Αλμπέρτι, Ραφαέλ (Rafael Alberti, Πουέρτο ντε Σάντα Μαρία, Ισπανία 1902 – Ιταλία 1999). Ισπανός ποιητής και ζωγράφος.
Συγκαταλέγεται μαζί με τον Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα στους πιο εμπνευσμένους ποιητές της γενιάς του 1927.
Η πρώτη του εμφάνιση στον τομέα των γραμμάτων πραγματοποιήθηκε το 1924, με τη μικρή συλλογή του Ναύτης στη στεριά (Marinero en tierra), που τιμήθηκε με το εθνικό βραβείο ποίησης. Αν και στα πρώτα έργα του είναι έκδηλη η επίδραση του συμπατριώτη του, Χουάν Ραμόν Χιμένεθ, στη συνέχεια παρατηρείται μια στροφή του ποιητή προς τον συμβολισμό και τον υπερρεαλισμό.
Σε αυτή την περίοδο ανήκουν τα έργα του Η αυγή της κίτρινης βιόλας (El alba del alheli, 1926) και Περί αγγέλων (Sobre los αngeles, 1928), που θεωρείται το αριστούργημά του. Η ενεργή συμμετοχή του στα πολιτικά δρώμενα της χώρας του τον ενέπνευσαν για τη συγγραφή των έργων
Ο ποιητής στους δρόμους (El poeta en la calle, 1935) και Κεφάλαιο της δόξας (Capital de la gloria, 1938). Μετά το 1939 ο Α. έζησε αυτοεξόριστος –λόγω της επιβολής του απολυταρχικού καθεστώτος του Φράνκο– διαδοχικά στην Αργεντινή, στην Ουρουγουάη, στο Παρίσι και στη Ρώμη, ενώ επέστρεψε στην πατρίδα του μετά από σχεδόν 40 χρόνια, το 1977, λίγο μετά τον θάνατο του Φράνκο και την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ισπανία.
Ανάμεσα στα ποιητικά έργα που δημιούργησε την περίοδο της αυτοεξορίας του ξεχωρίζουν τα Ανάμεσα στο γαρίφαλο και στο σπαθί (Entre el clavel y la espada, 1941) και Επιστροφές της μακρινής ζωής (Ritornos de la vivo lejano, 1957), τα οποία παραπέμπουν περισσότερο σε τρυφερές και συγκινητικές ελεγείες.
Το 1962 δημοσίευσε τα Σκηνικά ποιήματα (Poemas escιnicos), ενώ συνέγραψε ακόμη αξιόλογα θεατρικά έργα και αυτοβιογραφικά πεζογραφήματα.
πηγή:ygeiaonline.gr
