Όχι η Λέρος δεν είναι μια «κουράδα του Αιγαίου»

Όχι η Λέρος δεν είναι μια «κουράδα του Αιγαίου»

Θα το γράψω κι ας τσακωθουμε, δεν θα είναι η πρώτη φορά.
1. Μια κοινωνία είναι μια κοινωνία, μια κοινότητα ανθρώπων. Τα «ανοιχτές κοινωνίες», «κλειστές κοινωνίες» είναι χιλιομασημενες ευκολίες που σας μάθαιναν στην Έκθεση στο Γυμνάσιο κι ακόμα τις αναπαράγετε, μαζί με διαφορα ψεύδη ιδεολογήματα περί «προοδευτικής πρωτεύουσας» και «καθυστερημένης επαρχίας» που γενικά δε βλέπουν πέρα απο τη μύτη τους.
2. Οι σεξουαλικές πρακτικές κάθε είδους (δεν εξετάζουμε την ηθική ή τη νόμιμησκοπιά τους) έχουν μια παγκοσμιότητα στον ανθρώπινο πληθυσμό, κάποιες μαλιστα σίγουρα αναφέρονται συχνότερα στις ανεπτυγμένες χώρες. Άρα δεν είναι κάτι που συνανταμε μόνο στη Λέρο, ε;
3. Η κοινωνία συγκαλύπτει, όχι γιατί είναι «κλειστή» κι άρα «ξέρει και δεν μιλάει» κλπ. Αυτά είναι κυρίως δημοσιογραφικά κλισέ. Τα φαινόμενα αυτά δεν παίρνουν διαστάσεις γιατί οι κοινωνικοί κανόνες στην Ελλάδα ενισχύουν τη σεξουαλική βία κατά των γυναικών και των παιδιών και τους εμποδίζουν να αναζητήσουν βοήθεια από υπηρεσίες υποστήριξης, αν αυτές υπάρχουν οπουδήποτε. Που δεν υπάρχουν…
4. Η ελληνική κοινωνία είναι μια ατομοκεντρικη κοινωνία, στην οποία υπάρχουν διάφορα κατάλοιπα από -κυριολεκτικά- προκαπιταλιστικες μορφές κοινωνικής οργάνωσης, τα οποία μεσα στην ειδική ανισομετρη ανάπτυξη της Ελλάδας (διαφορά Αθήνας-επαρχίας κλπ) μετασχηματίζονται και ενίοτε γιγαντώνονται. Και δεν υπάρχει συνείδηση της σχέσης πολίτη-κράτους, θεωρούμε το κράτος κάτι που υπάρχει εξωτερικά από εμάς.
5. Ιστορικά, η Λέρος είναι ένα μέρος που ιστορικά έχει δείξει μεγαλύτερη ανοχή κι ευαισθησία απ’ ότι επιχειρείται να διαφανεί με την ισοπεδωτική λογική που αναπαράγεται στα σοσιαλ. Όχι δεν είναι μια «κουράδα του Αιγαίου».

Τελικά, επειδή πολύ εύκολα φορτώνουμε πάντα κάπου αλλού τα άσχημα, κρατώντας για εμάς ένα συμπαθές ηθικό βάθρο, καλώ τον καθένα να θυμηθεί πότε ήταν η τελευταία φορά που παρενέβη άμεσα σε κάτι που δεν ήταν «δική του δουλειά»: πότε σταμάτησε έναν καυγά ενός ζευγαριού στο δρόμο, πότε έκανε παρατήρηση σε μια μαμά που χτυπούσε το παιδί στην παιδική χαρά, πότε είδε έναν άγνωστο να κλαίει και ρώτησε τι συμβαίνει κλπ. Εκεί είναι το πρόβλημα και μας αφορά όλους και όλες ανεξάρτητα από το που μένουμε νομίζω…

Πηγή: fb Nikos Vasilopoulos

2.290