Michele Giorgio *
Ιερουσαλήμ. «Οι Ισραηλινοί έποικοι θέλουν αυτούς τους λόφους, αυτά τα βοσκοτόπια, αυτό το φως, αυτά τα ηλιοβασιλέματα, επειδή είναι όμορφα. Η Susiya είναι απομονωμένη, είμαστε μακριά από τα μεγαλύτερα πληθυσμιακά κέντρα, αλλά για μένα παραμένει το πιο όμορφο μέρος στον κόσμο», μας λέει ο Mohammad καθώς μας προσφέρει καφέ στο σπίτι του, φτιαγμένο από ξύλα και λαμαρίνα.
Περιμένουμε να πάρουμε συνέντευξη από τον Hamdan Ballal, βραβευμένο με Όσκαρ μαζί με τους άλλους τρεις σκηνοθέτες (τον Παλαιστίνιο Basel Adra και τους Ισραηλινούς Yuval Abraham και Rachel Szor) του ντοκιμαντέρ No Other Land.
Στις 25 Μαρτίου, ο Ballal δέχθηκε επίθεση και τραυματίστηκε από ισραηλινούς εποίκους που εισέβαλαν στο σπίτι του στη Susiya, στη συνέχεια συνελήφθη χωρίς λόγο από στρατιώτες και αφέθηκε ελεύθερος μόλις την επόμενη. Ο Mohammad, εν τω μεταξύ, μας μιλάει για τη Susiya, την αρχαία ιστορία της και τις αυξανόμενες επιδρομές των εποίκων που προσπαθούν εδώ και χρόνια να βάλουν τέλος στην ύπαρξη του χωριού.
Γεγονότα που επηρεάζουν ολόκληρη την περιοχή, το Masafer Yatta και τους λόφους νότια της Χεβρώνας που το Ισραήλ έχει ανακηρύξει «ζώνη στρατιωτικής εκπαίδευσης, 918».
Ο παλαιστινιακός πληθυσμός κινδυνεύει με εκδίωξη. Γύρω επικρατεί σιωπή, που διακόπτεται μόνο από το γάβγισμα ενός σκύλου και τον άνεμο που φυσάει μέσα από τους μουσαμάδες που έχουν απλωθεί πάνω από τα σπίτια για να τα προστατεύουν από τη βροχή και το κρύο.
Εν τω μεταξύ, φτάνει ο Hamdan Ballal,. Φαίνεται λίγο κουρασμένος, αλλά μετά από τρεις εβδομάδες δεν παρουσιάζει πλέον τα σημάδια της επίθεσης στο πρόσωπο και το κεφάλι του. «Είμαι καλύτερα, έχω αναρρώσει και έχω επιστρέψει στη δουλειά», λέει. «Δυστυχώς, όχι όμως και τα παιδιά μου», προσθέτει, “εκείνη η στιγμή ήταν πολύ δύσκολη γι” αυτά. Είδαν τον πατέρα τους να δέχεται επίθεση και στη συνέχεια να συλλαμβάνεται χωρίς λόγο από τους στρατιώτες. Θέλω να ξεχάσουν ή τουλάχιστον να νιώσουν ότι τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα».
Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα, κάθε μέρα μαθαίνουμε για νέες επιδρομές στο Um al Kheir, στην Jinba και σε άλλα χωριά της Masafer Yatta. Πριν από λίγες ώρες τραυματίστηκε άλλος ένας Παλαιστίνιος.
Ναι, είναι αλήθεια. Αφού μου επιτέθηκαν, η κατάσταση χειροτέρεψε ακόμη περισσότερο. Έποικοι εισέβαλαν στο χωριό Jinba και πέντε χωρικοί τραυματίστηκαν. Αυτό φαίνεται πως δεν τους έφτανε. Τη νύχτα επέστρεψε ο στρατός και κατέστρεψε τα πάντα: το σχολείο, τα σπίτια, τις κουζίνες, τα πάντα. Εδώ στη Susiya, η βία των εποίκων δεν περιορίζεται σε επιθέσεις εναντίον ανθρώπων ή σπιτιών. Πηγαίνει πέρα από αυτό. Εδώ και αρκετό καιρό χρησιμοποιούν ακόμη και τα πρόβατά τους ως όπλο: τα φέρνουν να βοσκήσουν εδώ για να καταστρέψουν τις καλλιέργειές μας.
Γιατί τόση πίεση από τους εποίκους στο χωριό σας;
Λένε ότι είναι ένα ιστορικό, βιβλικό μέρος. Και γι’ αυτό θέλουν να μας διώξουν. Και χρησιμοποιούν διάφορες στρατηγικές. Ενώ ήμουν στο νοσοκομείο, για παράδειγμα, ο ανιψιός μου με πήρε τηλέφωνο για να μου πει ότι οι έποικοι έβοσκαν τα πρόβατά τους ακριβώς έξω από το σπίτι μου. Δεν έχει σημασία αν είσαι τραυματισμένος ή αν πεθαίνεις, αυτοί συνεχίζουν.
