«Δεν είμαστε όλοι Βουκεφάλες»

«Δεν είμαστε όλοι Βουκεφάλες»

Το βιβλίο «10+1 ερωτήσεις & απαντήσεις για το Μακεδονικό», των Κωστή Καρπόζηλου και Δημήτρη Χριστόπουλου από τις εκδόσεις Πόλις

Τον Απρίλιο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πόλις το τομίδιο «10+1 ερωτήσεις & απαντήσεις για το Μακεδονικό», των Κωστή Καρπόζηλου και Δημήτρη Χριστόπουλου.

Το βιβλίο μπήκε αμέσως στις λίστες των ευπώλητων πολιτικών δοκιμίων και ήδη βρίσκεται στην τρίτη του έκδοση.

Μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών, το βιβλίο μεταφράστηκε στα μακεδονικά, όπου μόλις κυκλοφόρησε και παρουσιάζεται σε δημόσια εκδήλωση το Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου στα Σκόπια. Στην εκδήλωση αυτή που διοργανώνει το Helsinki Citizens Assembly, η οργάνωση που ανέλαβε την έκδοση, θα μιλήσουν ο εκ των συγγραφέων Δημήτρης Χριστόπουλος, καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ο δρ Μιχάλης Μπαρτσίδης, Δρ φιλοσοφίας, διδάσκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, η ιστορικός και βουλεύτρια Ιρένα Στέφοσκα και ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Λιούμπομιρ Φρκόφσκι, πρώην υπουργός. Τη συζήτηση θα συντονίσει η Ουρανία Πιρόφσκα, διευθύντρια του Helsinki CA.

Συναντηθήκαμε και μιλήσαμε με τον Δ. Χριστόπουλο:

Συνέντευξη

● Ποιος είναι ο στόχος της έκδοσης και παρουσίασης του βιβλίου στα Σκόπια;

Να δείξουμε, όπως γράφουμε και στην εισαγωγή που κάναμε με τον Κ. Καρπόζηλο γι’ αυτή την έκδοση, ότι «δεν είμαστε όλοι Βουκεφάλες». Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, λίγες μέρες πριν από το δημοψήφισμα της 30ής Σεπτέμβρη, υπάρχει ανάγκη να ακουστεί αυτό.

Οι σχέσεις Αθηνών-Σκοπίων την τελευταία εικοσαετία πλημμύρισαν κυριολεκτικά και μεταφορικά από την εικόνα του ρωμαλέου αλόγου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Από αγάλματα στο κέντρο των Σκοπίων μέχρι χαρτοπετσέτες σε εστιατόρια όλης της Ελλάδας… Ε, λοιπόν, δεν είμαστε όλοι Βουκεφάλες.

Επειτα από πολλά χρόνια καταλαβαίνουμε ότι οι άνθρωποι των συλλαλητηρίων δεν είναι οι μόνοι πρωταγωνιστές.

● Δεν σας ανησυχεί μήπως χρησιμοποιηθείτε από τους εκεί εθνικιστές;

Κοιτάξτε: όσο καλά συνεννοείται ένας πολιτικός σαν τον Σαμαρά με έναν πολιτικό όπως ο Γκρούεφσκι, διεκδικώντας τον Μέγα Αλέξανδρο, άλλο τόσο καλά συνεννοούμαι εγώ κι ο Καρπόζηλος -που δυστυχώς βρίσκεται σε ταξίδι για ερευνητικούς λόγους στις ΗΠΑ και δεν θα είναι μαζί μας- με έναν άνθρωπο πχ. σαν τον Λ. Φρκόφσκι που θα μιλήσει στην εκδήλωση και στιγματίστηκε, όπως κι άλλοι βέβαια, από τους εθνικιστές του VMRO για τη σταθερή του προσπάθεια να βρεθεί ένας έντιμος συμβιβασμός.

Ο εκεί εθνικισμός ζει και ανασαίνει τροφοδοτούμενος από τον εδώ και αντιστρόφως. Οι εμμονικές ιδέες των εθνικισμών ένθεν κακείθεν ζουν σε συνθήκη αντιπαλότητας, αλλά και συμμαχίας: ο ένας δουλεύει για τον άλλο, ώστε να μπορεί πειστικά να επικαλείται την απειλή του για να σμιλεύει την εσωστρέφεια και την πίστη στις «δικές του» αλήθειες. Σαθρές όμως, χτισμένες πάνω σε μύθους. Τους μύθους αυτούς επιχειρούμε να αποδομήσουμε στο βιβλίο.

Οι εκεί εθνικιστές δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το βιβλίο μας. Τους ομοϊδεάτες τους εδώ χρησιμοποιούν.

