Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, φέρνουν προς ψήφιση ένα νέο νομοσχέδιο που αποτελεί την πιο άγρια, θεσμική επίθεση στα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστριών που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Με πρόσχημα την εναρμόνιση με το νέο Σύμφωνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, η κυβέρνηση επιχειρεί να νομιμοποιήσει τις πιο απάνθρωπες πρακτικές, μετατρέποντας την Ελλάδα σε ένα απέραντο εργαστήριο καταστολής και εγκλεισμού. Αυτό το νομοθέτημα δεν είναι μια απλή διαχειριστική προσαρμογή, αλλά μια καθολική αντιμεταρρύθμιση που καταργεί στην πράξη το δικαίωμα στο άσυλο, ποινικοποιεί την παράτυπη διαμονή και μετατρέπει τους αιτούντες άσυλο σε αντικείμενα γεωπολιτικής διαχείρισης και φτηνής εργατικής εκμετάλλευσης.
Στον πυρήνα αυτής της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης βρίσκονται οι διατάξεις για τις υποχρεωτικές διαδικασίες συνόρων και τη λεγόμενη διαλογή, το γνωστό screening. Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, θεσπίζεται ένας αυτόματος διαχωρισμός των ανθρώπων αμέσως μετά την είσοδό τους στη χώρα, με βάση την εθνικότητα. Όσοι κρίνεται ότι έχουν χαμηλά ποσοστά αναγνώρισης ασύλου, δεν θα μεταφέρονται σε ανοιχτές δομές φιλοξενίας, αλλά θα οδηγούνται απευθείας σε καθεστώς αυτόματης διοικητικής κράτησης. Αυτή η διάταξη εισάγει μια ρατσιστική προεπιλογή και καταργεί την εξατομικευμένη εξέταση κάθε περίπτωσης, η οποία αποτελεί θεμέλιο του διεθνούς δικαίου για τους πρόσφυγες. Άνθρωποι που ξεριζώθηκαν από πολέμους και δικτατορίες θα φυλακίζονται αυτόματα επειδή τα χαρτιά τους χάθηκαν στα κύματα ή επειδή η χώρα καταγωγής τους κρίθηκε αυθαίρετα ως ασφαλής.
Το πιο εξοργιστικό και απάνθρωπο στοιχείο του νομοσχεδίου Πλεύρη είναι η επίσημη θεσμοθέτηση των κόμβων επιστροφής σε τρίτες χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνεργασία με χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Η κυβέρνηση παραδέχεται κυνικά ότι βρίσκεται σε διαβουλεύσεις για τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης εκτός ευρωπαϊκού εδάφους, όπου θα εκτοπίζονται μαζικά οι αιτούντες άσυλο, των οποίων οι αιτήσεις απορρίπτονται με τις νέες fast-track διαδικασίες. Η Ελλάδα, σε ρόλο δεσμοφύλακα της Ευρώπης – Φρούριο, πρωτοστατεί στη δημιουργία μιας σύγχρονης αποικιοκρατικής αλυσίδας εγκλεισμού, όπου οι μετανάστες θα στοιβάζονται σε χώρες χωρίς καμία εγγύηση για τα ανθρώπινα δικαιώματά τους, απλώς και μόνο για να μην είναι ορατοί.
Ταυτόχρονα, το νομοσχέδιο προχωρά σε μια πρωτοφανή νομική αγριότητα, την ποινικοποίηση της ίδιας της παράνομης διαμονής στη χώρα. Για πρώτη φορά, η έλλειψη νομιμοποιητικών εγγράφων μετατρέπεται από διοικητική παράβαση σε ποινικό αδίκημα που επισύρει ποινές φυλάκισης. Με αυτόν τον τρόπο, χιλιάδες μετανάστες που ζουν και εργάζονται για χρόνια στην Ελλάδα μετατρέπονται εν μια νυκτί σε εγκληματίες. Η διάταξη αυτή χρησιμοποιείται ως εκβιασμός για να εξαναγκαστούν οι άνθρωποι σε οικειοθελείς αποχωρήσεις, υπό την απειλή της φυλακής, ενώ παράλληλα καταργείται οριστικά κάθε δυνατότητα νομιμοποίησης μετά την επταετή παραμονή. Δεν θα μπορεί, δηλαδή, να καταθέσει τα δικαιολογητικά που έχει και τα οποία αποδεικνύουν την επταετή παραμονή του στη χώρα, για να λάβει άδεια διαμονής. Η κυβέρνηση κλείνει έτσι κάθε νόμιμο παράθυρο ένταξης, σπρώχνοντας μια τεράστια μάζα ανθρώπων στην απόλυτη παρανομία, στην εργασιακή σκλαβιά και στην καθημερινή τρομοκρατία της σύλληψης.
