Της Ευγενίας Μπογιάνου
Εθνική οδός Αθηνών Λαμίας γύρω στις 4μμ. Καταρρακτώδης βροχή. Στο ύψος της Μαλακάσας δημιουργείται μποτιλιάρισμα χιλιομέτρων. Αναμονή, αίσθημα ασφυξίας, γενικευμένη δυσαρέσκεια. Κυκλοφορεί η είδηση πως για την ακινητοποίηση ευθύνεται μια ομάδα μεταναστών που κάνει διαμαρτυρία για τις άσχημες συνθήκες κράτησης του κέντρου φιλοξενίας της Μαλακάσας. Από ό,τι μαθαίνω αργότερα, το κέντρο κράτησης πλημμύρισε λόγω της έντονης βροχόπτωσης. Ώρα που δοκιμάζονται οι πεποιθήσεις. Και τα αισθήματα. Τα αντανακλαστικά των συνεγκλωβισμένων μας ακαριαία. «Βρωμοαλλοδαποί», «Να φωνάξουμε τον εισαγγελέα», «Μαζέψτε τους», «Πού είναι τα ματ;» Τολμώ να αρθρώσω μια κουβέντα αλλά μαζεύομαι αμέσως, φοβούμενη για τη σωματική μου ακεραιότητα. Άλλωστε, θα είχε κανένα νόημα; Όχι, δεν είναι μόνο κοινωνικός αυτοματισμός. Κοινωνική σαπίλα είναι.
Πηγή: http://artinews.gr
