Ακόμη μια άγρια απόπειρα αυτοκτονίας νεαρής γυναίκας, σήμερα…
Θα διαβάσετε και θα ακούσετε πιο κάτω, πώς και γιατί οι γυναίκες απεργοί πείνας αποφάσισαν να αναστείλουν την απεργία τους το πρωί του Σαββάτου 31/10, ως την επόμενη Παρασκευή 6 /11, οπότε θα επανεκτιμήσουν την ανάγκη συνέχισης ή μη της απεργίας.
Την Παρασκευή 30/10/2020 πήγαμε στην Αμυγδαλέζα με 5 αυτοκίνητα που διέθεσαν σύντροφ@, γεμάτα πράγματα, που συγκεντρώθηκαν από καλέσματα αλληλεγγύης για τις φυλακισμένες μετανάστριες και τις οικογένειες με τα φυλακισμένα παιδιά. 9 κρατούμενες συνέχιζαν την απεργία πείνας. Τις βρήκαμε σχετικά χαρούμενες, γιατί είχαν κερδίσει κάτι στον αγώνα που συνέχιζαν. Μας ζήτησαν να ενημερώσουμε τον κόσμο για την πορεία αυτού του αγώνα. Η ανησυχία τους μετά την άγρια απόπειρα αυτοκτονίας της συγκρατούμενής τους G. U., στις 24 /10, μετατράπηκε σε εξέγερση. Ξεκίνησαν απεργία πείνας για συμπαράσαταση στη G.U. με κύριο αίτημα την απελευθέρωση όλων. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι κρατούμενες/@ μετανάστριες/@ συσπειρώνονται, έτσι.
Αίτημα των γυναικών ήταν, επίσης, να πάει η Διοίκηση κάτω και να τις ενημερώσει για την υπόθεσή τους: https://www.facebook.com/watch/?v=3914169088610464. Πήγε αντιπροσωπεία από το Αστυνομικό Διοικητήριο Αττικής της Πέτρου Ράλλη, για να εξηγήσει στις απεργούς πως δε φταίει η αστυνομία, το Γραφείο ασύλου βγάζει τις αποφάσεις και είναι δική του η ευθύνη. Μετά την επιμονή των απεργών, πως δε θα σταματήσουν αν δεν έχουν αποτελέσματα, το διευθεντικό στέλεχος τω ν κρατητηρίων της Πέτρου Ράλλη κατέληξε ότι θα ζητήσει να κοιτάξουν ένα ένα τους φακέλους τους και όπου έχει κολλήσει το άσυλο κάποιας περίπτωσης θα πιέσουν να ξεκολλήσει.
Την Παρασκευή 30/10 δέχθηκαν υπηρεσιακή επίσκεψη άλλου αστυνομικού οργάνου, ο οποίος ενημέρωσε συγκεκριμένα άτομα για την επικείμενη απελευθέρωση τους.
Τo απόγευμα προς το βράδι της ίδιας μέρας πήγαμε να τις δούμε. Στο ηχητικό μήνυμα που μας έδωσαν οι γυναίκες, λένε:
“Αλήθεια, αυτό γράψτε το: Αν δεν έχουμε φύγει, αυτές που μας είπε ότι μέχρι την Παρασκευή φεύγουμε από δω, θα το κάψουμε…”
Κι ακολουθούν τα ονόματα τους που μας ζήτησαν να γραφτούν για να μάθει ο κόσμος:
1. Marta Samuel από Αιθιοπία, που περιμένει να βγει η απόφαση για το άσυλο της από το 2016, και ζει στην Ελλάδα πάρα πολλά χρόνια. Έκανε κι ένα γιο στη χώρα μας, που είναι 17 ετών. Πάσχει από διαβήτη και κάνει κάθε μέρα ενέσεις ινσουλίνης. Είναι μέσα για τα χαρτιά της.
2. Sofia Zafirova from Russia, πολλά χρόνια στην Ελλάδα. Είναι μέσα για τα χαρτιά της.
3. Irina Dolgova from Russia, πολλά χρόνια στην Ελλάδα. Είναι μέσα για τα χαρτιά της.
4. Warda Faridsaraj from Syria, μόνη, 3 μήνες κρατούμενη, το σπίτι της γκρεμίστηκε και δικοί της χάθηκαν στον πόλεμο από όπου δραπέτευσε για να σωθεί. Υποφέρει, όπως μας είπε από κατάθλιψη, εξαιτίας του πολέμου, κατάθλιψη που χειροτέρευσε στη φυλακή αυτούς τους μήνες. Δεν της δόθηκε καμιά ψυχολογική υποστήριξη στην Αμυγδαλέζα. Τα μόνα μέλη της οικογένειάς της είναι στο Βέλγιο. Προσπάθησε να πάει εκεί παράνομα και την έπιασαν στο αεροδρόμιο.
