
Συνεδρίαση 1
Ο κατηγορούμενος δεν ήταν παρών, αλλά εκπροσωπούνταν από τη συνήγορό του και, με βάση τους ισχυρισμούς της, πληρούσε τις προϋποθέσεις ώστε να αναγνωριστεί ως πρόσφυγας. Είχε κάνει το σχετικό αίτημα και το ραντεβού του για τη συνέντευξη είχε οριστεί για μερικούς μήνες μετά. Το δικαστήριο ανέβαλε την εκδίκαση της υπόθεσης μέχρι τότε, ενώ για τον επόμενο κατηγορούμενο, που ούτε παρών ήταν, αλλά ούτε εκπροσωπούνταν από συνήγορο, αποφάσισε την ερήμην καταδίκη του σε δύο χρόνια φυλακή και 5.000 ευρώ πρόστιμο, με αναστέλλουσα δύναμη στην απόφαση, υπό τον όρο της οικειοθελούς αναχώρησης από τη χώρα. Επιπλέον, επιβαρύνθηκε με 200 ευρώ για τα δικαστικά έξοδα, καίτοι απών από το Αυτόφωρο της Ευελπίδων.
Από τον Σεπτέμβρη είναι σε εφαρμογή ο νόμος 5226
, που έχει αναβαθμίσει την παράνομη παραμονή στη χώρα από διοικητική παράβαση σε ποινικό αδίκημα. Τα πινάκια των Αυτόφωρων κάθε μέρα είναι γεμάτα με υποθέσεις ανθρώπων που κατηγορούνται ποινικά επειδή στερούνται νομιμοποιητικών εγγράφων και καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο χρόνια στη φυλακή ή στην οικειοθελή αναχώρησή τους από τη χώρα.
Οι περισσότεροι φαίνεται να προσπαθούν απελπισμένα να αγοράσουν απλώς λίγο χρόνο. Εξαντλούν τα πενιχρά δικονομικά τους μέσα και, κερδίζοντας μονάχα ολιγόμηνες αναβολές, παρατείνουν απλώς τη στιγμή που θα έρθει η σειρά τους να μπουν στο μοιραίο δίλημμα: Φυλακή ή οικειοθελής αναχώρηση.
Η επόμενη υπόθεση δικαζόταν μετά από αναβολή, προκειμένου ο νεαρός Αιγύπτιος να προσκομίσει τα νομιμοποιητικά του έγγραφα. Πράγματι, ο συμπατριώτης εργοδότης του και μάρτυρας υπεράσπισης τα κατέθεσε σε ρόλο προστάτη. Δεν ήταν η παράνομη παραμονή το κύριο αδίκημα για το οποίο κατηγορούνταν, αλλά ο νεαρός παγαπόντης αντιμετώπιζε ακόμα μία κατηγορία, καθώς είχε επ’ αυτοφώρω καταληφθεί εργαζόμενος ημέρα Κυριακή στο κομμωτήριο.
«Είχα πάει μονό για να σφουγγαρίσω» ψέλλισε με την βοήθεια διερμηνέα στην απολογία του, «δεν κούρεψα κάποιον».
«Δεν επιτρέπεται, ούτε αυτό» του εξήγησε σχεδόν στοργικά η πρόεδρος και τον αθώωσε, ενώ καταδίκασε ερήμην και χωρίς νομική εκπροσώπηση τον επόμενο κατηγορούμενο.
«Δυο χρόνια φυλακή, 5.000 ευρώ πρόστιμο, 200 ευρώ δικαστικά έξοδα με αναστέλλουσα δύναμη υπό τον όρο της οικειοθελούς αναχώρησης».
