­τι­κής έκ­φρα­σης στο πλαί­σιο της πρώ­της τρο­πο­λο­γί­ας του αμε­ρι­κα­νι­κού Συ­ντάγ­μα­τος για την από­λυ­τη προ­στα­σία της ελευ­θε­ρί­ας της έκ­φρα­σης – την ίδια που κα­το­χυ­ρώ­νει ρητά και το ελ­λη­νι­κό Σύ­νταγ­μα. Ακόμη και ο πιο αντι­δρα­στι­κός ίσως δι­κα­στής στη σύγ­χρο­νη αμε­ρι­κα­νι­κή ιστο­ρία, Άντο­νι Σκά­λια, είχε απο­φαν­θεί ότι  «ως άν­θρω­πος, δια­φω­νώ κά­θε­τα με το κά­ψι­μο της ση­μαί­ας, αλλά ως δι­κα­στής οφεί­λω να προ­στα­τεύ­σω το δι­καί­ω­μα οποιου­δή­πο­τε να απο­δο­κι­μά­ζει την κυ­βέρ­νη­ση και το κρά­τος με αυτόν τον τρόπο. Κάθε άλλη προ­σέγ­γι­ση ανοί­γει τον δρόμο για την τυ­ραν­νία στην κοι­νω­νία».

Στη Βό­ρεια Ντα­κό­τα, οι ιθα­γε­νείς Ιν­διά­νοι, οι ακτι­βι­στές και οι βε­τε­ρά­νοι των πο­λέ­μων στο Ιράκ και το Αφ­γα­νι­στάν, που δια­δή­λω­ναν το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα επί μήνες ενά­ντια στην κα­τα­σκευή ενός αγω­γού πε­τρε­λαί­ου, μπο­ρεί να μην είχαν ακού­σει ποτέ το όνομα του Σκά­λια. Έκα­ψαν όμως δε­κά­δες φορές, πλα­στι­κές, χάρ­τι­νες και υφα­σμά­τι­νες αμε­ρι­κα­νι­κές ση­μαί­ες χωρίς κα­νείς να τους ζη­τή­σει τον λόγο ή την απο­λο­γία τους…

(ΥΓ. Όταν μετά από προ­ε­κλο­γι­κές συ­γκε­ντρώ­σεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, των ΑΝΕΛ ή άλλων κομ­μά­των που πλειο­δο­τούν στο κα­τα­φύ­γιο κάθε απα­τε­ώ­να δη­λα­δή τον πα­τριω­τι­σμό, πλα­στι­κές ελ­λη­νι­κές ση­μαί­ες κα­τα­λή­γουν σε σκου­πι­δο­τε­νε­κέ­δες, η ενέρ­γεια είναι… πο­λι­τι­κά επι­τρε­πό­με­νη και κοι­νω­νι­κά θε­μι­τή και δεν συ­νι­στά… προ­σβο­λή συμ­βό­λου;)

Ο Πα­ρα­σκευό­που­λος και ο εξευ­με­νι­σμός του «τέ­ρα­τος»

Και στη συ­νέ­ντευ­ξή του στη «Βρα­δυ­νή της Κυ­ρια­κής» και στην διευ­κρι­νι­στι­κή δή­λω­σή του, ο Ν. Πα­ρα­σκευό­που­λος, βου­λευ­τής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και πρώην υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης, στην ουσία τι μας λέει; Αν υπάρ­ξει μια «σο­βα­ρή» Χρυσή Αυγή, ας την εντά­ξου­με στους «δη­μο­κρα­τι­κούς θε­σμούς».

Σε μια σειρά ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, οι ομοϊ­δε­ά­τες του Μι­χα­λο­λιά­κου και του Κα­σι­διά­ρη βρί­σκο­νται σε κυ­βερ­νη­τι­κές θέ­σεις. «Γιατί όχι και εδώ;», ίσως να σκέ­φτη­κε ο «προ­ση­λω­μέ­νος στις δη­μο­κρα­τι­κές αξίες» βου­λευ­τής ενός κόμ­μα­τος που ακόμα ανα­φέ­ρε­ται στην Αρι­στε­ρά, έστω και στα λόγια. Όπως ομο­λό­γη­σε και ο ίδιος στην επί­μα­χη συ­νέ­ντευ­ξή του, η σκέψη του αυτή εν­θαρ­ρύν­θη­κε από τις εθνι­κι­στι­κές γε­λοιό­τη­τες του Καμ­μέ­νου στο Κα­στε­λό­ρι­ζο και το δια­βό­η­το τα­ξί­δι-«πλυ­ντή­ριο» στε­λε­χών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με τους βου­λευ­τές των νε­ο­να­ζί.

Τε­λευ­ταί­ος και κα­ταϊ­δρω­μέ­νος, ο αυ­το­α­πο­κα­λού­με­νος υπη­ρέ­της των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των (αυτά που συ­στη­μα­τι­κά αρ­νού­νται στους πρό­σφυ­γες, στους μου­σουλ­μά­νους, στους ομο­φυ­λό­φι­λους, στους αρι­στε­ρούς, στους συν­δι­κα­λι­στές κλπ. οι φα­σί­στες), έρ­χε­ται σή­με­ρα να ανα­ζη­τή­σει «συ­γκλί­σεις» και να προ­τεί­νει τον «εκ­δη­μο­κρα­τι­σμό» των μι­σάν­θρω­πων. Τον είχαν προ­λά­βει ο Μπά­μπης Πα­πα­δη­μη­τρί­ου στον ΣΚΑΪ, ο Β. Πο­λύ­δω­ρας (απο­τυ­χη­μέ­νη πρό­τα­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για την προ­ε­δρία του ΕΣΡ για να μην ξε­χνιό­μα­στε…) και διά­φο­ροι άλλοι εκ­πρό­σω­ποι του λε­γό­με­νου «συ­νταγ­μα­τι­κού τόξου», που χαϊ­δεύ­ουν τα αυτιά των ψη­φο­φό­ρων του αντι­δρα­στι­κού μορ­φώ­μα­τος, ενώ ταυ­τό­χρο­να κα­τα­δι­κά­ζουν κάθε αρι­στε­ρό­στρο­φη κοι­νω­νι­κή διεκ­δί­κη­ση ως «εξαλ­λο­σύ­νη».

