Για πάνω από έναν αιώνα, το δικαίωμα ψήφου των γυναικών στις Ηνωμένες Πολιτείες θεωρείτo μια κατάκτηση αδιαμφισβήτητη. Η 19η Τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος, που επικυρώθηκε το 1920, υπήρξε ιστορική γιατί άνοιξε τον δρόμο για την πλήρη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική ζωή. Κι όμως σήμερα, στις ΗΠΑ του Τραμπ συζητιέται η κατάργηση του δικαιώματος ψήφου των γυναικών. Το ακροδεξιό αίτημα που ήταν μέχρι πρόσφατα ονείρωξη ενός περιθωρίου, μπαίνει στη δημόσια συζήτηση με φόρα όπως παρακολουθούμε διαβάζοντας τον διεθνή τύπο.
Το αίτημα ακραίων συντηρητικών, ακροδεξιών και οπαδών μιας θεοκρατικής Αμερικής, μπαίνει από το παράθυρο με το σύνθημα «μία οικογένεια, μία ψήφος». Σύμφωνα με τους υποστηρικτές του, η ψήφος δεν θα πρέπει να αποτελεί ατομικό δικαίωμα κάθε πολίτη, αλλά οικογενειακή απόφαση, με τον άνδρα – σύζυγο, πατέρα ή άλλο αρσενικό μέλος της οικογένειας – να εκπροσωπεί πολιτικά το σύνολο του νοικοκυριού!
Ακούγεται αδιανόητη η πρόταση στον σύγχρονο δυτικό κόσμο ωστόσο, το γεγονός ότι πλέον συζητείται δημόσια, υποστηρίζεται από θρησκευτικούς ηγέτες, διαδικτυακούς influencers και τμήματα του συντηρητικού κινήματος επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά τη βαθύτερη μετατόπιση των ορίων του πολιτικού διαλόγου προς τα ακροδεξιά.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πρόσωπα αυτής της τάσης είναι ο πάστορας και θεολόγος Νταγκ Γουίλσον. Ο Γουίλσον, συνιδρυτής της ευαγγελικής εκκλησίας Communion of Reformed Evangelical Churches, μιας χριστιανικής κοινότητας με περίπου 170 εκκλησίες στις ΗΠΑ, έχει δημιουργήσει ένα υπερσυντηρητικό δίκτυο που περιλαμβάνει πανεπιστήμιο, σχολείο, εκδοτικό οίκο και διαδικτυακή πλατφόρμα.
Η επιρροή του έχει αυξηθεί σημαντικά, ιδιαίτερα λόγω των σχέσεών του με την κυβέρνηση. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ έχει προσκαλέσει τον Γουίλσον στο Πεντάγωνο «για να κάνει κήρυγμα», γεγονός που έφερε στο προσκήνιο τις απόψεις ενός θρησκευτικού ηγέτη που τάσσεται υπέρ μιας θεοκρατικής κοινωνίας βασισμένης στον λευκό χριστιανικό εθνικισμό.
Ο Γουίλσον υποστηρίζει ανοιχτά την κατάργηση της 19ης Τροπολογίας, λέει χωρίς ίχνος συστολής και ντροπής ότι η επέκταση του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες ενίσχυσε τον «καρκίνο του ατομικισμού» και ως εναλλακτική προτείνει το μοντέλο που εφαρμόζεται στη δική του θρησκευτική κοινότητα, όπου η ψήφος λαμβάνεται «ανά οικογένεια» όπως γράφει η εφημερίδα El Pais.
Από τη θρησκευτική παράδοση στον ψηφιακό ακτιβισμό
Η ιδέα αυτή δεν περιορίζεται πλέον σε θρησκευτικούς κύκλους. Έχει βρει έδαφος στο λεγόμενο κίνημα του «μασκουλινισμού», ένα ευρύτερο ρεύμα που αντιτίθεται στις κατακτήσεις του φεμινισμού και επιδιώκει την επιστροφή της ανδρικής κυριαρχίας στην κοινωνία. Το tvxs έχει αναφερθεί στο κίνημα αυτό τις περισσότερες φορές με αφορμή τους εκφραστές του στην Ελλάδα που έχουν αποκτήσει ορατότητα ως μέλη του λόμπι της συνεπιμέλειας.
Η δημοσιογράφος Χέλεν Λιούις περιγράφει το κίνημα ως μια προσπάθεια «να ανατραπούν οι προόδοι του φεμινισμού και να επανέλθει η πρωτοκαθεδρία της πατριαρχίας». Οι ρίζες του βρίσκονται τόσο σε θρησκευτικές παραδόσεις, που προβάλλουν την έννοια της ανδρικής κυριαρχίας στην οικογένεια, όσο και σε διαδικτυακές κοινότητες όπου αναπτύσσονται ανοιχτά μισογυνικές αντιλήψεις.
