Ένα αντιρατσιστικό τραγούδι που πρέπει να ακούσουμε όλοι/ες.
“Κυρά Κατίνα μου πιστή που αγαπάς αλλήλους και περιτριγυρίζεσαι απ’ του Αδόλφου φίλους το αίμα είν’ στα χέρια σου, τα λόγια σου πιστόλι κανένανε δεν σκότωσες μα έχουν πεθάνει όλοι.” Δεν είναι η μόνη στροφή που ξεχωρίζει, αλλά δείχνει νομίζω επαρκώς το πνεύμα του τραγουδιού, την αντιρατσιστική του θέση και τις ευθύνες που καταλογίζει στους (κατά φαντασία) ανεύθυνους νοικοκυραίους της διπλανής πόρτας.
Ένα τραγούδι με σαφέστατη αναφορά στον «Κυρ-Παντελή» του Τζαβέλα, για όλους και όλες που (ειδικά τις κρίσιμες στιγμές) βγάζουν την ουρά τους απ’ έξω. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι η μειοψηφία…
94
