Οι αρχές στη Σουηδία επιχειρούν να λύσουν ένα πρόβλημα που φαίνεται μοναδικό και εμφανίζεται στα παιδιά πρόσφυγες, το σύνδρομο uppgivenhetssyndrom ή «σύνδρομο παραίτησης».
Η πάθηση οδηγεί νέους υγιείς ανθρώπους να καταπίπτουν σε κατάσταση τύπου κώματος, μόλις μαθαίνουν σχετικά με την απέλασή τους που εκκρεμεί.
Πιστεύεται ότι υφίσταται μόνον μεταξύ του πληθυσμού των προσφύγων στην Σκανδιναβική χώρα, όπου ο επιπολασμός του σημειώνεται από τις αρχές αυτού του αιώνα.
Το 2016, 60 παιδιά διαγιγνώσθηκαν με το σύνδρομο κατά το οποίο οι ασθενείς «καθίστανται τελείως παθητικοι, ακίνητοι, χωρίς μυικό τόνο, αποτραβηγμένοι, βωβοί, ανίκανοι να φάνε ή να πιουν, με ακράτεια και μη ανταποκρινόμενοι σε φυσικά ερεθίσματα ή πόνο», σύμφωνα με το ιατρικό περιοδικό Acta Pædiatrica.
Τα παιδιά παραμένουν κλινήρη ή πρέπει να μετακινούνται με αναπηρικό αμαξίδιο ενώ η σίτισή τους γίνεται με ρινογαστρικό σωλήνα.
Δοκιμασίες κατά τις οποίες άλλοι άνθρωποι σε κώμα παρουσίαζουν απόκριση, δεν είχαν αποτέλεσμα στα παιδιά που είχαν προσβληθεί, αλλά άλλες εξετάσεις έδειξαν ότι δεν παρουσίαζουν εγκεφαλικές βλάβες.
Ορισμένοι γιατροί το περιγράφουν ως «εκούσιο θάνατο» και συχνά εμφανίζεται όταν απορρίπτεται η αίτηση ασύλου των οικογενειών με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν την αβεβαιότητα.
Παρόμοιο φαινόμενο είχε παρατηρηθεί στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, ανέφερε η εφημερίδα New Yorker, σε αιχμαλώτους που πρακτικά είχαν χάσει κάθε ελπίδα και είχαν εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια.
Οι γιατροί θεωρούν ότι η πάθηση αυτή είναι η εκδήλωση φόβου ότι θα επιστρέψουν στις πατρίδες τους, όπου μπορεί να μην είναι ασφαλείς και ότι θα αναγκαστούν να προσαρμοστούν σε μια νέα κοινωνία, αφού έχουν συνηθίσει την Σουηδία.
Πολλοί από τους προσβεβλημένους από αυτό το σύνδρομο ppgivenhetssyndrom δεν είναι θύματα της τρέχουσας κρίσης, αλλά,προέρχονται από πρώην κράτη της ΕΣΣΔ. Πολλοί ανήκουν σε μειονότητες, όπως οι Ρομά.
Μεταξύ εκείνων που πάσχουν από το σύνδρομο είναι ένα νεαρό αγόρι που ονομάζεται Georgi, από τη Βόρεια Οσετία, Ρωσία
Είπε στην εφημερίδα ότι κατά τους μήνες που ήταν στο κρεββάτι, αισθανόταν σα να ήταν σε ένα γυάλινο κουτί με εύθραυστους τοίχους, βαθιά στον βυθό της θάλασσας.
Το να κινηθώ ή να μιλήσω θα προκαλούσε το σπάσιμο του γυαλιού και «τα νερά θα έμπαιναν και θα με έπνιγαν», είπε.
Η κύρια «θεραπεία» για την πάθηση είναι να δίδονται άδειες παραμονής στις οικογένειες προσφύγων – γεγονός που έχει αναγνωριστεί από το Σουηδικό Συμβούλιο Υγείας και Πρόνοιας.
Η βελτίωση στην κατασταση των παιδιών συνήθως εμφανίζεται αρκετούς μήνες έπειτα από την χορήγηση άδειας παραμονής στην οικογένεια.
Αυτό όμως δεν εγγυάται ότι θα επιτραπεί σε οικογένειες με παιδιά με το σύνδρομο uppgivenhetssyndrom να μείνουν, ιδίως δεδομένου ότι η Σουηδία έχει καταστήσει πιο αυστηρούς τους κανονισμούς για τους πρόσφυγες τα τελευταία χρόνια.
Υπήρξαν αναφορές απέλασης παιδιών που ήταν ακόμη σε κωματώδη κατάσταση επί μήνες μετά την επιστροφή τους στις χώρες προέλευσης της οικογένειάς τους.
Η ιδέα ότι η πάθηση μπορεί να θεραπεύεται με τη χορήγηση άδειας παραμονής στις οικογένειες έχει επίσης αμφισβητηθεί, καθώς όσοι είναι πολέμιοί της λένε ότι δεν επιτρέπεται έτσι μια καθαρά ιατρική προσέγγιση.
Μετάφραση: Αναγνωστοπούλου Τατιάνα
Πηγή: http://www.independent.co.uk
