στη φωτο ο μεταφραστής Soliman Rasol μαζί με την Arezou Imedia μητέρα του 11χρονου Αμίρ
Πόσον καιρό δουλεύεις στο πρόγραμμα Προσωρινής Στέγασης Προσφύγων του Δήμου Αθήνας ως πολιτισμικός διαμεσολαβητής;
Περίπου 9 μήνες. Η σύμβασή μου λήγει 31 Δεκεμβρίου.
Επειδή πολύς κόσμος δεν το γνωρίζει, μπορεί να μας πεις ποιοι πρόσφυγες δικαιούνται να υπαχθούν στο Προσωρινής Στέγασης Προσφύγων;
Στο πρόγραμμα του Δήμου υπάγονται όσοι επιλέγονται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ ως περισσότερο ευάλωτοι γιατί αντιμετωπίζουν ιατρικά προβλήματα. Επιλέγονται δηλαδή όταν δεν είναι δυνατή η παραμονή του σε καταυλισμούς και camps γιατί πρέπει να έχουν άμεση πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη.
Ποια είναι ακριβώς η δική σου δουλειά στο πρόγραμμαΠροσωρινής Στέγασης Προσφύγων;
Σύμφωνα με τη σύμβασή μου, είμαι διερμηνέας, μεταφραστής, ο οποίος λειτουργεί ως εργαλείο επικοινωνίας του κοινωνικού επιστήμονα. Δουλεύουμε ως ομάδα, η οποία αποτελείται από τον κοινωνικό επιστήμονα, τον μεταφραστή και τον διαχειριστή για την πραγματοποίηση τακτικών επισκέψεων στους ωφελούμενους από το πρόγραμμα πρόσφυγες.
Ο διαχειριστής τι αρμοδιότητες έχει;
Ο διαχειριστής ασχολείται με διάφορα προβλήματα του σπιτιού, υδραυλικά, ηλεκτρολογικά κ.α. και πάντα είναι παρών στις τακτικές επισκέψεις.
Τι άλλες αρμοδιότητες έχεις εσύ στο πρόγραμμα αυτό;
Στον διερμηνέα ανατίθενται από τον Δήμο κάποιες υποθέσεις και στο πλαίσιο αυτών πηγαίνει στα νοσοκομεία, συνοδεύει τους πρόσφυγες, μιλάει απευθείας με τους γιατρούς και τους διοικητές των νοσοκομείων, κάνει γενικά ό,τι χρειάζεται στο πεδίο της διαμεσολάβησης. Πολλές φορές, αν υπάρχει κάποιο επείγον περιστατικό, πάμε και μόνοι μας στα διαμερίσματα εάν δεν μπορεί να είναι παρών ο κοινωνικός επιστήμονας ή κάποιος άλλος από τον Δήμο. Θυμάμαι ένα περιστατικό τσακωμού δύο ατόμων σε ένα διαμέρισμα. Όταν πήγα εκεί η μισή γειτονία ήταν στο επεισόδιο, οι ομάδες Ζ από κάτω και εγώ πραγματικά δεν ήξερα τι να κάνω. Προσπαθούσα να ηρεμήσω τα πνεύματα, επειδή δεν έχουμε αρμοδιότητα να μιλάμε με την Αστυνομία ούτε και να παίρνουμε αποφάσεις. Δεν είναι αυτός ο ρόλος του διερμηνέα. Εμείς είμαστε απλώς εργαλείο επικοινωνίας. Πάντα δηλαδή βοηθάμε κάποιον να επικοινωνήσει με αυτόν που δεν ξέρει την ίδια γλώσσα.
Παρόλα αυτά εσύ έκανες και άλλα εκτός από διερμηνεία.
Όχι μόνο εγώ. Όλοι οι διερμηνείς στον Δήμο Αθήνας ασχολούνται με πολλά θέματα που προκύπτουν.
Πώς γνωρίστηκες με την οικογένεια του Αμίρ;
Γνωριστήκαμε στο πλαίσιο του προγράμματος Προσωρινής Στέγασης Προσφύγων, περίπου δύο μήνες αφού προσλήφθηκα σε αυτό. Κάθε κοινωνικός επιστήμονας έχει ευθύνη για κάποια διαμερίσματα. Κατά διαστήματα τα διαμερίσματα αλλάζουν, δηλαδή μας αναθέτουν άλλα διαμερίσματα, σε άλλη περιοχή. Στη δεύτερη δική μου αλλαγή ανέλαβα το σπίτι της Αρεζού και του Αμίρ. Παρέμεινα διερμηνέας της οικογένειας αυτής για διάστημα περίπου πέντε μηνών.
