Λίγη ανθρωπιά να υπήρχε, θα είχε γλιτώσει» έλεγε, θυμάμαι, συντετριμμένος στην τηλεόραση ο Ευθύμιος Κωστόπουλος, πατέρας του Ζακ, λίγο μετά την αποτρόπαια δολοφονική επίθεση που δέχθηκε το απόγευμα της 21ης Σεπτεμβρίου 2018 στον πεζόδρομο της Γλάδστωνος από ιδιοκτήτη κοσμηματοπωλείου και έναν ακόμα τυχάρπαστο που δήλωσε μεσίτης –αμφότεροι φαιόχρωμων ιδεολογικών πεποιθήσεων και διασυνδέσεων, όπως φάνηκε στην πορεία–, όταν για αδιευκρίνιστους ακόμα λόγους παγιδεύτηκε στο κατάστημα του πρώτου.
Επίθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο με την αγριότητά της –δίχως φυσικά να λείψουν οι συνήθεις ανθρωποφάγοι– αλλά από την οποία πιθανότατα θα επιβίωνε, αν τόσο οι αστυνομικοί της ομάδας Δέλτα που κατέφθασαν όσο και οι διασώστες του ΕΚΑΒ αντιμετώπιζαν τον ήδη σοβαρά τραυματισμένο 33χρονο ακτιβιστή και καλλιτέχνη που πάλεψε για τη ζωή του μέχρι τέλους όχι απαραίτητα με ανθρωπιά –δεν είναι βλέπεις κάτι που διδάσκεται– αλλά με στοιχειώδη, έστω, επαγγελματισμό. Αν έστω κάποιοι παριστάμενοι πολίτες παρενέβαιναν έγκαιρα αντί να κάνουνε «χάζι» σαν σε ρωμαϊκή αρένα. Επίθεση της οποίας τα αίτια θα είχαν διαλευκανθεί, αν ο βασικός δράστης δεν αφηνόταν προκλητικά να κάνει «πάστρα» στον τόπο του εγκλήματος, αν κάποιοι αυτόπτες μάρτυρες μιλούσαν, αν κάποιες κάμερες δεν «τυφλώνονταν», αν…
Πολλά μεσολάβησαν έκτοτε – κινητοποιήσεις, δράσεις, θυμωμένες διαδηλώσεις με μαζική συμμετοχή, συζητήσεις, άρθρα, ρεπορτάζ, αναλύσεις. Δημιουργήθηκε η μαχητική πρωτοβουλία Justice for Zak/Zackie, πολλά ακόμα άτομα και συλλογικότητες «συστρατεύθηκαν». Ο Ζακ έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς, βιβλίο, πόστερ, t-shirt, γκράφιτι, αναγορεύτηκε μάρτυρας, «άγιος», με τον τρόπο του Ζαν Ζενέ, θα γελούσε δε κι ο ίδιος με κάποιες υπερβολές, καθώς του άρεσε να σαρκάζει αλλά και να αυτοσαρκάζεται. Η υπόθεσή του διεθνοποιήθηκε, η Διεθνής Αμνηστία τρέχει παγκόσμια εκστρατεία στο όνομά του, υπήρξε τιμώμενο πρόσωπο του φετινού Pride στην Ελλάδα και διεθνώς.
Όλα αυτά κόντρα στην απαξίωση, την παραπληροφόρηση, τη συκοφαντία, την ενοχοποίηση του ίδιου για τον θάνατό του, τη δεύτερη δολοφονία του που εξελίχθηκε στη δημόσια σφαίρα και που αν δεν ήταν άνθρωπος γνωστός κι αγαπητός στον κύκλο του θα είχε πλήρως κανιβαλιστεί, θα έσβηνε και ως ανάμνηση στα αζήτητα του νεκροτομείου. Από ό,τι φάνηκε, άλλωστε, δεν είναι ασυνήθιστη αυτή η αντιμετώπιση για τζάνκια, «περιθωριακούς» κι άλλα κατώτερων θεών παιδιά, όπως ήταν η αρχική «εκτίμηση» και για τον Ζακ. Ο οποίος αν τους άκουγε, παρότι εναντίον της βίας, θα τους πετούσε, θαρρώ, με περιφρόνηση το σκονισμένο αθλητικό παπούτσι που άφησε πίσω του στο ματωμένο πεζοδρόμιο, στο όνομα ακριβώς όλων αυτών των «β’ διαλογής» ψυχών που τις ένιωθε φύσει συγγενικές.
Διαβάζοντας κανείς τα παραπάνω και δεδομένου ότι μέχρι και υπουργοί της παρελθούσας κυβέρνησης είχαν εκφράσει τη συμπαράστασή τους, θα υπέθετε ότι έναν χρόνιο μετά οι δράστες αυτού του ωμού εγκλήματος καθώς και όσοι άλλοι συνέβαλαν στην τραγική του κατάληξη θα έχουν ήδη δικαστεί τουλάχιστο πρωτόδικα ή θα έχει έστω οριστεί δικάσιμος καθώς τούς έχουν ήδη απαγγελθεί κατηγορίες. Καμία σχέση –η ελληνική δικαιοσύνη άλλωστε συνήθως επισπεύδει μόνο όταν είναι να δαγκώσει κανέναν ξυπόλητο–, οι φυσικοί αυτουργοί και οι συνεργοί τους παραμένουν προκλητικά ελεύθεροι και βγάζουν και γλώσσα. Μόνο το μοιραίο κοσμηματοπωλείο παραμένει κλειστό, με την προθήκη του να έχει μετατραπεί σε αυτοσχέδιο μνημείο.
