Το TPP έχει επανειλημμένα ζητήσει να αποκτήσει πρόσβαση σε προσφυγικούς καταυλισμούς, χωρίς όμως να του επιτρέπεται, παρά το γεγονός ότι ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας, έχει υποστηρίξει ότι δίνεται πρόσβαση σε ΜΜΕ. Παρά την απαγόρευση όμως καταφέραμε να δημοσιεύσουμε υλικό μέσα από τον καταυλισμό της Μόριας, στη Λέσβο, ντοκουμέντα που έχουν τραβηχτεί από πρόσφυγες που διαμένουν εκεί. Η επικοινωνία με το υπουργείο για να έχουμε κάποια απάντηση δεν κατέστη δυνατή. Στο πρώτο βίντεο που εξασφάλισε το TPP μέσα από τον καταυλισμό της Μόριας, φαίνεται η κατάσταση που επικρατεί στις σκηνές που διαμένουν οι πρόσφυγες.
Προβλήματα σε φαγητό, τουαλέτες, θέρμανση, ρούχα
Άλλη μαρτυρία μέσα από τη Μόρια καταγγέλλει ότι ο καταυλισμός αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα σε στοιχειώδεις παροχές, όπως στο φαγητό, που είναι λίγο και «δεν τρώγεται» και στις τουαλέτες που δεν έχουν νερό. Θέρμανση δεν υπάρχει, παρά τις υποσχέσεις των αρμοδίων για το αντίθετο, καθώς «οι σόμπες που μας έχουν δώσει δεν λειτουργούν», ενώ η μόνη μέριμνα για να προστατευτούν οι πρόσφυγες από το κρύο, είναι η παροχή μερικών ρούχων «που είναι πολύ μεγαλύτερα νούμερα, συνήθως XXL».
Οι μαρτυρίες προσφύγων μέσα από τον καταυλισμό της Μόριας έρχονται σε αντίθεση με τις υποσχέσεις και δηλώσεις φορέων, όπως του ίδιου του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννη Μουζάλα, ότι «η κατάσταση βελτιώνεται». Οι φωτογραφίες μέσα από τον καταυλισμό, που τραβήχτηκαν πριν από τρεις ημέρες, επιβεβαιώνουν αυτούς τους ισχυρισμούς:
Η κατάσταση στο πλοίο
Από τα μέσα Γενάρη, στη Λέσβο βρίσκεται πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού με σκοπό να φιλοξενήσει κάποιους από τους πρόσφυγες της Μόριας, μέχρι να τοποθετηθούν καινούρια σπιτάκια στον καταυλισμό από τους αρμόδιους φορείς και οργανώσεις. Όπως φαίνεται όμως από το video που δημοσιεύει το TPP, το πρώτο από το εσωτερικό του πλοίου, η κατάσταση είναι κι εκεί προβληματική. Πρόσφυγες κοιμούνται σε sleeping bags στο πάτωμα, ανά δεκάδες και σε πολύ μικρό χώρο, ενώ οι διαμάχες μεταξύ τους δεν λείπουν. «Τουλάχιστον έχει ζέστη πάντως» αναφέρει μαρτυρία από το εσωτερικό του πλοίου.
Όσο για το τι ζητάνε αυτοί οι άνθρωποι; Σε μια εποχή που η αδιαφορία αλλά και το μίσος, η επίκληση στον φόβο και οι εθνικιστικές κορώνες σκεπάζουν το δημόσιο διάλογο, το αίτημα, όπως το περιέγραψε ο Ζαχίντ είναι απλό. «Θέλω ζωή».
Για λόγους προστασίας των πηγών του ρεπορτάζ, τα ονόματα τους έχουν αλλαχθεί