Η επίθεση του νομοσχεδίου εκτείνεται και στα ασυνόδευτα ανήλικα προσφυγόπουλα. Με μια βαθιά εκδικητική ρύθμιση, καταργείται η χορήγηση άδειας διαμονής σε όσα παιδιά μπήκαν ασυνόδευτα στην Ελλάδα και κατάφεραν, μέσα από τεράστιες δυσκολίες, να ολοκληρώσουν τουλάχιστον τρεις τάξεις της ελληνικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης πριν συμπληρώσουν το 23ο έτος της ηλικίας τους. Η κυβέρνηση πετάει έξω από τα σχολεία και την κοινωνία παιδιά που μεγάλωσαν εδώ, που έμαθαν τη γλώσσα και που προσπάθησαν να χτίσουν τη ζωή τους, αποδεικνύοντας ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι ο αποκλεισμός και η τιμωρία. Την ίδια στιγμή, το νομοσχέδιο περιορίζει δραματικά την πρόσβαση των αιτούντων άσυλο στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αφήνοντας τις ευάλωτες ομάδες χωρίς καμία προστασία.
Για να μπορέσει να εφαρμόσει αυτή την κρατική βαρβαρότητα χωρίς μάρτυρες, ο Θάνος Πλεύρης εντείνει την ποινικοποίηση της αλληλεγγύης. Εισάγονται αυστηρές ποινές και γραφειοκρατικοί αποκλεισμοί για τις αντιρατσιστικές συλλογικότητες, τις οργανώσεις δικαιωμάτων και τις ΜΚΟ που καταγράφουν τις παραβιάσεις στα σύνορα και τις δομές κράτησης. Το κράτος θέλει να επιβάλει απόλυτη ομερτά για τα εγκλήματα των pushbacks και τις άθλιες συνθήκες εγκλεισμού, στοχοποιώντας ως πράκτορες ή διακινητές όσους στέκονται στο πλευρό των προσφύγων και ξεσκεπάζουν την κυβερνητική υποκρισία.
Αυτή η πολιτική δεν αφορά μόνο τους μετανάστες. Είναι μια συνολική επίθεση στις δημοκρατικές ελευθερίες ολόκληρης της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τον ρατσιστικό αποπροσανατολισμό για να κρύψει τις δικές της εγκληματικές ευθύνες για την ακρίβεια που τσακίζει τα νοικοκυριά, για την κατάρρευση των δημόσιων νοσοκομείων και για τη λεηλασία των κοινωνικών δικαιωμάτων. Θέλουν να στρέψουν τους ντόπιους εργαζόμενους ενάντια στους μετανάστες, για να μην δούμε ότι ο κοινός μας εχθρός είναι η πολιτική του κεφαλαίου, των ιδιωτικοποιήσεων και της φτώχειας.
Αυτό το νομοσχέδιο-έκτρωμα πρέπει να μείνει στα χαρτιά. Απαιτούμε την άμεση απόσυρση όλων των αντιδραστικών διατάξεων του Πλεύρη, το κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης, το τέλος στα δολοφονικά pushbacks και την ακύρωση των σχεδίων για κέντρα εκτοπισμού σε τρίτες χώρες. Διεκδικούμε ίσα δικαιώματα σε υγεία, παιδεία και εργασία για όλους, νομιμοποίηση των μεταναστών, άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες, μέσα στις πόλεις μας. Η αλληλεγγύη είναι το μόνο όπλο ενάντια στον κρατικό ρατσισμό και τον φασισμό. Στο δρόμο θα τους σταματήσουμε!
Όλες και όλοι σήμερα σήμερα στις 7 μ.μ. στη Βουλή!
Κίνηση «Απελάστε τον Ρατσισμό»