Πιστεύετε ότι η επίθεση που δεχθήκατε σχετίζεται με τη βράβευση με Όσκαρ;
Δεν έχω συγκεκριμένη απάντηση, μόνο αυτοί που μου επιτέθηκαν έχουν. Ωστόσο, τείνω να πιστέψω τη σχέση με το Όσκαρ, επειδή με χτυπούσαν στο κεφάλι, επίτηδες. Σαν να ήθελαν να μου πουν ότι η σκέψη, η λογική, η παραγωγή πληροφοριών, ο πολιτισμός και οι ταινίες δεν θα αλλάξουν την θέση μου ως κατακτημένου.
Εδώ κάνουμε κουμάντο εμείς, νόμιζαν ότι έλεγαν. Δεν είμαι σίγουρος, αλλά αυτή είναι η αίσθηση μου.
Ταυτόχρονα, αυτό που μου συνέβη είναι μέρος της συνολικής στρατηγικής για την εκδίωξη όλων των Παλαιστινίων από τους λόφους νότια της Χεβρώνας. Το σχέδιό τους έχει επιταχυνθεί. Πριν, για παράδειγμα, οι έποικοι προέρχονταν μόνο από τις γειτονικές περιοχές, τώρα όλο και περισσότεροι από αυτούς έρχονται από άλλα μέρη της Δυτικής Όχθης.
Υπάρχει αυξανόμενος συντονισμός μεταξύ εκείνων που βρίσκονται στο βορρά και εκείνων που βρίσκονται στο νότο. Οργανώνονται για να επιτεθούν από κοινού. Στις επιθέσεις βλέπουμε να συμμετέχουν ανθρώπους άγνωστους μέχρι τώρα .
Κατά τη γνώμη σας, πρόκειται να ενεργοποιηθεί το γενικό σχέδιο εκδίωξης των κατοίκων της Susiya και όλης της Masafer Yatta;
Η Susiya έχει λάβει 43 εντολές κατεδάφισης. Πέρα από αυτό, τι μπορούμε να περιμένουμε εκτός από μια ευρεία και τελική πράξη βίας; Τα σημάδια είναι ορατά και ανησυχητικά. Κάθε στιγμή και μια νέα επίθεση. Όλοι στη Masafer Yatta φοβούνται. Όταν στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο, φοβούνται ότι οι έποικοι θα τους κάνουν κακό. Οι βοσκοί, όταν βγαίνουν έξω με τα πρόβατα, φοβούνται για τις οικογένειές τους στο σπίτι.
Γνωρίζουμε τον στόχο του Ισραήλ, αλλά δεν μπορούμε να φανταστούμε ποια μέθοδο θα χρησιμοποιήσουν εναντίον μας στη συνέχεια. Είμαστε ανυπεράσπιστοι, ακόμη και αν διεθνείς και τοπικοί ακτιβιστές κάνουν ό,τι μπορούν για να μας βοηθήσουν.
Από αυτή την άποψη, αφού κερδίσατε το βραβείο, κάποιοι Παλαιστίνιοι σας επέκριναν ότι κάνατε το No Other Land με τους Ισραηλινούς, ακολουθώντας μια τακτική «εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ κατεχόμενων και κατακτητών».
Απαντώ ότι μεγάλωσα βλέποντας Ισραηλινούς ακτιβιστές να έρχονται εδώ για περισσότερα από 20 χρόνια για να υποστηρίξουν τους Παλαιστίνιους. Πολλοί από αυτούς έχουν δεχτεί επιθέσεις, έχουν φυλακιστεί, κάποιοι έχουν τραυματιστεί. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ακολουθούν μια τακτική εξομάλυνσης και με την πάροδο του χρόνου έχει δημιουργηθεί μια σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ μας.
Η Susiya έχει κατεδαφιστεί πολλές φορές, και ποιος ήταν εκεί για να την ξαναχτίσει ώστε να μπορέσουμε να μείνουμε στη γη μας; Οι πιο ειλικρινείς Ισραηλινοί ακτιβιστές, αυτοί που πιστεύουν ότι αυτό που αντιμετωπίζουμε είναι εθνοκάθαρση, απαρτχάιντ. Είναι πολύ λίγοι, είναι αλήθεια, αλλά αγωνίζονται μαζί μας για την επιβίωση της Susiya και όλης της Masafer Yatta.
* από την εφημερίδα Il manifesto