Στο ίδιο οικοσύστημα εντάσσονται influencers όπως ο Άντριου Τέιτ, και ο Νικ Φουέντες, πρόσωπα που απευθύνονται κυρίως σε νεότερους άνδρες μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, συκοφαντώντας το γυναικείο κίνημα και προβάλλοντας ακραίες σεξιστικές αντιλήψεις.
Η Λιούις επισημαίνει -επίσης χωρίς ίχνος ντροπής- ότι η επίθεση κατά των γυναικών έχει και οικονομικά κίνητρα: «Η δυσφήμιση των γυναικών λειτουργεί στα κοινωνικά δίκτυα και πουλά διαφημίσεις για κρυπτονομίσματα, στοιχήματα και συμπληρώματα διατροφής». Η αφήγηση ότι οι άνδρες είναι πλέον το «καταπιεσμένο φύλο» έχει αποκτήσει σημαντικό κοινό και καλό είναι να μην υποτιμάμε αυτή την τάση καθώς εισάγεται στην Ευρώπη με ταχύτατους ρυθμούς. Στο παρακάτω βίντεο, ο ιερέας εκθέτει τις απόψεις του.
Γυναίκες υποστηρίζουν την απώλεια των δικαιωμάτων τους;
Κι όμως ναι. Κι αυτός ο μηχανισμός του εσωτερικευμένου σεξισμού, μπορεί να συζητιέται στο δημόσιο πεδίο, αλλά δυστυχώς υποφωτίζεται και δεν φτάνουν συχνά στα αυτιά των γυναικών τα αίτια που τις κάνουν να στρέφονται ενάντια στα δικαιώματα τους. Θέμα σχετικό με την εξάπλωση αυτών των ιδεών στις γυναίκες είχαν αφιερώσει οι New York Times τον περασμένο Απρίλιο, μέσα από το οποίο φαινόταν πως η τάση δεν είναι καθόλου αμελητέα σε σχέση με την έκταση που έχει λάβει.
Στις ΗΠΑ, ορισμένες γυναίκες που συμμετέχουν στο κίνημα των «παραδοσιακών συζύγων» (tradwives) υιοθετούν την άποψη ότι η επιστροφή στους παραδοσιακούς ρόλους φύλου θα ενισχύσει την οικογένεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η influencer Σαβάνα Στόουν, η οποία σε εκδήλωση της συντηρητικής οργάνωσης Turning Point χαρακτήρισε τον φεμινισμό «το μεγαλύτερο ψέμα που ειπώθηκε ποτέ στις γυναίκες» και υποστήριξε ότι αποτελεί απειλή για τον γάμο και την οικογένεια.
Η πολιτική επιστήμονας Γουέντι Μπράουν επισημαίνει ότι η άνοδος αυτών των ιδεών είναι ανησυχητική ακριβώς επειδή βρίσκουν υποστήριξη και από γυναίκες που συνειδητά αποδέχονται την παραίτηση από ένα πολιτικό δικαίωμα που κατέκτησαν οι προηγούμενες γενιές.
Αναζητώντας πληροφόρηση σχετικά με το αν η κατάργηση του δικαιώματος ψήφου των γυναικών θα ήταν κάτι εύκολο πολιτικά και νομικά βρήκαμε πως θα απαιτούσε τεράστιες συνταγματικές αλλαγές όπως την πλειοψηφία δύο τρίτων στο Κογκρέσο και επικύρωση από τα τρία τέταρτα των πολιτειών.
Ωστόσο, η πρόσφατη πολιτική ιστορία των ΗΠΑ έχει δείξει ότι ακόμη και θεωρούμενες «αδύνατες» ανατροπές μπορούν να συμβούν με έναν Τραμπ στο τιμόνι ο οποίος έχει διαλύσει κάθε θεσμικό δίχτυ και βάφει με τα μελανότερα χρώματα την πολιτική ζωή του τόπου και του πλανήτη.
Κι αν κάποιος θεωρεί υπερβολικό τον φόβο της κατάργησης του δικαιώματος ψήφου των γυναικών, αξίζει να θυμηθεί την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου το 2022 που ανέτρεψε την προστασία του δικαιώματος στην άμβλωση σε ομοσπονδιακό επίπεδο, απόφαση που αποτελεί για πολλές από εμάς υπενθύμιση ότι οι πολιτικές ισορροπίες μπορούν να αλλάξουν δραματικά από τη μια στιγμή στην άλλη.
Οι πολιτικοί επιστήμονες χρησιμοποιούν τον όρο «παράθυρο του Όβερτον» για να περιγράψουν τον τρόπο με τον οποίο ιδέες που αρχικά θεωρούνται ακραίες μπορούν σταδιακά να μετακινηθούν προς το κέντρο της δημόσιας συζήτησης.
Η αμερικανική δεξιά του Τραμπ έχει επενδύσει ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική: στην επανάληψη προτάσεων που κάποτε θεωρούνταν αδιανόητες, μέχρι αυτές να αρχίσουν να κανονικοποιούνται. Το γυναικείο κίνημα καλείται άλλη μια φορά σε επαγρύπνηση, όχι μόνο στις ΗΠΑ.
Πηγή: tvxs.gr