Σε αυτό το διάστημα με τι θέματα ασχολήθηκες με αυτή την οικογένεια;
Με πολλά. Πήγαινα στις τακτικές επισκέψεις με τον κοινωνικό λειτουργό και μας ενημέρωναν για το προβλήματα που είχαν. Επίσης, πολλές φορές πήγαμε μαζί σε ραντεβού που είχε η Αρεζού στον Ερυθρό Σταυρό για να πάρει την ινσουλίνη που χρειάζεται γιατί έχει ζάχαρο. Τη βοηθούσα με κάθε τρόπο, επικοινωνούσα με τους γιατρούς και στο νοσοκομείο και εκτός. Επίσης, πήγαμε μαζί για να κάνουν αφαίρεση στις αμυγδαλές του μικρού της γιου.
Εκτός από το ιατρικό πρόβλημα της Αρεζού και την αφαίρεση στις αμυγδαλές του μικρού της γιου τι άλλα προβλήματα σου τους βοήθησες να αντιμετωπίσουν;
Οι ωφελούμενοι μας αναφέρουν όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο. Δουλεύουμε από 9 μέχρι τις 5. Μετά τις 5 εξυπηρετούμε μόνο τα επείγοντα περιστατικά. Μπορεί ανά πάσα στιγμή μετά τις 5 να σε πάρουν τηλέφωνο και να αναφέρουν κάποιο επείγον περιστατικό, για παράδειγμα δεν έχουμε ρεύμα ή έχουμε αυτό το ιατρικό θέμα. Τότε είμαστε υποχρεωμένοι πρώτα να ενημερώσουμε τον κοινωνικό επιστήμονα και αν υπάρχει ανάγκη να καλέσουμε για παράδειγμα ασθενοφόρο, πυροσβεστική ή αστυνομία. Αν χρειαστεί, πάμε εμείς οι ίδιοι για να τους συνοδεύσουμε στα νοσοκομείο, κάτι που έχει γίνει πολλές φορές.
Σε αυτούς τους μήνες πώς ήταν η σχέση σου με την οικογένεια της Αρεζού;
Πολύ καλή. Ήταν η μοναδική οικογένεια που δεν δημιούργησε ποτέ πρόβλημα για την ομάδα που πηγαίναμε στο σπίτι τους. Ήταν πολύ συνεργάσιμοι, πολύ ευγενικοί, τα παιδιά και η μάνα, αλλά και η δεύτερη οικογένεια που ήταν μαζί τους στο ίδιο διαμέρισμα.
Πες μας πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το περιστατικό με τη σημαία;
Ο ίδιος έχω πολιτική δράση στην Ιρανική Κοινότητα. Γνώριζα και είχα ακούσει πως υπήρχαν πολλές αντιδράσεις εναντίον της Κυβέρνησης για το Προεδρικό Διάταγμα που προβλέπει επιλογή σημαιοφόρου με κλήρωση στα σχολεία. Εμείς είχαμε διαφορετική γνώμη. Θεωρούσαμε πως όλοι έχουν δικαίωμα να σηκώσουν τη σημαία, όχι μόνο οι άριστοι. Για το συγκεκριμένο περιστατικό, κανείς μας δεν περίμενε, ούτε στον Δήμο, ούτε στην αφγανική κοινότητα, ούτε η μάνα να ανακοινωθεί τέτοια απόφαση. Κανείς δεν περίμενε να μας ενημερώσουν ότι ένας πρόσφυγας ανάμεσα στους χιλιάδες θα κρατούσε την ελληνική σημαία. Εγώ εκ μέρους μου ενθουσιάστηκα όταν με ενημέρωσε ο κοινωνικός λειτουργός.