5. Nisrine abou rrabya, έφυγε κυνηγημένη από το Μαρόκο, για να διασωθεί από κύκλωμα πολύ επικίνδυνων ανθρώπων.Της είπε ότι σε 10 μέρες θα ελευθερωθεί.
6. Ayse Aris από την Τουρκία, θα ελευθερωθεί σε 15 μέρες. Πολιτική πρόσφυγας. Είναι αδιανόητο να παραμένει τόσους μήνες κρατούμενη. Όλες εκτός από τη Warda είναι κρατούμενες πάνω από 5 μήνες.
7. Στη G. U. που μόλις επέστρεψε από το νοσοκομείο μπήκε στην απεργία πείνας, το αστυνομικό όργανο υποσχέθηκε ότι θα ψάξει το φάκελό της πιο πολύ και θα την ενημερώσει σχετικά ως τη Δευτέρα. Κρατείται 13 μήνες κουβαλώντας ένα αδίκημα το οποίο άλλοι διέπραξαν εναντίον της και έχει μπροστά της να παλέψει στο Εφετείο γι αυτήν την υπόθεση. Πολλές φορές το θύμα που επιβίωσε δικάζεται ως θύτης και ειδικά αν είναι γυναίκα μόνη και φτωχή. Δεν είναι μια και δυο οι γυναίκες που έχουν καταδικαστεί άδικα, αφού δεν τόλμησαν να πουν την αλήθεια στο δικαστήριο, γιατί απειλούνταν η ζωή τους. Δεν υπάρχει πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων για πολλές ευάλωτες περιπτώσεις. Και δεν είναι λίγα τα ξεπλύματα ομοφοβικών βιαστών, γυναικοκτόνων, παιδεραστών & sex traffickers από το πατριαρχικό κοινωνικό, αστυνομικό και δικαστικό γίγνεσθαι. Είμαστε κοντά της από τον πρώτο μήνα που την έφεραν στην Πέτρου Ράλλη. Η φρίκη μιας 18μηνης κράτησης, γιατί τόσο λέει ο νόμος σήμερα, την οδήγησε στην απόπειρα. Ήλπιζε στο 12μηνο ότι θα την αφήσουν. Εξέτισε την ποινή της στον Κορυδαλλό 2 μιση χρόνια, με εργασία, και αμέσως μετά οδηγήθηκε στην Πέτρου Ράλλη για τα χαρτιά της. Πόσες ακόμη ποινές θα αναγκαστεί να εκτίσει; Έχει αρρυθμίες στην καρδιά, παίρνει χάπια γι αυτό, και σοβαρό πρόβλημα παλινδρόμησης στον οισοφάγο, κάνει εμετό ότι τρώει από αυτά που προσφέρονται κι έτσι σταμάτησε να τρώει. Οφείλει να ακολουθεί αυστηρή δίαιτα στη διατροφή της και να παίρνει και χάπια . Κατέκτησε το αυτονόητο, την παροχή ειδικής διατροφής, μετά από αγώνα, όσο ήταν στην Πέτρου Ράλλη, αφού κατάφερε, μετά την πρώτη σοβαρή απόπειρα αυτοκτονίας της, να τους πείσει να τη μεταφέρουν για γαστροσκόπηση και να πάρει συνταγή γιατρού από το δημόσιο νοσοκομείο ΕΛΠΙΣ, το οποίο υπάρχει στο φάκελό της. Για πολύ καιρό πιο πριν, την πίεζε η ψυχίατρος να πίνει ψυχοφάρμακα, δεν πίστευε ότι είχε οργανικό πρόβλημα. Δεν τα έπινε, γιατί έβλεπε τις κοπέλες που τα έπαιρναν να κινούνται σαν υπνωτισμένα ρομπότ. Στην Αμυγδαλέζα η γιατρός της είπε πως δεν υπάρχει ειδική διατροφή ούτε φάρμακα έχει να της δώσει. Της τα παρέχει φίλη μας απέξω. Εγκληματικές πρακτικές.
