Γιατροί και κτηνίατροι ανοίγουν αφιλοκερδώς τα ιατρεία τους. Ξενοδόχοι τα ξενοδοχεία τους. Δεκάδες ιδιώτες διαθέτουν τα σπίτια τους για τη φιλοξενία αυτών που τα έχασαν. Αιγύπτιοι ψαράδες διασώζουν κόσμο με τα καϊκια τους. Πυροσβέστες σωριάζονται εξαντλημένοι, αλλά μόνο για λίγα λεπτά πριν ξαναπέσουν στις φλόγες. Πληροφορικάριοι φτιάχνουν βάσεις δεδομένων για να εντοπιστούν άνθρωποι και ζώα. Στα νοσοκομεία Σισμανόγλειο, Ελπίς, Θριάσιο, ατελείωτες ουρές από Έλληνες και μετανάστες που περιμένουν υπομονετικά για ώρες για να δώσουν αίμα. Άλλοι πηγαίνουν σε φαρμακεία για είδη πρώτης ανάγκης και οι φαρμακοποιοί βουρκωμένοι τους λένε ότι έχουν τελειώσει όλα. Τρόφιμα μαζεύονται παντού. H κοινότητα των Κούρδων καλεί σε αιμοδοσία και εθελοντική βοήθεια στις περιοχές που υπάρχει ανάγκη. Στο τουρκικό τουίτερ τα πιο δημοφιλή hashtags είναι τα GeçmişOlsunKomşu (Περαστικά, γείτονα!) και το Yunanistan , με χιλιάδες μηνύματα συμπόνοιας και συμπαράστασης.
Μάλλον οι άνθρωποι διαθέτουμε μεγάλα αποθέματα καλοσύνης και αλληλεγγύης για το διπλανό μας, που όσο κι αν ένα σύστημα που μας θέλει κοινωνικά κανίβαλους τα καταπιέζει για να τραφεί από τις σάρκες μας, τόσο αυτά επιστρέφουν σε τέτοιες στιγμές, στιγμές που ο Θάνατος, αναπάντεχος και άδικος, μας υπογραμμίζει την κοινή μας μοίρα και μας υπενθυμίζει τα πραγματικά σημαντικά.
Υ.Γ. Αυτή η θλιβερή μούμια, ο χρυσαυγίτης Αμβρόσιος, που πιστεύει σε έναν θεό που ρίχνει φωτιά και καίει μωρά για να τιμωρήσει τους άθεους, απομονωμένος και νεκροζώντανος, καίγεται ήδη στα καζάνια της κόλασης που έχει για ψυχή και αυτή είναι η μεγαλύτερη τιμωρία.
Πηγή: fb Olympia Georga
