Αναδημοσιεύουμε από τη σελίδα στο fb Όχι στην υποχρεωτική συνεπιμέλειαΑπορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί του εφέτη Παναγιώτη Κατσικερού στην προσφυγή του στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) κατά της Ελλάδας. Ο Παναγιώτης Κατσικερός, πρωτοστάτης στον αγώνα για την ψήφιση του νόμου της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας και “μαχητής” (όπως τον αποκαλούν τα ίδια τα μέλη του λόμπι), προσέφυγε στο ΕΔΔΑ διότι, κατά τη γνώμη του, τα εθνικά δικαστήρια είχαν θέσει ένα πολύ περιοριστικό πρόγραμμα επικοινωνίας με την κόρη του το οποίο δεν του επέτρεπε να δημιουργήσει μια ουσιαστική σχέση μαζί της.
Δεν θα αναζητήσουμε τους λόγους για τους οποίους τα εθνικά δικαστήρια έκριναν πώς ο Παναγιώτης Κατσικερός έπρεπε να βλέπει την κόρη του μόνο υπό επίβλεψη, παρότι μπορούμε φυσικά να τους φανταστούμε (εξάλλου το ΕΔΔΑ έκρινε πώς η επιβολή περιοριστικών μέτρων επικοινωνίας ήταν απολύτως αιτιολογημένη). Θα σταθούμε στο γεγονός πώς η αίτηση του στο ΕΔΔΑ απορρίφθηκε επειδή ο ίδιος δεν επεδίωξε να δει την κόρη του παρά μόνο μία φορά όλα αυτά τα χρόνια, μη αποδεχόμενος το πρόγραμμα επικοινωνίας που όρισαν τα εθνικά δικαστήρια, δηλαδή, ήταν ένας αδιάφορος πατέρας.
Ένας αδιάφορος πατέρας που παρουσίαζε τον εαυτό του ως θύμα “γονεϊκής αποξένωσης” και που εξαπέλυε μύδρους κατά των, δήθεν, “αποξενωτριών” μητέρων. Ένας αδιάφορος πατέρας που έψαχνε χρηματοδότηση για να δημιουργήσει κίνημα “αποξενωμένων” γονέων και που πρόκειται να καταθέσει αίτηση στις 29/07/2022 για να διαμορφώσει όπως αυτός πιστεύει τα σεμινάρια επιμόρφωσης των δικαστικών λειτουργών στις υποθέσεις Οικογενειακού Δικαίου.
Καμία έκπληξη δεν μας προκάλεσε η απόφαση του ΕΔΔΑ, παρά μόνο επιβεβαίωσε αυτό που ισχυριζόμαστε τόσο καιρό, πώς εκείνοι ακριβώς που προωθούν με λύσσα αυτήν την οπισθοδρομική αναθεώρηση του Οικογενειακού Δικαίου δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για τα παιδιά. Η απαίτηση για υποχρεωτική συνεπιμέλεια και οι ισχυρισμοί περί “γονεϊκής αποξένωσης” δεν είναι παρά μια μορφή εξαναγκαστικού ελέγχου (coercive control) και κακοποίησης που συνεχίζεται μετά τον χωρισμό (post-separation abuse).
Δεν ξεχνάμε επίσης τα λόγια του Μάριου Ανδρικόπουλου, διαχειριστή της σελίδας “Δράση κατά της γονεϊκής αποξένωσης” και μέλος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για τον 4800/2021, όταν έλεγε ότι τα αιτήματα του Παναγιώτη Κατσικερού είναι δίκαια διότι είναι ένας καλός πατέρας. Όπως ο Γιάννης Λοβέρδος, που δήλωνε στη Βουλή ότι μπορεί κάποιος να δέρνει και να κακοποιεί τη μητέρα του παιδιού του αλλά να είναι ένας καλός πατέρας.
Υ.Γ.
Σύμφωνα με το κείμενο της απόφασης του ΕΔΔΑ (ευχαριστούμε για την πηγή Ελένη Ανδριανοπούλου) ο Παναγιώτης Κατσικερός εκτός από αδιάφορος πατέρας ασκούσε και ενδοοικογενειακή βία στην μητέρα του παιδιού του (Κ.Π.), ενώ ο ίδιος αποχώρησε από την σχέση έναν μήνα πριν από τον προγραμματισμένο τους γάμο και ενόσω η Κ.Π. ήταν έγκυος. Ο σύνδεσμος για την πηγή βρίσκεται στα σχόλια, μεταφράζουμε τα παρακάτω αποσπάσματα ενδεικτικά:
“Με την απόφαση 2884/2016 στις 13 Ιουνίου 2016, το μονομελές πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι η αντιδικία του προσφεύγοντα (Π. Κατσικερού) με την Κ. Π. οφείλεται αποκλειστικά στην εγωιστική και επιθετική του συμπεριφορά. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν κατά την ακρόαση, ο προσφεύγων είχε εκρήξεις θυμού κατά τις διαφωνίες του με την Κ.Π. εκσφενδονίζοντας και καταστρέφοντας διάφορα αντικείμενα και μάλιστα μία φορά βιαιοπράγησε κατά της Κ.Π. Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα του προσφεύγοντα για κοινή ανατροφή εξαιτίας της τεταμένης σχέσης που είχε με την Κ.Π. […]
Το δικαστήριο σημείωσε ότι ο προσφεύγων είχε επιλέξει να μην κάνει χρήση του δικαιώματος του για επικοινωνία, όπως είχε οριστεί από το πρωτοδικείο και είχε συναντήσει την Μ. (την κόρη του) μόνο μία φορά, στις 7 Μαρτίου του 2015, όταν ήταν τριών μηνών. Έστειλε δύο εξωδικαστικά μηνύματα στην Κ.Π. επικρίνοντας την πρωτόδικη απόφαση και δεν είχε δώσει καθόλου διατροφή. Την ίδια έλλειψη ενδιαφέροντος έδειξαν και οι συγγενείς του προσφεύγοντα.”
770
