ΤΟ ΕΙΧΕ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ στην προεκλογική της εκστρατεία η ΑΝΤΙFA ΣΦΥΡΟΒΟΛΟΣ που γκρέμισε τη Δεξιά και το έκανε σε λιγότερο από δύο μήνες.
ΣΤΗ ΓΕΝΟΒΑ, η φίλη μου, η νεοεκλεγείσα δήμαρχος ΣΙΛΒΙΑ ΣΑΛΙΣ (Silvia Salis), όπως γράφει ο συνάδελφος Lorenzo Tossa, ΑΥΞΗΣΕ ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ ΤΟΝ ΚΑΤΩΤΑΤΟ ΜΙΣΘΟ για τους εργαζόμενους κατά μέσο όρο στα 1.600 ΕΥΡΩ (!) τον μήνα, ορίζοντας ως ελάχιστο ωρομίσθιο τα 9 ευρώ, κάτι που θα ισχύει υποχρεωτικά και για τους εργαζόμενους όλων των εταιρειών οι οποίες συνάπτουν συμβάσεις οποιασδήποτε συν-εργασίας με τον Δήμο της Γένοβας.
«ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ότι κανείς δεν επιτρέπεται να πληρωθεί λιγότερο, επειδή τότε ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ, αλλά για δουλεία!», δήλωσε η «ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ», του ιστορικού στέλεχος του PCI (Κ.Κ. Ιταλίας) και φύλακα του Δημοτικού Σταδίου, στον οποίο αφιέρωσε τη νίκη της γιατί έφυγε από τη ζωή λίγες μέρες πριν.
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ που δεν κράτησε Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, η οποία το… αναβάλλει εδώ και περισσότερο από δύο χρόνια, ενώ αντιθέτως με αντιεργατικά νομοσχέδια και συνεχείς τροποποιήσεις ΑΚΥΡΩΝΕΙ τις κατακτήσεις και τα τελευταία δικαιώματα των εργαζομένων στην Ιταλία.
ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ της δημοσιονομικής ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ της Σίλβια ακολούθησε ήδη ο ΔΗΜΟΣ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΣ και όλοι οι δήμοι στην περιοχή της Τοσκάνης.
«ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΛΕΝΕ ότι “ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΙ” και ότι “ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ”, θυμηθείτε ότι δεν είναι αλήθεια και ότι η ψηφοφορία μετράει και αλλάζει πραγματικά τα πράγματα», γράφει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Lorenzo Tossa (σε μετάφραση -πάλι- του ιταλοσπουδαγμένου φίλου μου, δρ. αρχιτέκτονα, Νίκου Παπίγγη).
Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΙΛΒΙΑ ΣΑΛΙΣ, πρώην πρωταθλήτρια στίβου και αντιπρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής, που ήταν το ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΑΝΙ για τους νεομουσολινο-φασίστες (την ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ, τη ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΑΝ και την ΑΠΕΙΛΗΣΑΝ όσο κανέναν άλλον) νίκησε από τον πρώτο κιόλας γύρο με ποσοστό 51,5% και έστειλε στο σπίτι τη δεξιά διοίκηση που κρατούσε γερά τα ηνία της Γένοβας από το 2017.
«ΟΤΑΝ ΕΣΤΙΑΖΟΥΜΕ σε αυτά που μας ενώνουν, μπορούμε να νικήσουμε παντού», είπε στην ομιλία της. Για δύο μήνες ΤΗΣ ΕΡΙΧΝΑΝ ΛΑΣΠΗ. Η Σίλβια δεν απάντησε στις προσβολές, στον σεξισμό, στις κατηγορίες για δήθεν απειρία και ανικανότητα.
ΕΝΩ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΗΤΑΝ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟΙ, η Σάλις μιλούσε για δικαιώματα, εργασία, για τους νέους, τις ανισότητες, την αξιοπρέπεια των προαστίων. Έβαλε ξανά τη φροντίδα των ανθρώπων στο επίκεντρο. Στη Γένοβα, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης (Δημοκρατικό Κόμμα, Ζωντανή Ιταλία, Πέντε Αστέρια, Ιταλική Αριστερά με τους Οικολόγους και το κόμμα Δράση) είχαν ΚΟΙΝΗ ΥΠΟΨΗΦΙΑ τη Σίλβια. Το ίδιο έγινε και σε όλη την Ιταλία όπου, όπως γράψαμε, η Ενωμένη Κεντροαριστερά – Unito νίκησε σχεδόν ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ (οριακά έχασε μόνο την Τεργέστη).
Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΑΛΙΣ είναι πρωτίστως μήνυμα αλλαγής, αλλά και τρανταχτή επιβεβαίωση μιας αλήθειας που συχνά αμφισβητείται: Όταν ο προοδευτικός χώρος είναι ΕΝΩΜΕΝΟΣ, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα.
Πηγή: 1voice.gr