Συνεδρίαση 2
Ο Αλβανός κατηγορούμενος δεν χρειαζόταν τη βοήθεια διερμηνέα. Τον είχαν σταματήσει με το αμάξι σε τυχαίο τροχονομικό έλεγχο στο Παλαιό Φάληρο. Ζούσε τα τελευταία είκοσι χρόνια στη Γερμανία, όμως καθώς πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη, ήθελε να επιστρέψει κοντά στην οικογένειά του. Ο αδελφός του έχει ελληνική ταυτότητα πια, ενώ και όλη η υπόλοιπη οικογένειά του ζει νόμιμα στη χώρα. Δεν είχε χαρτιά παρά μόνο αλβανικό διαβατήριο, το οποίο ωστόσο δεν πιστοποιούσε τη νόμιμη είσοδό του.
«Με το αμάξι ήρθα από τους Άγιους Σαράντα, δεν με σταμάτησε κανείς για έλεγχο. Δεν ξέρω την διαδικασία. Έχω πολλά χρόνια να περάσω τα σύνορα. Είχα πάει στο Φάληρο, επίσκεψη στον αδελφό μου και με σταμάτησαν».
Έπειτα, ο συνήγορος κατέθεσε όλα τα σχετικά έγγραφα κι εξήγησε ότι εκκρεμούν οι διαδικασίες για τη νομιμοποίησή του.
«Ένοχος με ελαφρυντικό. Οκτώ μήνες φυλακή, 5.000 πρόστιμο και 200 ευρώ δικαστικά έξοδα».
«Για να δώσουμε αναστολή προϋποτίθεται η συναίνεση άμεσης αναχώρησης του κατηγορουμένου», συνέχισε η πρόεδρος απευθυνόμενη στον συνήγορο, ο οποίος δεν φάνηκε να ξαφνιάζεται με την πληροφορία. Καθώς όμως ο Αλβανός κατηγορούμενος επέμεινε πως ήθελε να ζήσει κοντά στον Έλληνα αδελφό του, το δικαστήριο έλυσε τον γρίφο, καταλήγοντας στην πιο προσωρινή λύση της αναστέλλουσας δύναμης μέχρι το εφετείο, συνοδευόμενη από την ευχή να έχει τακτοποιήσει τα χαρτιά του μέχρι τότε.
Οι κατηγορούμενοι που περίμεναν τη σειρά τους να δικαστούν και συγχρόνως καταλάμβαναν, με τον ακούσιο ρόλο του ακροατηρίου, σχεδόν όλες τις θέσεις του κοινού, ήταν ανά ζευγαράκια δεμένοι με χειροπέδες. Ταλαίπωροι και μισοκοιμισμένοι, άλλοι φορούσαν τα παπούτσια τους με βγαλμένα τα κορδόνια, όπως προβλέπεται, και άλλοι τις σαγιονάρες με τις οποίες συνελήφθησαν.
Σαγιονάρες φορούσε και ο επόμενος κατηγορούμενος, αλλά η παρουσία του ανέδυε μια παραλιακή αίσθηση, καθώς εκεί παρέπεμπε και το συνολικότερο άουτφιτ που περιλάμβανε και ένα μαγιό. Ήταν ένας πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας, ο οποίος απεμπόλησε το δικαίωμά του σε μια διερμηνεία στη μητρική του. Του αρκούσε ένας διερμηνέας από την αγγλική.
«Για διακοπές ήρθα», εξήγησε στην απολογία του.
«Και πού είναι το διαβατήριο σας;»
«Στο αμάξι»
«Και γατί δεν το φέρατε εδώ;»
«Δεν ήξερα, με συνέλαβε η αστυνομία και το άφησα στο αμάξι»
«Ένοχος. Δυο χρόνια φυλακή, 5.000 ευρώ πρόστιμο και 200 ευρώ έξοδα δίκης. Συναινείτε να ανασταλεί η ποινή σας υπό τον όρο της οικειοθελούς αναχώρησης από την χώρα;»
«Φυσικά, θα επιστρέψω αμέσως με το που φύγω από εδώ…» απάντησε πανικόβλητος.
Σειρά τώρα είχε ένας Σύριος. Η συνήγορός του προσπαθούσε να κερδίσει αναβολή με το επιχείρημα ότι τα σύνορα για τη Συρία είναι κλειστά, οπότε δεν έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει.