Πότε έγινε αυτή η ενημέρωση;
Στις 5 Οκτωβρίου στις 2 το μεσημέρι στα γραφεία της ΕΑΤΑ ο κοινωνικός επιστήμονας με ενημέρωσε ότι κληρώθηκε ο Αμίρ να κρατήσει τη σημαία. Μου ζήτησε να επικοινωνήσω με τη μητέρα, να ανακοινώσω το αποτέλεσμα και να ρωτήσω εάν συμφωνούσε να εκκλησιαστεί η σημαία.
Και εσύ τι έκανες;
Ακριβώς αυτό. Εκείνη τη στιγμή πήρα τηλέφωνο τη μητέρα, τη ρώτησα και πήρα σαφή απάντηση. Η Αρεζού είχε ενθουσιαστεί, ήταν πολύ χαρούμενη και είπε «Ναι, θέλω ο Αμίρ να κρατήσει τη σημαία και δεν έχω πρόβλημα να πάμε στην εκκλησία».
Τηλεφώνησες αμέσως μόλις σου το είπε ο κοινωνικός επιστήμονας;
Ναι. Ήμουν δίπλα στον κοινωνικό επιστήμονα όταν τηλεφώνησα στην Αρεζού.
Του το μετέφερες ότι μίλησες με την Αρεζού;
Ήμουν δίπλα του. Του ζήτησα να τηλεφωνήσει στον διευθυντή του σχολείου και ο κοινωνικός επιστήμονας πράγματι του τηλεφώνησε. Είπε στον διευθυντή ακριβώς αυτό που του είχα πει, ότι ενημερώσαμε την οικογένεια και δεν έχουν πρόβλημα να πάνε στην εκκλησία. Αυτό το άκουσα. Ο διευθυντής απάντησε ότι προχώρησαν σε δεύτερη κλήρωση. Είπε «Ωχ, είναι αργά τώρα. Προχωρήσαμε στη δεύτερη κλήρωση». Το θυμάμαι ακριβώς. Η δεύτερη κλήρωση έγινε χωρίς να περιμένει την απάντηση από τον κοινωνικό επιστήμονα. Όλα αυτά έγιναν σε λιγότερο από 6 λεπτά, τηλεφώνησα στη μάνα, πήρα την απάντηση και τη μετέφερα στον κοινωνικό επιστήμονα.
Άκουσες να έγινε κάποια συνομιλία επ’ αυτού ανάμεσα στον κοινωνικό επιστήμονα και στον διευθυντή;
Ένα κομμάτι από τη συνομιλία το έχασα. Πήγα στη διοικήτρια του προγράμματος να την ενημερώσω. Μόλις επέστρεψα ο κοινωνικός επιστήμονας μιλούσε ακόμα με τον διευθυντή στο τηλέφωνο. Μου είπε πως υπήρχε πρόβλημα γιατί είχαν ήδη ανακοινώσει το αποτέλεσμα της δεύτερης κλήρωσης στη δεύτερη οικογένεια. Για τον λόγο αυτό ήταν αργά και δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα εκείνη τη στιγμή. Μου είπε πως είχαν αποφασίσει να δώσουν την ταμπέλα του σχολείου στο παιδάκι.
Όλα αυτά μπορεί να έγιναν μέσα σε 5 λεπτά; Να έγινε η πρώτη και η δεύτερη κλήρωση και να ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα στη δεύτερη οικογένεια;
Ο διευθυντής είχε μιλήσει με τον κοινωνικό επιστήμονα το πρωί. Η κλήρωση είχε γίνει κατά τις 11 το πρωί. Εγώ το έμαθα στις 2 το μεσημέρι, τότε μου ζήτησε ο κοινωνικός επιστήμονας να ρωτήσω την Αρεζού. Είχαν περάσει 4 ώρες. Όμως δεν είχαν δώσει χρονικό περιθώριο στον κοινωνικό επιστήμονα για να απαντήσει από όσο γνωρίζω.
Μετά τι συνέβη;
Μόλις μου είπε ο κοινωνικός επιστήμονας την απόφαση του σχολείου να κρατήσει ο Αμίρ την ταμπέλα εγώ αντέδρασα. Είπα πως είναι νόμος του κράτους να είναι σημαιοφόρος εκείνος που κληρώθηκε. Έπειτα ενημέρωσα ξανά τη διοικήτρια του προγράμματος και εκείνη μου απάντησε πως «Κάτι είναι και η ταμπέλα του σχολείου».