Κατά τον Πα­ρα­σκευό­που­λο, το γε­γο­νός ότι η Χ.Α. είναι μια εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση με το μαν­δύα πο­λι­τι­κού κόμ­μα­τος, όπου ο από­λυ­τος αρ­χη­γός της έχει ανα­λά­βει την πο­λι­τι­κή ευ­θύ­νη για τη δο­λο­φο­νία Φύσσα και η ηγε­σία της δι­κά­ζε­ται για μια σειρά σο­βα­ρά κα­κουρ­γή­μα­τα, είναι πράγ­μα­τα που «ανή­κουν στο πα­ρελ­θόν». Γιατί να χα­λά­με τις καρ­διές μας, την ώρα που τα τάγ­μα­τα εφό­δου έχουν πε­ριο­ρί­σει τις βί­αιες ενέρ­γειες (μήπως γιατί οι προϊ­στά­με­νοί τους είναι υπό­δι­κοι;). Άλ­λω­στε η δί­κη-που επί υπουρ­γί­ας Πα­ρα­σκευό­που­λου καρ­κι­νο­βα­τού­σε και δεν βρι­σκό­ταν επί μήνες αί­θου­σα για να διε­ξα­χθεί- πραγ­μα­το­ποιεί­ται πλέον σε κλίμα «ηρε­μί­ας» και απου­σί­ας οποιασ­δή­πο­τε πρό­κλη­σης από τους τρα­μπού­κους της Χ.Α. ενά­ντια σε μάρ­τυ­ρες κα­τη­γο­ρί­ας και την πο­λι­τι­κή αγωγή. Για να μη μι­λή­σου­με για τα πρό­σφα­τα επει­σό­δια στα νησιά του ΒΑ Αι­γαί­ου.

Οι δήθεν «προ­ο­δευ­τι­κοί», οι οπα­δοί του «ορθού λόγου» και φα­να­τι­κοί υμνη­τές της «υπευ­θυ­νό­τη­τας» και του «ευ­ρω­παϊ­σμού», που εφαρ­μό­ζουν αδια­μαρ­τύ­ρη­τα άγρια νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρα μέτρα και χτί­ζουν ρα­τσι­στι­κά στρα­τό­πε­δα για τους εξα­θλιω­μέ­νους, δη­μιουρ­γούν με την πο­λι­τι­κή τους το έδα­φος που θρέ­φει την ακρο­δε­ξιά και τους φα­σί­στες. Ο Πα­ρα­σκευό­που­λος, είπε να κάνει ένα βήμα πα­ρα­πέ­ρα με τη σο­κα­ρι­στι­κή πρό­τα­σή του. Να επι­διώ­ξει τον εξευ­με­νι­σμό του «τέ­ρα­τος» που αυτός και οι συ­νο­δοι­πό­ροι του «τα­ΐ­ζουν», τυ­φλω­μέ­νος από την απέ­χθειά του για οποια­δή­πο­τε ρήξη: με τα μνη­μό­νια, το χρέος, την ευ­ρω­λι­τό­τη­τα, την Ευ­ρώ­πη-φρού­ριο. Κι­νού­με­νος από την ίδια φι­λε­λεύ­θε­ρη «τύ­φλω­ση», μας συμ­βου­λεύ­ει να μην επι­μεί­νου­με στη ρήξη με τους ρα­τσι­στές δο­λο­φό­νους, κα­λώ­ντας τους νε­ο­να­ζί στους κόλ­πους της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής νο­μι­μό­τη­τας. Από το ένα άκρο (της γνω­στής θε­ω­ρί­ας…) να βρε­θούν επι­τέ­λους στο δρόμο της «σύ­νε­σης» και συ­να­κό­λου­θα της κοι­νω­νι­κής απο­δο­χής, θα συ­μπλη­ρώ­να­με. Κα­τρα­κύ­λα; Δεν υπάρ­χουν πια λέ­ξεις για τον αυ­το­ε­ξευ­τε­λι­σμό των κυ­νι­κών χει­ρο­κρο­τη­τών του Α. Τσί­πρα.

ΥΓ. Να υπο­θέ­σου­με ότι θέμα πα­ραί­τη­σης Πα­ρα­σκευό­που­λου δεν υφί­στα­ται για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Δια­τα­ράσ­σεις ομάδα που ψη­φί­ζει συ­ντε­ταγ­μέ­να; Επί­κει­ται εξάλ­λου και η έλευ­ση του μνη­μο­νί­ου 3+ στη βουλή.

ΥΓ1. Για τις λοι­πές πτέ­ρυ­γες του αστι­κού πο­λι­τι­κού κό­σμου, προ­έ­χει βέ­βαια η προ­στα­σία της ελ­λη­νι­κής ση­μαί­ας.

Σπύ­ρος Αντω­νί­ου

πηγή:rproject.gr