«Αν είναι αυτό το πρόβλημα τότε θα συναινέσει στην αποχώρηση του και δεν θα φύγει μέχρι να ανοίξουν τα σύνορα».
«Εμείς θέλουμε να μην καταδικαστεί ποινικά αυτός ο άνθρωπος έτσι ώστε να κάνει αίτημα ασύλου»
«Μα έχει ήδη διαπράξει ποινικό αδίκημα! Είναι χωρίς χαρτιά… Και το άσυλο του έχει ακυρωθεί με απόφαση Β’ βαθμού!» Η πρόεδρος απέρριψε το αίτημα αναβολής και προχώρησε στην εκδίκαση. Ο κατηγορούμενος είχε έρθει το 2024 στην Ελλάδα λόγω του πολέμου και εργαζόταν σε ταβέρνα.
«Επιθυμείς να επιστρέψεις ή να παραμείνεις και να πας φυλακή;»
«Να επιστρέψω!»
Η συνήγορος έδειχνε να πελαγώνει μπροστά σε αυτήν την αναπόδραστη εξέλιξη. Συνέχισε να προσπαθεί, θυμίζοντας ηλικιωμένη από τα 90ς που επιχειρεί να παρέμβει στην πλοκή της σαπουνόπερας μιλώντας στους χαρακτήρες της τηλεόρασης.
«Έχει έρθει λόγω πολέμου! Η συνθήκη δεν είναι ομαλή για επιστροφή παρά την άρση του εμπάργκο. Κινδυνεύει η ζωή του στην Συρία, είναι πολύ εύκολο να σκοτωθεί. Όσοι επιστρέφουν θεωρούνται υποστηρικτές του προηγούμενου καθεστώτος και τους εκτελούν χωρίς δίκαιη δίκη».
«Ένοχος. Δυο χρόνια φυλακή, 5.000 ευρώ πρόστιμο και 200 ευρώ έξοδα δίκης. Αναστέλλει υπό τον όρο της οικειοθελούς αναχώρησης», μουρμούρισε αντί του «Κύριε ελέησον» η πρόεδρος.
Συνεδρίαση 3
Μοιάζουν οι έδρες των Αυτοφώρων σαν σκραπατζίδικο ψυχών. Μετά από μια σύντομη διαλογή, οι ζωές των κατατρεγμένων πολτοποιούνται, τα εργατικά χέρια ανακυκλώνονται και οι δικαστικές ιστορίες σε τρεις γραμμές γίνονται ένα απλό παραπροϊόν.
Η συνήγορος ζήτησε αναβολή, καθώς ναι μεν απορρίφθηκε το αίτημα ασύλου, εκκρεμούσε ωστόσο η απόφαση της προσφυγής σε δεύτερο βαθμό. Η πρόεδρος δέχτηκε να δοθεί αυτό το υπερασπιστικό φιλί της ζωής, ενώ αμέσως μετά καταδίκασε ερήμην τον επόμενο κατηγορούμενο με καταγωγή από τη Σομαλία.
«Η υπόθεση είναι από διακοπή, ήταν παρών όταν δόθηκε άρα ήξερε ότι δικάζεται» συμφώνησαν με τον εισαγγελέα.
«Ποινή φυλάκισης δύο ετών χωρίς αναστολή, 5.000 ευρώ πρόστιμο και 200 ευρώ δικαστικά έξοδα».
Ο επόμενος συνήγορος ζήτησε και πήρε αναβολή, καθώς ο εργοδότης του κατηγορουμένου περίμενε από την πρεσβεία του Καΐρου τα έγγραφα που θα οδηγούσαν στην άδεια παραμονής.