Ενημερώθηκε η μητέρα;
Ναι. Ο κοινωνικός επιστήμονας μου έδωσε εντολή να ενημερώσω τη μητέρα ότι το παιδάκι της δεν θα κρατήσει τη σημαία. Και εγώ το έκανα. Μετά από ένα τέταρτο που μίλησε ο κοινωνικός επιστήμονας με τον διευθυντή τηλεφωνικά ενημέρωσα την Αρεζού. Η Αρεζού εκείνη τη στιγμή δεν το πήρε πολύ σοβαρά. Σε εκείνο το κομμάτι δυσκολεύτηκα γιατί η Αρεζού δεν είχε ακούσει τη λέξη “παραστάτης” ποτέ. Παρόλα αυτά προσπάθησα να της εξηγήσω τη διάφορά ανάμεσα στο σημαιοφόρο και στον παραστάτη. Η Αρεζού δεν νομίζω να κατάλαβε εκείνη τη στιγμή τη διαφορά. Την ίδια μέρα πήγαμε στο σπίτι τους στις 4 το απόγευμα. Όταν ρώτησε για το θέμα αυτό, η απάντηση ήταν «Θα σας πούμε τις επόμενες μέρες περισσότερα». Εγώ ως μεταφραστής, δεν είχα αρμοδιότητα να πω περισσότερα.
Άρα στο σπίτι δεν της είπατε κάτι παραπάνω από όσα της είχατε πει στο τηλέφωνο;
Όχι.
Ποιο ήταν το θέμα σε εκείνη τη συνάντηση;
Τα ρούχα των παιδιών. Ο διευθυντής είχε ενημερώσει τον κοινωνικό επιστήμονα ότι τα παιδιά πήγαιναν στο σχολείο με παραμελημένα ρούχα. Με αυτό το κομμάτι ασχοληθήκαμε. Ρωτήσαμε τη μητέρα γιατί συμβαίνει αυτό και η Αρεζού μας είπε πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο, πως τους αλλάζει ρούχα και πως τα παιδιά είναι καθαρά. Εμείς από τη μεριά μας τους είπαμε πως τα παιδιά δεν πρέπει να νιώθουν διαφορετικά και μειονεκτικά στο σχολείο σε σχέση με τα υπόλοιπα, ρωτήσαμε αν χρειάζονται ρούχα και ενημερώσαμε ότι ο διευθυντής είχε προσφερθεί να βρει ρούχα στα παιδιά, αν δεν είχαν. Πράγματι, μετά από τρεις ημέρες τους έστειλαν ρούχα από το σχολείο. Στην επίσκεψη αυτή ήμασταν 2 άτομα, εγώ και ο κοινωνικός λειτουργός.
Μετά από αυτό πότε ξανασυναντηθήκατε με τη μητέρα;
Μετά από αυτό συναντηθήκαμε στις 11 Οκτωβρίου, στην επόμενη τακτική επίσκεψη. Είχαμε μιλήσει τηλεφωνικά πριν για τις λεπτομέρειες της συνάντησης. Στην επίσκεψη αυτή ήμασταν 3 άτομα, εγώ, ο κοινωνικός επιστήμονας και ο διαχειριστής. Παρούσα ήταν και η άλλη οικογένεια που μένει στο διαμέρισμα. Τους ενημερώσαμε για το αποτέλεσμα της δεύτερης κλήρωσης. Η μητέρα ρωτούσε γιατί, δεν ήθελε να το πιστέψει, δεν το δεχόταν με τίποτα. Η απάντηση του κοινωνικό επιστήμονα ήταν πως ήταν απόφαση του διευθυντή του σχολείου «Εμείς δεν έχουμε αρμοδιότητα να ασχοληθούμε, σας παρέχουμε ένα σπίτι και καλύπτουμε τις ανάγκες σας, μόνο αυτό». Αυτή ήταν η απάντηση.