Έναν ολόκληρο χρόνο μετά και αφού η ανακριτική διαδικασία έπαψε μάλλον πρόωρα τον Απρίλιο, η ημερομηνία της δίκης εξακολουθεί να είναι απροσδιόριστη, κάτι που πάντως δεν μπορεί να διαρκέσει εσαεί: «Αργά ή γρήγορα η υπόθεση θα πάρει τον δρόμο της, είναι αδύνατο να «θαφτεί». Εντούτοις η δικαιοσύνη και ειδικά για τέτοιες βαριές περιπτώσεις οφείλει να αποφαίνεται σε έναν εύλογο χρόνο, διαφορετικά αποσυνδέεται τόσο το γεγονός από τη δικαστική διαδικασία, που παύει να έχει το ίδιο νόημα» σημειώνει η εκ των δικηγόρων της Πολιτικής Αγωγής, Άννυ Παπαρούσου. «Στον αέρα» παραμένει κι εκείνη η περίφημη αστυνομική ΕΔΕ, διεκδικώντας παγκόσμιο ρεκόρ διάρκειας. Πρόσφατα η οικογένεια του Ζακ –που στάθηκε επίσης εξαρχής αλληλέγγυα– κατέθεσε διά των δικηγόρων της αίτημα στις αρχές ώστε να προσδιοριστεί επιτέλους και να επισπευσθεί η δίκη.
17.5.2019 Συγκλονίζει η μητέρα του Ζακ Κωστόπουλου: Ο γιος μου ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου – Ζητώ δικαιοσύνη Έναν ολόκληρο χρόνο μετά, η θλίψη δεν έχει κοπάσει, ούτε και η οργή. «Έκαναν ό,τι μπορούσαν για να συγκαλύψουν τις ευθύνες, να ενοχοποιήσουν και να στιγματίσουν το θύμα. Δεν τα κατάφεραν γιατί χιλιάδες άνθρωποι αντέδρασαν και δεν αποδέχτηκαν τη φρίκη ως «κανονικότητα». Το αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης έγινε παγκόσμια καμπάνια, ένα αίτημα που παραμένει ανεκπλήρωτο αλλά ενεργό… Όλοι οι δολοφόνοι –αφεντικά και αστυνομικοί– κυκλοφορούν ακόμα ελεύθεροι και ανενόχλητα σκορπούν το ρατσιστικό τους δηλητήριο εις βάρος του νεκρού αδερφού μας και του κινήματος αλληλεγγύης.
Παρέα με τον δολοφόνο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, τον δολοφόνο του Παύλου Φύσσα, τους βασανιστές του Βαγγέλη Γιακουμάκη, με τους γυναικοκτόνους, τους βιαστές, τους ναζί της εγκληματικής συμμορίας και τους θεσμικούς τους προστάτες προκαλούν τρόμο, ασχημαίνουν την πραγματικότητα και περιορίζουν τον ορίζοντα μας» αναφέρει το κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Justice for Zak/Zackie για την κινητοποίηση της 21ης Σεπτεμβρίου, δίνοντάς της ένα ευρύτερο προσανατολισμό και όχι άδικα:
«Η υπόθεση του Ζακ είναι εμβληματική διότι συνδυάζει και αποτυπώνει μια σειρά βαθιά προβλήματα και παθογένειες που ενυπάρχουν σε τμήματα της ελληνικής κοινωνίας: • την επίθεση στον αδύναμο/η, τις βαθιές προκαταλήψεις και στερεότυπα, τον φόβο του διαφορετικού, τις όψεις ενός κοινωνικού κανιβαλισμού επίσης, αν σκεφτούμε τους κατηγορούμενους, τμήμα των αυτοπτών μαρτύρων αλλά και τα αντανακλαστικά τμήματος της κοινωνίας • το συστημικό πρόβλημα της αστυνομικής βίας, αυθαιρεσίας και ατιμωρησίας • την προσπάθεια επιρροής και διαμόρφωσης της κοινής γνώμης μέσα από την χειραγώγηση του δημόσιου διαλόγου (αναπαραγωγή ψευδών ειδήσεων, στιγματισμός ολόκληρων κοινωνικών ομάδων όπως χρήστες ουσιών, ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα κ.λπ.)» όπως λέει χαρακτηριστικά η Ειρήνη Γαϊτάνου, υπεύθυνη εκστρατειών του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.
Σε αναμονή της μεγάλης επετειακής κινητοποίησης του επόμενου Σαββάτου, των διαφόρων εκδηλώσεων και δράσεων διαμαρτυρίας που προγραμματίζονται καθώς επίσης των δικαστικών εξελίξεων για μια από τις πιο πολυσυζητημένες μεταπολιτευτικά δολοφονίες –μια δολοφονία που ακόμα κι αν δεν είχε εξαρχής πρόσημο πολιτικό, το απέκτησε αυτοδικαίως έτσι όπως ήρθανε τα πράγματα–, ιδού τι άλλο μας είπαν η μητέρα και ο αδελφός του Ζακ, η εκ των δικηγόρων της οικογένειας Άννυ Παπαρούσου και η εκπρόσωπος της Διεθνούς Αμνηστίας:
Πηγή: www.lifo.gr