Αμέσως μετά, Ρουμάνες και Κολομβιανές που κατηγορούνταν για «παραβίαση σφραγίδων που έθεσε η Αρχή», πάει να πει οίκος ανοχής χωρίς άδεια. Δήλωσαν απλές εργαζόμενες, κάποιες σεξεργάτριες και κάποιες υπηρετικό προσωπικό. Μια από αυτές, η Σίλβα, κατηγορούνταν και για παράνομη παραμονή. Τα χαρτιά της ήταν σε διαδικασία έκδοσης. Όλες αθώες για την πρώτη πράξη. Ένοχη με ελαφρυντικό μονάχα η Σίλβα για την πράξη της παράνομης παραμονής. Οκτώ μήνες με αναστέλλουσα δύναμη μέχρι το εφετείο, με την παρότρυνση να μην αμελήσει την έκδοση των νομιμοποιητικών εγγράφων.
Η μάρτυρας υπεράσπισης του Αιγύπτιου κατηγορουμένου ήταν Γερμανίδα πολίτης που εδώ και δύο χρόνια πηγαινοέρχεται στην Ελλάδα. Γνώρισε τον κατηγορούμενο το 2024, που είχε έρθει για διακοπές, και σύναψαν σχέση. Ζούσαν μαζί σε ένα διαμέρισμα 38 τ.μ., στον δεύτερο όροφο μιας πολυκατοικίας κοντά στην Ομόνοια. Ο κατηγορούμενος εργαζόταν ως πλακατζής.
«Ξέρετε ότι απορρίφθηκε η αίτηση ασύλου του;»
«Ναι»
«Ο ίδιος πότε το έμαθε;»
«Τον Απρίλιο»
«Και τι έκανε;»
«Ήθελε να ξαναδοκιμάσει»
«Ξαναδοκίμασε;»
«Όχι γιατί δεν έχει ακόμα τα απαραίτητα έγγραφα. Περιμένω να βγει το διαζύγιο με τον πρώην άντρα μου για να παντρευτούμε και να μείνουμε στην Γερμανία»
Στην απολογία του ο κατηγορούμενος ζήτησε την ευκαιρία «να παραμείνω εδώ για να μην πάω και έρθω».
«Θα πρέπει να επιστρέψετε στην Αίγυπτο και να σας καλέσει η μάρτυρας με την προβλεπόμενη διαδικασία», εξήγησε η πρόεδρος και ανακοίνωσε αμέσως την απόφαση.
«Ένοχος όπως κατηγορείται. Ποινή φυλάκισης δύο ετών, 5.000 ευρώ πρόστιμο και 200 ευρώ έξοδα δίκης».
«Θέλετε να επιστρέψετε στην Αίγυπτο οικειοθελώς ή να πάτε φυλακή;»
«Να επιστρέψω»
«Αναστέλλει υπό τον όρο άμεσης οικειοθελούς αποχώρησης…»
Συνεδρίαση 4
Μια νεαρή συνήγορος, σε κατάσταση απελπισίας, επιχείρησε προς επίρρωση των ισχυρισμών της να ανοίξει το λάπτοπ μπροστά στην έδρα. Ήθελε να αποδείξει ότι το σάιτ με τα ραντεβού για την αίτηση ασύλου είναι «παγωμένο». Πριν ο υπολογιστής ολοκληρώσει τη διαδικασία εκκίνησης, η πρόεδρος είχε ήδη πειστεί και ανέβαλε την εκδίκαση για έναν χρόνο.
Επόμενη υπόθεση. Ένας σύζυγος που ζήτησε αναβολή για λογαριασμό της γυναίκας του μέχρι να φτιαχτούν τα χαρτιά της. Η ιστορία σε τρεις γραμμές έχει ως εξής:
«Είναι η σύζυγος μου, έληξε η βίζα της γιατί ήταν εκτός Ελλάδας για να κάνει εξωσωματική. Είμαστε παντρεμένοι δέκα χρόνια και εγώ είμαι νόμιμα στην Ελλάδα από το 1996. Σε λίγο καιρό θα δώσω εξετάσεις για να πάρω ελληνική υπηκοότητα».