Η μητέρα δηλαδή αντέδρασε στην απόφαση του διευθυντή;
Ναι, πολύ έντονα. Μετά τις 11 Οκτώβρη συνεχώς με ρωτούσε για ποιο λόγο συνέβη αυτό. Υπάρχουν τα μηνύματα που μου έστελνε. Εγώ προσπαθούσα να την ηρεμήσω. Είναι κομμάτι της δουλειάς μας στο πλαίσιο της διαμεσολάβησης να ηρεμούμε τα πνεύματα. Δεν στέλνουμε τους ωφελούμενους κατευθείαν σε ψυχολόγο για τέτοια μικρά θέματα αλλά προσπαθούμε να τους καθησυχάζουμε, να τους βοηθάμε με διάφορους τρόπους. Εγώ ήξερα πώς να αντιμετωπίσω το πρόβλημα γιατί έχω εμπειρία στη δουλειά. Έχω εργαστεί στην Υπηρεσία Ασύλου και έχω συνοδεύσει συνόδευτους ανηλίκους σε πολλά μέρη της Ελλάδας. Της έλεγα λοιπόν, «Αρεζού, ο παραστάτης δεν είναι κατώτερος από τον σημαιοφόρο. Το παιδάκι σου θα εκπροσωπήσει το σχολείο». Όμως η Αρεζού σκεφτόταν διαφορετικά. Έλεγε πως ήταν περήφανη που κληρώθηκε ο Αμίρ όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για όλους τους Αφγανούς που ζουν στη Ελλάδα. Έτσι σκεφτόταν. Όλα αυτά τα μηνύματα υπάρχουν, οι απαντήσεις που έδινα στη μαμά.
Συνέβη τίποτε άλλο πριν την παρέλαση;
Ναι. Μιλήσαμε με την Αρεζού για τα ρούχα των παιδιών στην παρέλαση. Είχε πρόβλημα γιατί δεν ήξερε τι χρειαζόταν. Τους είχαν δώσει από το σχολείο μόνο ένα χαρτί που έλεγε μπλε γιλέκο, παντελόνι και πουκάμισο λευκό για όλα τα παιδιά. Μου έστειλε στο κινητό φωτογραφία από το χαρτί αυτό και με ρώτησε από πού μπορούσε να προμηθευτεί τα ρούχα. Στην αρχή ο κοινωνικός επιστήμονας τους είχε πει πως θα βοηθήσουμε εμείς, μετά όμως ήρθε εντολή να μην τους δώσουμε τα ρούχα της παρέλασης. Η Αρεζού είχε ήδη δώσει την υπόθεση στη δημοσιότητα. Αυτό ενόχλησε πολύ το Δήμο. Υπήρχαν αντιδράσεις στο πρόγραμμα γιατί η Αρεζού έδινε συνεντεύξεις. Έκαναν σαν να μην υπήρχε η πρώτη κλήρωση. Έλεγαν πως η Αρεζού ήταν υποχρεωμένη να σεβαστεί τη δεύτερη κλήρωση. Παρόλα αυτά, η Αρεζού κράτησε τη σημαία ψηλά. Αντιμετώπισε το ζήτημα δυναμικά. Ενδιαμέσως μου ανακοίνωσε ότι δεν ήθελε να πάει ο Αμίρ στην παρέλαση αν δεν ήταν σημαιοφόρος. Εγώ της εξήγησα κάποια πράγματα στο ελεύθερο ωράριο που είχα, όχι στο πλαίσιο της εργασίας μου. Της είπα τη γνώμη μου, πως ασχολήθηκε πολύ δυναμικά με το ζήτημα και πως είναι κρίμα να μην εμφανισθεί ο Αμίρ στην παρέλαση. Της είπα πως θα ήταν κρίμα να μείνουν τα παιδιά στο σπίτι, μακριά από τη μεγαλύτερη επέτειο των Ελλήνων. Έτσι η Αρεζού πείστηκε. Πήγε με τα δικά της λεφτά και αγόρασε ρούχα στα παιδιά. Δυσκολεύτηκε πάρα πολύ. Δεν τη βοήθησε κανείς. Βρήκε ένα-ένα τα ρούχα, τα αγόρασε και πήγε τα παιδιά στην παρέλαση, με την ελπίδα να γίνει ένα θαύμα και να κρατήσει ο Αμίρ τη σημαία. Δεν το έβαλε κάτω μέχρι την τελευταία στιγμή.
Εσύ μίλησες ποτέ με τον διευθυντή;
Ποτέ. Δεν γνωρίζω το όνομά του ούτε πώς πήρε την απόφαση. Ήμουν ανάμεσα στη μάνα και στον κοινωνικό επιστήμονα.