Για δυο μέρες, είχε μεταφερθεί σε νοσοκομείο επειγόντως η Umu Sukendah Wuiandari από την Ινδονησία, εξαιτίας πτώσης ζαχάρου. Το απόγευμα που πήγαμε την έφεραν πίσω και είχε συνέλθει. Το Σάββατο 31/10, αφέθηκε ελεύθερη. Για 8 ολόκληρους μήνες ήταν κρατούμενη, για τα χαρτιά της…
Σήμερα Δευτέρα 2 Νοεμβρίου έγινε μια ακόμη απόπειρα αυτοκτονίας. Η νεαρή Clarisse M από το Κογκό, είχε σοβαρά προβλήματα υγείας, με αιμορραγίες συχνές, πόνους σωματικούς και όχι μόνο, από τα βασανηστήρια που υπέστη στη χώρα της, αλλά και από ένα βιασμό στο δάσος του νησιού, που βρέθηκε για να πάρει άσυλο. Εκεί παρασύρθηκε από Ελληναρά μεσήλικα, που χαίρει άκρας ατιμωρησίας παρότι η ίδια κινδύνεψε να χάσει και τη ζωή της. Η Clarisse ήπιε το πρωί σαμπουάν και γυαλί για να πεθάνει, και τότε μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, εσπευσμένα. Η κατάσταση παραμένει εκρηκτική. Περίμενε απάντηση αν μπορεί να πάρει το άσυλο εδώ. Δε θα άντεχε μια αρνητική απάντηση. Η δικηγόρος της, της είχε πει ότι μπορεί να τη γυρίσουν πίσω στο νησί. Αν επιβιώσει κι αύριο απολυθεί, όπως η φίλη της, που ήπιε σαμπουάν πριν μια βδομάδα, ας μη διαβάσουμε ξανά ονομαστικές ευχαριστίες για το φορέα που μεσολάβησε. Αυτό που συμβαίνει είναι δολοφονικό και το γνωρίζουν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς. Από τύχη δε θρηνούμε θύματα. Παρακαλούσε καιρό να τη δει η γιατρός, να της δώσει φάρμακα, να την πάνε σε νοσοκομείο να εξετασθεί, από γυναικολόγο, από ψυχοθεραπευτή, να υπάρξει ιατρική παρέμβαση. Δεν τα κατάφερε. Δεν την πήγαν. Δεν υπάρχει ιατρική κάλυψη στην Αμυγδαλέζα και στις “ανοιχτές” και κλειστές δομές μεταναστ(ρι)ών. Το Υπουργείο έπρεπε εδώ και μήνες να βγάλει προκήρυξη πρόσληψης ικανού ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Δεν είναι για πέταμα οι άνθρωποι. Δεν είναι αριθμοί. Δεν τηρούνται μέτρα αποσυμφόρησης και κανόνες πρόληψης για την πανδημία, που τα ΜΜΕ μας πιπιλίζουν τα αυτιά όλη μέρα, να τηρούμε, ενώ ο αριθμός νεκρών μεγαλώνει.
Ποτέ ξανά καμιά Clarisse μόνη
Αμέριστη συμπαράσταση στις αδελφές μας που διεκδικούν την ελευθερία τους! Το δίκιο το΄χουν οι εξεγερμένες!
Κανένας άνθρωπος αόρατος, κανένας παράνομος.
Να ελευθερωθούν τώρα όλες
Να δίνονται γρήγορα τα χαρτιά ασύλου,
αξιοπρεπής στέγαση, ιατρική κάλυψη, κοινωνικά επιδόματα, εκπαίδευση, και εργασία, μέσα στον κοινωνικό ιστό.
Να κλείσουν όλα τα κέντρα κράτησης και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης μεταναστ(ρι)ών
Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ΄όλα τα κελιά!
Στους δρόμους, στις πλατείες και στις φυλακές,
Γυναίκες μετανάστριες δεν είστε μοναχές!
Η Αλληλεγγύη & η Αυτοοργάνωση είναι τα όπλα μας
Συνέλευση Πρωτοβουλίας:Το Σπίτι των Γυναικών, για την Ενδυνάμωση & τη Χειραφέτηση
email: spiti.gynaikon@gmail.com
Η ζωγραφιά δείχνει φυλακισμεν@ μεταναστ@ σε απογνωση. Πάνω δεξιά δίπλα σε μια μεγάλη φωτιά φαίνονται στάλες και πατημασιές από αίμα, που υποδηλώνουν σειρα κρατουμέν@ν σε απελπισία, για τις απάνθρωποποιητικές συνθήκες εγκλεισμού τους, που αυτοτραυματίζονται, κάνουν απόπειρες αυτοκτονίας μέσα στα κέντρα κράτησης και ειδικά στο 2ο όροφο ανδρών μεταναστών στο κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη. Επάνω πάνω δεξιά μεταναστ@ πνίγονται σε υπερφορτωμένες βάρκες. Κάτω κάτω στο κέντρο είναι μια νέα γυναικα, κι αριστερά της στεκεται ένα περιστέρι σύμβολο ειρήνης. Ελπίζει να σταματήσουν οι πόλεμοι που τους έδιωξαν μακριά απ’ την πατρίδα τους. Το έργο ζωγράφισε και μας το χάρισε η πρώην κρατούμενη στο κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη, Maryam Rahimi. Ο τίτλος του έργου είναι: «Το Αλλοδαπών καίγεται»
88