«Πότε θα βγάλει τα έγγραφα η σύζυγος;»
«Με το που βγάλω χαρτιά, με το που δώσω εξετάσεις»
«Σε πόσο καιρό;»
«Ελπίζω σύντομα»
Αναβολή για έναν χρόνο.
Συνεδρίαση 5
Το έκθεμα έξω από την αίθουσα ανέφερε εννέα υποθέσεις για το αδίκημα της παράνομης παραμονής. Οι οκτώ εξ αυτών αφορούσαν κατηγορούμενους κουρδικής καταγωγής, όμως διερμηνέας κουρδικής δεν υπήρχε. Αναβλήθηκαν όλες στη σειρά.
Ο ένατος κατηγορούμενος είχε διερμηνέα αλλά δεν είχε συνήγορο. Ήταν Αιγύπτιος, εργαζόταν στην ανακύκλωση και ζούσε σε διαμέρισμα στην Αχαρνών. Η αίτηση ασύλου, πληροφορήθηκε από την έδρα, είχε απορριφθεί από το 2022, γεγονός για το οποίο δήλωσε άγνοια, καθώς, όπως ισχυρίστηκε, δεν του είχε επιδοθεί κανένα έγγραφο.
«Ένοχος όπως κατηγορείται. Ποινή φυλάκισης δύο ετών, 5.000 ευρώ πρόστιμο και 200 ευρώ έξοδα δίκης. Θέλετε να επιστρέψετε στη χώρα σας;» ρώτησε με διεκπεραιωτική αδιαφορία ο πρόεδρος, χωρίς να διευκρινίσει τι συνεπάγεται η δήλωση μιας ενδεχόμενης απροθυμίας.
«Όχι, δεν θέλω»
«Διατάσσει έκτιση ποινής, αφαιρεί μια μέρα χρόνο κράτησης».
Συνεδρίαση 6
Ο συνήγορος του ανήλικου παιδιού ζήτησε αναβολή για ανθρωπιστικούς λόγους. Η μητέρα του και τα αδέλφια του είναι νόμιμα στην Ελλάδα και η διαδικασία απόκτησης των εγγράφων θα διαρκέσει μερικούς μήνες. Το δικαστήριο δέχτηκε το αίτημα.
Η εργαζόμενη σε σφραγισμένο οίκο ανοχής είναι από την Αλβανία. Δικαζόταν, εκπροσωπούμενη από τη συνήγορό της, χωρίς όμως να είναι παρούσα γιατί είχε καθυστερήσει η μεταγωγή της από τα κρατητήρια. Αθωώθηκε για την κύρια πράξη, καθώς δεν ήταν υπεύθυνη του οίκου ανοχής αλλά απλώς εργαζόμενη. Καταδικάστηκε όμως για την παράνομη παραμονή στη χώρα.
«Ποινή φυλάκισης δύο ετών, 5.000 ευρώ πρόστιμο και 200 ευρώ έξοδα δίκης».
«Θέλει να φύγει», είπε η συνήγορος.
«Πρέπει να είναι εδώ για να μας το πει η ίδια»
«Μα, δεν την έχουν φέρει ακόμα, δεν μπορώ να κάνω κάτι για αυτό»
«Ούτε στην εξουσιοδότησή σας το γράφει»
«Πού να φανταστώ ότι δεν θα την φέρουν»
Προς ανακούφιση της συνηγόρου, η γυναίκα εμφανίστηκε συνοδεία αστυνομικού, ως από μηχανής θεά έτοιμη να λύσει την διάσταση του δικονομική δράματος, όμως τώρα έλειπε η διερμηνέας.
«Φύγω!» αναφώνησε η κατηγορούμενη, σαν να μη ήθελε να χαθεί άλλος πολύτιμος χρόνος, χειρονομώντας και δείχνοντας προς την πόρτα πέρα μακριά.
«Αναστέλλει υπό τον όρο οικειοθελούς αναχώρησης…»
Πηγή:insidestory.gr