● Θεωρείτε πως μπορεί η «κοινωνία των πολιτών» να βρει λύσεις σε τέτοιου βεληνεκούς θέματα;

Ζούμε σε κόσμο κρατών. Δεν αποφασίζουν τα σωματεία. Κι ευτυχώς, διότι έχουμε δημοκρατία. Αυτό που μπορεί να κάνει η «κοινωνία των πολιτών» –αν και έχει αρκετά κακοπάθει κι αυτή εσχάτως από τις δικές της αμαρτίες– είναι να συμβάλει στην εδραίωση ενός κλίματος ή να δώσει ένα σήμα προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση, πιέζοντας.

Η κοινωνία των πολιτών δεν είναι εξ ορισμού «καλή». Είναι ό,τι είναι οι πολίτες που κινητοποιούνται. Συμπολίτες μας τρέχουν στα συλλαλητήρια π.χ. Δικαίωμά τους. Δικαίωμά μας κι εμάς να κάνουμε αυτό που νομίζουμε σωστό για το μέλλον της χώρας μας και της περιοχής μας.

Αυτοί μας λένε «εθνομηδενιστές» και «προδότες», εμείς λέμε ότι η πληγή του έθνους είναι η πατριδοκαπηλία και τα νταηλίκια τους. Αν δούμε λίγο την ιστορία μας, η χώρα κατ’ εξοχήν πληρώνει τον άφρονα εθνικισμό της: το 1897, το 1922, το 1974 και πάει λέγοντας. Αρκετά!

Στη δεκαετία του ’90, όταν δειλά δειλά ξεκίνησαν οι πρώτοι Ελληνες που έβλεπαν το αδιέξοδο να προσεγγίζουν τους ομοϊδεάτες τους εκεί, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Πολύ πιο δύσκολα. Γι’ αυτό εξάλλου και τους αφιερώσαμε το βιβλίο μας: ο Παπαγιαννάκης, ο Ελεφάντης, ο Φίλιππος Ηλιού, ο Λιοναράκης, εσείς ως ομάδα (Ιός) με τα γραπτά σας και άλλοι όρθωσαν την ιδιότητα του πολίτη… Αυτό το νήμα πιάνουμε.

Σήμερα όμως δεν είναι περιθωριακό και έχει γίνει αφήγημα και επιλογή των δύο κυβερνήσεων, καθώς και σημαντικών κομματιών των δύο κοινωνιών.

Πλέον, το μήνυμα που εκπέμπουν Αθήνα και Σκόπια προωθεί μια δυναμική χειραφέτησης και συνεργασίας. Αυτή τη δυναμική δεν πρέπει να την αφήσουμε να πάει χαμένη.

● Ευελπιστείτε για το δημοψήφισμα και τη συνταγματική αναθεώρηση εκεί;

Νομίζω ότι εκεί –όσο κι αν είναι παράξενο– η συμφωνία θα περάσει ευκολότερα απ’ ό,τι εδώ. Και λέω «παράξενο», διότι αυτό που συνέβη με τη Συμφωνία των Πρεσπών είναι καινοφανές: ένα κράτος να αλλάζει το όνομά του για να ικανοποιήσει ένα άλλο.

Αλλαγές κρατικών ονομάτων έχουν συμβεί και στο παρελθόν, αν και σπάνια. Οχι όμως μόνο για να ικανοποιηθεί ένα κράτος. Αυτό λοιπόν να μην το ξεχνάμε. Και μας θυμίζει ποιος είναι συντριπτικά ο ισχυρός της υπόθεσης: η Ελλάδα.

Η αίσθησή μου είναι ότι οι Αλβανοί λίγο νοιάζονται για την ονομασία του κράτους καθώς η μέριμνά τους είναι να μπουν στο ΝΑΤΟ. Οι Σλαβομακεδόνες είναι μοιρασμένοι.

● Ποια είναι η άποψή σας για τη χρήση του όρου «μακεδονική» για την ιθαγένεια του κράτους που θα λέγεται «Βόρεια Μακεδονία» κατά τη συμφωνία;

Απαξ η Ελλάδα κέρδισε τη νέα ονομασία έναντι όλων, το περίφημο erga omnes –που θυμίζω πως δεν ήταν από την αρχή ελληνική αξίωση– δεν ήταν δυνατό η άλλη πλευρά να μη διεκδικήσει κάπου να φαίνεται η ταυτότητά της.

Ετσι είναι στις συμφωνίες: πάντα κάτι δίνεις, προκειμένου κάτι να πάρεις. Αυτό καθιστά έντιμο έναν συμβιβασμό. Ειδάλλως, καμία συμφωνία δεν αντέχει στον χρόνο.

● Θα μεταφραστεί σε άλλη γλώσσα το βιβλίο;

Ναι, θα μεταφραστεί στα αγγλικά και μόλις προχθές εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους κάποιοι Ισπανοί συνάδελφοι. Χαιρόμαστε πολύ γι’ αυτό.

Από αυτό το βιβλίο, μάθαμε τα μεγάλα πλεονεκτήματα των απλών μικρών βιβλίων…

Πηγή:http://www.efsyn.gr

23

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Γράψτε μια απάντηση