Εσύ πώς κρίνεις την απόφαση του σχολείου;
Άδικη. Με βάση τον νόμο δεν έπρεπε να γίνει αυτό. Το αποτέλεσμα της κλήρωσης για σημαιοφόρο είναι νόμος του κράτους σύμφωνα με το προεδρικό διάταγμα. Σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να υπάρχει συμφωνία της μάνας εγγράφως για να γίνει η δεύτερη κλήρωση.
Πιστεύεις ότι ο Δήμος κράτησε σωστή στάση;
Ο δήμος έχει ευθύνη για όλα τα προβλήματα των ωφελουμένων. Δεν είναι μόνο η στέγαση είναι και το κοινωνικό κομμάτι. Επειδή δεν μπορούν να επικοινωνήσουν, δεν γνωρίζουν τη γλώσσα, θα έπρεπε ο Δήμος να αναφέρει την αντίδραση της μάνας, να παρακολουθήσουν το ζήτημα. Αυτό δεν έγινε.
Πότε σου ανακοινώθηκε ότι δεν είσαι πια διερμηνέας για την οικογένεια του Αμίρ;
Δύο μέρες πριν την επίθεση στο σπίτι της οικογένειας. Αμέσως μετά την παρέλαση μου απαγόρευσαν να έχω οποιαδήποτε επικοινωνία με τη μάνα. Όμως 3:26 τη νύχτα της επίθεσης ήρθε η πρώτη κλήση από την Αρεζού και ακολούθησαν και άλλες κλήσεις τα επόμενα λεπτά. Σήκωσα το τηλέφωνο και άκουσα τις φωνές της μάνας, «Μας σκοτώνουν!». Ζητούσε βοήθεια. Εγώ κάλεσα την άμεση δράση, τους εξήγησαν για ποιο παιδάκι πρόκειται και μου είπαν πως θα στείλουν περιπολικό. Μόλις πήγε το περιπολικό είπα στην Αρεζού να ζητήσει από τους αστυνομικούς να ανέβουν στο σπίτι να πάρουν αποτυπώματα, κάτι που δεν έγινε τη νύχτα εκείνη. Στις 8:30 το πρωί μου έλαβα μηνύματα από τον διαχειριστή της ομάδας μου και τη διοικήτρια του προγράμματος, με τα οποία μου απαγόρευσαν αυστηρά να μην ασχοληθώ ξανά με την υπόθεση.
Φοβάσαι ότι αυτή η υπόθεση μπορεί να έχει επιπτώσεις στη δουλειά σου;
Έτσι και αλλιώς η σύμβασή μου στο Δήμο δεν θα ανανεωθεί. Δεν μπορούσα όμως να κάνω διαφορετικά. Δεν μπορούσα να μην υπερασπιστώ τον Αμίρ και την Αρεζού. Είμαι πολιτικός πρόσφυγας, αγωνίστηκα υπέρ της ελευθερίας στο Ιράν. Έχω δώσει αγώνες, έχω χάσει φίλους στο Ιράν. Και στην Ελλάδα έχω αγωνιστεί για τα δικαιώματα των προσφύγων. Η Αρεζού μπορεί να πει πώς στάθηκα δίπλα τους σε όλη την υπόθεση, πώς τους συμπαραστάθηκα και πριν, στα νοσοκομεία και μετά. Αυτό είναι το πιο σπουδαίο για μένα, πώς νιώθουν οι πρόσφυγες για τις υπηρεσίες που πρόσφερα. Είμαι ευχαριστημένος γιατί η οικογένεια είναι ευχαριστημένη.
Πιστεύεις ότι η απόφαση του Δήμου να μην ανανεωθεί η σύμβασή σου έχει να κάνει με την υπόθεση του Αμίρ;
Πολύ πιθανόν. Πριν την υπόθεση του Αμίρ μου είχαν ανακοινώσει ότι η σύμβασή μου θα ανανεωνόταν. Μετά από την υπόθεση αυτή όμως, στις 21 Νοέμβρη, μου ανακοίνωσαν προφορικά το ακριβώς αντίθετο, ότι η σύμβασή μου δεν πρόκειται να ανανεωθεί. Τους ζήτησα να μου το ανακοινώσουν εγγράφως, όμως αρνήθηκαν. Μόλις 15 ώρες μετά την ανακοίνωση σε εμένα ότι η σύμβασή μου δεν θα ανανεωθεί, το πρωί της 22ης Νοέμβρη με κάλεσαν από το Υπουργείο Παιδείας στην προκαταρκτική εξέταση ως βασικό μάρτυρα. Πιθανόν να έχει να κάνει και με αυτό.
Ρώτησες το Δήμο γιατί δεν θα ανανεωθεί η σύμβασή σου;
Ναι. Μου είπαν πως είμαι πολύ καλός διερμηνέας, πως ξέρω πολύ καλά τη δουλειά μου, πως θα με βοηθήσουν, θα μου δώσουν τις καλύτερες συστάσεις, θα με υποστηρίξουν, θα επικοινωνήσουν με άλλες οργανώσεις για να μου βρουν δουλειά. Όμως μου είπαν πως ο λόγος είναι ότι ασχολούμαι με τις λεπτομέρειες και έχω αναφέρει τις διαφωνίες μου για άλλους συναδέλφους μου. Για αυτό πήραν την απόφαση αυτή. Δεν έχει να κάνει με την εργασία μου. Ήμουν πολύ καλός διερμηνέας, ασχολήθηκα δυναμικά με το πρόγραμμα, πάνω από 500 φορές έχω πάει σε δημόσια νοσοκομεία και δημοτικά ιατρεία, έχω προσφέρει πολύ καλή υπηρεσία.
Ξέρεις αν ρώτησε ο Δήμος την Αρεζού ή τους άλλους πρόσφυγες που είχες επαφή όλον αυτό τον καιρό να πουν τη γνώμη τους για το πώς κάνεις τη δουλειά σου;
Όχι, ποτέ. Δεν φαίνεται να υπολογίζουν τη γνώμη των ωφελούμενων του προγράμματος. Εγώ έκανα τη δουλειά μου όπως όφειλα απέναντι στους πρόσφυγες γιατί είμαι ένας από αυτούς. Από τους καταυλισμούς ξεκίνησα και εγώ. Οι Έλληνες μας βοήθησαν. Αν κατάφερα και έμαθα τη γλώσσα αυτό που θέλω είναι πρώτα να βοηθήσω τους πρόσφυγες.
Θα ήθελες να πεις κάτι από την Κυβέρνηση ή στο Δήμο;
Λυπήθηκα πολύ που δεν με έστειλαν στο Μέγαρο Μαξίμου. Ήμουν όλον τον καιρό δίπλα στην οικογένεια, συμπαραστάθηκα στα προβλήματά τους και όμως μου απαγόρευσαν να πάω στο Μέγαρο Μαξίμου. Αυτό με στεναχώρησε πραγματικά. Δύο μέρες ήμουν πολύ άσχημα. Για εμάς η συνάντηση με τον Πρωθυπουργό της χώρας που μας φιλοξενεί, της χώρας που ζητήσαμε άσυλο είναι κάτι σπουδαίο.
Σαν πρόσφυγας ο ίδιος, τι θα ζητούσες από την Κυβέρνηση για να γίνει καλύτερη η ζωή των προσφύγων;
Δυστυχώς οι πρόσφυγες βρίσκονται σε στάση αναμονής στους καταυλισμούς και στα νησιά, τους κρατάνε εκεί σε συγκλονιστικές συνθήκες. Όταν μεταφέρονται στην Αθήνα η ζωή τους βελτιώνεται προς το καλύτερο, όμως δεν έχουν όλοι τέτοια μοίρα. Μεγάλο πρόβλημα είναι και η πρόσβασή τους στα δημόσια νοσοκομεία. Υπάρχει ιατρική περίθαλψη για τους ανασφάλιστους, όμως έχουν μεγάλο πρόβλημα στην επικοινωνία. Χρειάζονται κάποιον να τους συνοδεύει. Θα ζητούσα λοιπόν να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες να ενταχθούν στην κοινωνία που έχουν επιλέξει να ζήσουν, να μάθουν τη γλώσσα και την κουλτούρα. Αυτό είναι πολύ σπουδαίο, να τους βοηθήσουμε να ενταχθούν.
